Thursday, August 2, 2012

ကုိယ္ဟာ စိတ္ပ်က္စရာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ကုိယ့္အိပ္မက္မ်ားနဲ႔တကြ


  
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ စိတ္ပ်က္
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ စိတ္ညစ္ခ်င္လာခဲ့
အိပ္မက္ေတြထည့္ထားတဲ့လြယ္အိတ္ေလးဟာ တုိင္မွာခ်ိတ္လုိ႔
ကိုယ့္လြယ္အိတ္ထဲမွာ ခရမ္းျပာထက္လူရွိတယ္
ဆရာျမသန္းတင့္ရဲ႕ မာယာဘုံရွိတယ္
တစာစာေအာ္ေနတဲ့ အသံေတြရွိတယ္
မညီမညာလက္ေရးနဲ႔ ေကြ႕ေကာက္တဲ့ျမစ္ေတြအေၾကာင္းကဗ်ာရွိတယ္
ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ ကမာၻတစ္ခုရွိတယ္ ( ပန္းေတြအလွဆုံးပြင့္လုိ႔ေပါ့ )
ကုိယ္၀ိညာဥ္ကုိလည္း လြယ္အိတ္ေလးထဲမွာပဲ ထည့္ထားလုိ႔
တစ္ခါတေလ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႔ အိပ္မက္အႀကီးႀကီးေတြမက္တတ္ခဲ့ဖူး
ဘာမွေတာ့မထူးပါဘူး
နားထဲမွာ ၾကားေနရတဲ့တ၀ီ၀ီေအာ္သံေတြကုိမွ ကဗ်ာျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ
လူညစ္ပတ္ေတြဆီကမွ ေရေမႊးနံ႔ကုိ ရွဴခ်င္ခဲ့တာ
ဘာမွလည္းမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ဂ်စ္ပစီဆန္ဆန္ရွင္သန္မႈမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ခဲ့
ေကာင္းကင္ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ၿပီးေတာက္ေခါက္ေနရ
ဒဏ္ရာေတြကုိ ကုိယ္စြမ္းသေလာက္ခ်ဳပ္သီဖုိ႔ႀကဳိးစားရင္း
ကုိယ့္ကဗ်ာေတြလည္း မ်က္ရည္ေတြ၊ေသြးေတြ က်တတ္ခဲ့ဖူး
တစ္ေန႔ေန႔ဆုိတဲ့ တစ္ေန႔ေန႔ကုိ ရင္ခုန္ေနမိတဲ့လူတစ္ေယာက္
အဲဒီ့ထက္ကုိ ခုထိ ဘာမွမပုိခဲ့။            ။
                                                       ေမာင္ေရခ်မ္း
                                              

3 comments:

  1. လူငယ္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ ရိုးရိုးေလး ေတးခ်င္းတစ္ပုဒ္ ...။ ေခတ္ကို စိတ္နဲ႔ အညီ ပ်က္လိုက္မိသလားပဲ ... :)

    ReplyDelete
  2. လာဖတ္သြားတယ္ဗ်ိဳ႕...

    ReplyDelete

ႏွစ္သက္စြာ ခံစားႏုိင္ပါေစ