ပြက္ပြက္ထေနတဲ့ေသြးေတြနဲ႔ ငါတုိ႔ဟာ လူငယ္

                         လူတစ္ေယာက္ရဲ႕တန္ဖုိးဟာ
                          သူျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားေနတဲ့ေခတ္ႀကီးက
                          သူ႕ပုခုံးေပၚတင္ေပးလုိက္တဲ့ သမိုင္းတာ၀န္ကုိ
                          သူဘယ္ေလာက္သယ္ပုိးထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့အခ်က္နဲ႔တုိင္းတာရမွာ
                                                                       ( ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ )
                                     ----               ---             -----
                          ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ကုိ ထပ္ခါထပ္ခါ ဆုိ
                          ငါတုိ႔ဟာ ပြက္ပြက္ထေနတဲ့ေသြးေတြနဲ႔ လူငယ္
                          အိပ္မက္ဖူးေတြ ပြင့္လာဖုိ႔
                          ေမွာ္ဆရာလုိ ပါးေတြေဖာင္းလုမန္းမႈတ္ေနစရာမလုိ
                          ကုိယ့္အစြမ္းကုိယ့္ဇနဲ႔အနာဂတ္သစ္ကမာၻဖန္တီးပစ္ႏုိင္စြမ္းရွိတာ
                          ေလာကေလဆန္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းထုိးခဲြမယ့္ ငါတုိ႔ အရြယ္...လူငယ္

ကဗ်ာဟာ ခါး ခါးလာ

     ေန႔သည္လည္းေကာင္း   ညသည္လည္းေကာင္း
       တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ တစ္ညထက္တစ္ည ၿငိမ္းခ်မ္းေစေၾကာင္း
       ဆုေတာင္းရင္းျဖင့္ ဒီကဗ်ာအဖြင့္ကုိစတင္လုိက္တယ္
       ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ ေမွာ္ဆရာရဲ႕လက္ထဲကေဆးေတာင္ေ၀ွးေလးလို
       တျဖည္းျဖည္း ေသးေကြးလာ
       အုိ….ကမာၻေလာက
       မီးေတာက္ေတြ ကင္းစင္လုိ႔ ၾကြရြလွပေနပါေစေတာ့

       အရာရာဟာ မႈန္ျပေ၀ရီလုိ႔ အေလအလြင့္ေခတ္ထဲ အလြင့္အေလမ်ားတယ္
       တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲတစ္ေနရာမွာ လဲြေခ်ာ္ေနတာ
       ေငးရင္းလြမ္းရင္း    ၊ လြမ္းရင္းေငးရင္းနဲ႔ အေလအလြင့္ေခတ္ထဲမွာ
       ျပာလဲ့အက္ရွလုိ႔ ေၾကကဲြေနရ
       ျခင္မတစ္ေကာင္သေႏၶေအာင္ဖုိ႔ ေသြးကုိအေရးတႀကီးလုိေနသလုိမ်ဳိး
       မုန္႔ဟင္းခါးစားၿပီး အပူတျပင္းေရငတ္ေနသလုိ
       ႏွလုံးသားေသြးထဲ ၊ ခႏၶာကုိယ္ထဲ ရင္ဘတ္ထဲ အိပ္မက္ထဲ
       အျပင္းအထန္ စဲြစဲြလန္းလန္းေတာင့္တေနတာ
       “တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔မေသြ ”
        “တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔မေသြ”

ရန္ကုန္

အဓိက မွာခ်င္တာ ေတြ႕ရာ မစားနဲ႔
ယင္နားစာေတြ ေပါတယ္ ၀မ္းပ်က္ေလွ်ာျဖစ္ဖုိ႔ လြယ္တယ္
လမ္းေဘးဆုိင္ေတြ ေပါတယ္
ဖိနပ္ အေဟာင္းေတြ စီးၿပီး လမ္းႀကီးႀကီး ေလွ်ာက္သူေတြေပါတယ္
လမ္းေတြေပါသေလာက္ ခ်ဳိင့္ေတြလည္းေပါတယ္

ေပါတယ္... ေပါတယ္
လူေတြ ေပါတယ္
လမ္းေတြ ေပါတယ္
ကားေတြ ေပါတယ္
စိတ္ကုိ သတိဆြဲထား