Saturday, September 29, 2012

အိပ္မက္ေတြ ေၾကြတဲ့ည


ရႈံးနိမ့္သြားခဲ့တယ္
ပြေယာင္းေယာင္းရယ္သံေတြ ၊ အိပ္မက္ကုိ စီးနင္းသြားခဲ့
ကုိယ္ ဘယ္လုိမွ ျပန္မထႏုိင္ေတာ့ဘူး
ခါးသက္စြာ ...ေခါင္းငုံ႔ေပးလုိက္ရၿပီ
ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း စကားေတြဆုိတယ္
ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆုိတယ္
( အရာရာ အသံမဲ့တိတ္ဆိတ္ )
တစ္ေလွလုံးမေမွာက္ဘဲ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း ေမွာက္ခဲ့တာ
ေျဖာင့္ေနတဲ့လမ္းကုိ ဆဲြယူေကြးေကာက္ပစ္တဲ့ေကာင္
အဲဒီလုိေကာင္ဟာ တစ္ေယာက္တည္း ကုိယ့္အိပ္မက္ကုိဆက္မက္ရင္း
ကုိယ့္ဘ၀ကုိယ္ ညထဲကုိ  ဒရြတ္တုိက္ဆဲြခ်သြားခဲ့ေပါ့ ။                 ။

                                                                        ေမာင္ေရခ်မ္း

5 comments:

  1. ဟင္..ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ၾကီးလား..ဘယ္သူမွ ပါဘူးလား..
    ဒါဆုိ အိပ္မက္ေတြေၾကြတဲ႔ညမွာ ဆရာတစ္ေယာက္ထဲေပါ႔ေနာ္..
    ဆရာ႔ကုိေၾကာက္မိတယ္...ရက္စက္ပါေပ႔ဆရာရယ္..
    ကိုယ္႔ဘ၀ကိုယ္ ညထဲကုိ ဘာလို႔ဒရြတ္တုိက္ဆြဲခ်သြားရတာလဲဟင္..:P
    ကဗ်ာေလး ခံစားအာေပးသြားတယ္ဆရာေရ..
    ခင္မင္ေနတဲ႔..မိုးနတ္

    ReplyDelete
  2. ကဗ်ာေလးက သီခ်င္းေလးလိုု ..

    ခင္လ်က္
    ျမတ္

    ReplyDelete
  3. မင္းရဲ႔ကဗ်ာဖက္တိုင္းငါ Comment ေပးရမယ္ဆို မင္းweb page မွာငါ့ Comment ေတြအရမ္းမ်ားေနမွာဆိုးလို႔ ငါမေပးေတာ့ဘူးေနာ္ ဒါေပမယ့္ မင္းကဗ်ာအသစ္တင္တိုင္းငါ ဖက္ျဖစ္ေအာင္ဖက္ပါတယ္ကြာ
    မင္းရဲ႕ေဘာ္ဒါ ျပည့္ႀကီး

    ReplyDelete
  4. ဆရာေရ အရမ္းေကာင္းတဲ့ကဗ်ာေလး း)

    ReplyDelete
  5. ကုိယ္ ဘယ္လုိမွ ျပန္မထႏုိင္ေတာ့ဘူး
    ခါးသက္စြာ ...ေခါင္းငုံ႔ေပးလုိက္ရၿပီ
    အင္း ေခါင္းငုံ႕ေပးလိုက္ရတာပဲခပ္ေကာင္းေကာင္း။

    ReplyDelete

ႏွစ္သက္စြာ ခံစားႏုိင္ပါေစ