Monday, August 6, 2012

ဘာမွ မစိုက္ရေသး/မပြင့္ေသးတဲ့ ဥယ်ာဥ္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို တစ္ၿမိဳ႕လံုးပစ္ေပါက္စိုက္ပ်ဳိးထားရင္း
 တစ္ေယာက္ဒုကၡကို
တစ္ေယာက္က မီးညွိဖြာရႈိက္ရုံ သက္သက္ပဲတတ္ႏုိင္ၾကတယ္
  ဒါမဖူးပြင့္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္လိုမ်ဳိး......။

  ေကာင္းကင္ကၾကယ္တစ္ပြင့္ကို ဆြတ္ယူ
ကုိယ္တုိ႔ရင္ဘတ္ကုိယ္စီေပၚမွာ ျပန္စုိက္ပ်ဳိးထားလုိက္ရ
 အက်အဆံုးမ်ားတဲ့ ေနာက္ဆုံုးလူေတြရဲ႕ ဆုတံဆိပ္ဟာ
 ဘယ္မွာ ခ်ိတ္လို႕ ခ်ိတ္ရမွန္းမသိ
  ေၾကကြဲဖြယ္ရာ ဇာတ္လမ္းမ်ားရဲ႕ အဆံုးသတ္ဟာ
  ပြေယာင္းေယာင္းရယ္ေမာသံေတြနဲ႔ၿပီးဆုံးသြားခဲ့
  ကေ၀အုိေတြရဲ႕ကတိကုိ လြယ္လြယ္ယုံခဲ့ၾက
  ပန္းတစ္ပြင့္မွ မရွိတဲ့ ဥယ်ာဥ္အတြင္းမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္ထုိင္ရင္း
  ကုိယ္တို႕ဟာ နာရီစင္ကိုေမွ်ာ္ေငးရင္းနဲ႕
  ေခါင္းေလာင္းအိုရဲ႕အသံကို နားေထာင္တယ္
  အဲဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ ရထားဟာ ဥၾသဆဲြသြားခဲ့ေပါ့ ။        ။

                                                                 ေမာင္ေရခ်မ္း

2 comments:

ႏွစ္သက္စြာ ခံစားႏုိင္ပါေစ