Sunday, October 16, 2016

ကဗ်ာ၏ အေရာင္ အနံ႔ အရသာ


ၾကားလား ဘယ္သူေတြ ဖတ္ဖုိ႔ျဖစ္ျဖစ္နဲ႔
 ဘယ္သူမွ မဖတ္ဖုိ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ဝါက်ေတြ ဖဲြ႔စည္းဖုိ႔
 ေသြးစက္ေတြနဲ႔နာမ္ေတြ႐ယ္
ေပတိေပစုတ္နာမဝိေသသနအညံ့စားေတြ႐ယ္
တခမ္းတနားအဓိပၸာယ္မ႐ွိတဲ့ႀကိယာေတြ႐ယ္ကုိ
႐ည္႐ြယ္ခ်က္မ႐ွိဘဲ ႀကဳံသလုိ ႐ူးသလုိ သုံးစဲြခဲ့တာဆုိလား
ဘယ္နားက ေ႐ာက္လာမွန္းမသိတဲ့လမ္းသူ႐ဲလုိလုိ
သူခုိးဂ်ပုိးလုိလုိ မယဥ္ေက်းတဲ့ေအာက္တန္းစားလုိလုိ
ေခါင္းစဥ္ေတြ ေတြ႕႐င္ပဲ တည္ၾကည္သိကၡာျမင့္မား
သူေတာ္ေကာင္းမ်ားဟာ နာမ္စားတစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကုိ
 ဆဲဆုိဖုိ႔လက္နက္လုပ္ေလ့႐ွိတယ္ ဆုိလား
မဆီမဆုိင္ ဘုမသိဘမသိ  သြားကုိင္ၾကည့္မိတဲ့အခါ
ေဟာက္ခနဲထေပါက္တတ္တဲ့ အဆိပ္ျပင္းေျမြေဟာက္
စစခ်င္းမွာပဲ ဆုံးခန္းတုိင္ၿပီလုိ႔အၾကားအျမင္႐ွိတဲ့ပညာ
႐ွိလူႀကီးမင္းေတြအတြက္တခ်ဳိ႕႐ွည္လ်ားထူထပ္
တဲ့ဝါက်ေတြဟာ ေက်ာ္လႊားဖတ္႐ႈျခင္း စာေပအ႐သာဆုိလား
ကဗ်ာအေကာင္းစားေ႐းဖုိ႔ ငယ္စဥ္က ဝလုံးေတြႀကဳိးစားေနခဲ့သူ

ဘယ္သူဆုိတာ စုံစမ္း၍ဆုခ်ီးျမွင့္ေ႐းအစီအစဥ္ ၿပီး႐င္ 
 စပ္စုဖုိ႔အတြက္အဓိပၸာယ္တစ္စုံတစ္႐ာမ႐ေသာ
ဘာႀကီးမွန္းလဲမသိဘူးအခ်ိန္ကုန္စာသားျဖစ္ေသာ 

 ႏုိ႔မုိ႔ဆုိ႐င္ ဒါေၾကာင့္ဆုိ႐င္ လွန္မၾကည့္ပါဘူးဆုိတာ
ကဗ်ာေ႐းတဲ့ေကာင္ကုိ ငပိန္းအျဖစ္သတ္မွတ္ဖုိ႔ မ႐ဲ႐င့္လုိ႔

 အ႐င့္အ႐င္ကအတုိင္း ေ႐ႊႏွင့္ယုိးမွား ပန္းစကား။ ။

                                              ေမာင္ေ႐ခ်မ္း
                                            17 Oct 2015

No comments:

Post a Comment

ႏွစ္သက္စြာ ခံစားႏုိင္ပါေစ