Monday, September 19, 2011

ေကာင္းကင္ဆီသုိ႔...

ျပာလဲ့အက္ကဲြလုိ႔ အိပ္မက္ၾကယ္ေၾကြသြားလည္း ကုိယ္မငုိဘူး
ဘယ္ေတာ့မွ မငုိဘူး..ေဟ့
ရင္ဘတ္အႏွံ႕ အနီေရာင္ပန္းေတြခ်ည္းစုိက္ပ်ဳိးထားလုိ႔
ေလာကဓံက ေကၽြးတဲ့ဒုကၡဆုိတာ ပီေကတစ္ခုလုိပါပဲ
ပီေကတစ္ခုပါပဲ (ဟန္မပ်က္၀ါးေနရုံေပါ့ )
အခ်စ္ေရ..........နားဆင္
ကုိယ့္ႏႈတ္ဖ်ားက ဆုိေနတာ
အငဲရဲ႕   “နယ္ေျမသစ္မ်ားစြာ ” သီခ်င္းပါ     ၊၊

ဒီေန႔ည...
ေနာက္ေန႕ည
ဘယ္ေတာ့မွ အေမွာင္အတိက်စရာမလုိ
ဘ၀ ဟာ ည မဟုတ္ဘူး
ည.....ဟာ..........ဘ....၀......မ.......ဟုတ္...ဘူး
(အလင္းကုိ ရွာေဖြဖုိ႔အတြက္ )
ေနသာ လသာ ေမွ်ာ္စရာမလုိ
ကုိယ္ပုိင္လတစ္စင္း ဖန္ဆင္းပစ္မယ္
ကုိယ့္ဘ၀ရဲ႕ဓူ၀ံၾကယ္ ကုိယ္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္
ကုိယ္ပဲျဖစ္ရမယ္
ကုိယ္ပဲျဖစ္ရမယ္           ၊၊

ဘယ္အရာကုိ ဘာအေၾကာင္းနဲ႔မွ
အလံျဖဴျပစရာမရွိတာမုိ႔
( ႏွလုံးသားထဲက ႀကဳံး၀ါးလုိက္တယ္ )
ေကာင္းကင္ကုိ ဒူးနဲ႔တုိက္လုိ႔
ခပ္မုိက္မုိက္ကုိ ၿဖဳိခ်ပစ္မယ္    ၊၊        ၊၊

                                                          ေမာင္ေရခ်မ္း

No comments:

Post a Comment

ႏွစ္သက္စြာ ခံစားႏုိင္ပါေစ