မိုးခေါင်ရေရှားဒေသမှ အော်သံများ

Wednesday, July 9, 2014

ေပ်ာ္စရာ ရႊင္စရာ ၿမဳိ႕ေတာ္၏ မိုးရာသီကာလ

(၁)
ထိုမြို့တော်၏ အမည်နာမကို “ရေပေါ်မြို့” ဟူ၍ ပြောင်းလဲ ခေါ်ဝေါ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းစာများ၊
ရုပ်မြင်သံကြားလိုင်းများ၊ ရေဒီယိုများမှတစ်ဆင့် “အထူးသတင်းတစ်ရပ်” အနေဖြင့် ကြေညာသွားသည်။
မြို့သူမြို့သားများ
အလွန်တရာပျော်ရွှင်ကြသဖြင့် တချို့ခုန်ပေါက်ကြ၏။
တချို့က လမ်းပေါ်ထွက်၍ပင် ပြေးလွှားပျော်မြူးကြသေးသည်။ သို့သော် လမ်းပေါ်ထွက်သော်လည်း ခြေထောက်နှင့်မြေကြီးသည် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခွင့် မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခြေထောက်နှင့်မြေကြီးကြားဝယ် ရေလွှာက ခြားထားသောကြောင့်ပင်တည်း။
လမ်းများ၊ လမ်းများတွင် ရေများပြည့်လျှံနေပါသည်။
(၂)
ရုပ်မြင်သံကြားမှ သတင်းကြေညာသူ မိန်းမပျိုလေးသည်
သတင်းကြေညာနေစဉ်မှာပင် လက်ထဲမှ စာရွက်ပြုတ်ကျသွား၍ ပြန်ကောက်လိုက်ရသည်။
သူ့လက်ထဲပါလာသော စာရွက်သည် ရေစက်လက်ဖြင့် ရွှဲနစ်အိစိုနေလျက်။
ပြီးနောက် ထိုမိန်းမပျိုလေးမှ “ဟီး” ခနဲ တစ်ချက်ရယ်၍ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူမတို့ အသံလွှင့်ရုံအတွင်းတွင်လည်း ရေများဝင်လျက်ရှိကြောင်း မဆီမဆိုင် ယောင်ယမ်း၍ ထည့်သွင်းကြေညာသွားသေးသည်။ သူမကို ကင်မရာမှ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်အောင် ရိုက်ပြတော့ ဒူးခေါင်းကျော်အထိ ရေထဲတွင်မြုပ်လျက်သားရှိနေသည်ကို သနားစဖွယ်တွေ့ရ၏။ သူမကတော့ ရှက်စနိုးဟန်ပန်ကလေးဖြင့်
“ခစ်” ခနဲ တစ်ချက်ရယ်သည်။ ရုပ်မြင်သံကြား သတင်းကြည့်နေသူများကတော့ “ဝါး” ခနဲ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ ရယ်မောရှုစားနေစဉ်မှာပင် တီဗွီဖန်သားပြင်သည် မည်းမှောင်သွားလေ၏။
မီးပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ မိုးရွာသည်။ မိုးရွာသဖြင့် ရေများလျှံသည်။ ရေများလျှံသောကြောင့်
မီးပျက်သည်။ ဆိုင်လား၊ မဆိုင်လားတော့ မသိပါ။ မီးပျက်သွားသည်ကတော့ သေချာလွန်းပါသည်။
အမှောင်ထဲဝယ် ဟိုမှ၊ သည်မှ ဆဲသံ၊ ဆိုသံ ကလေးငိုသံများ စူးစူးရှရှ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဟဲ့….ဒီမသာလေးကလည်း မီးပျက်ပါပြီဆို၊ မှောင်ကြီးမည်းကြီးထဲ
ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်
ထိုင်သုံးနေသေးတယ်”
အမှောင်ထဲတွင်
ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သုံးနေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သူ့အမေ၏ ဆူသံ။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှလည်း အားကျမခံဖြင့် ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူမှ ထအော် ၏။
“ဘောလုံးပွဲကြည့်မယ့် ပရိသတ်တွေကို တောင်းပန်ပါတယ်ဗျို့။ မီးစက်ထဲ ရေတွေ ဝင်ကုန်လို့ မီးစက်မောင်းလို့ မရတော့ပါဘူးခင်ဗျာ”
ဘောလုံးပွဲကြည့်ရန် အားခဲထားသူများ၏ ဆဲသံ၊ ဆိုသံများ စီခနဲ ထွက် လာပြန်သည်။
(၃)
ထို့အပြင် မြို့သူမြို့သားများမှာ ထိတ်လန့်နေရသေးသည်။ နေ့စဉ်ထုတ် သတင်းစာများတွင် သတင်းထူးထူးခြားခြား၊ ပြောစကား ထူးထူးခြားခြားများ ပါလာမလားဆိုသည့်အတွေးဖြင့် စောင့်မျှော်ဖတ်သူတချို့ကလည်း ဖတ်ကြသည်။ အင်မတန်Óဏ်အမြော်အမြင်ကြီးလှသော ဝန်ကြီးတစ်ဦးဦးမှ ယခုလျှံနေသော ရေများကို နွေရာသီသုံးစွဲရန် လှောင်ထားသင့်ကြောင်း ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု ထင် ကြေးပေး၍လည်း မြို့သူမြို့သားတို့က ပြောဆိုနေကြပြန်သည်။
မြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့ကမူ ယခုကဲ့သို့ ရေကြီးရသည်မှာ ရေနုတ် မြောင်းများ ပိတ်ဆို့နေသောကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း၊ ၄င်းတို့တွင် တာဝန်မရှိ ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာ၏။ ထိုအဖွဲ့၏ တာဝန်ရှိသူ ဉာဏ်ပညာရှိ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကမူ ယခုကဲ့သို့ မြို့တော်အတွင်း ရေများလျှံပြည့်နေခြင်းကြောင့် မြို့တော် ၏အလှမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံပင် တိုးသွားကြောင်း၊ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များကိုပင် ယခင်ထက် ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မိမိအနေဖြင့် ယုံကြည်နေပါကြောင်း စသည်ဖြင့် စပ်ဖြဲဖြဲမျက်နှာကြီးနှင့် ပြောဆိုသွားသည်ကို ရုပ်မြင်သံကြား အင်တာ ဗျူးတစ်ခုတွင် မြို့သူ၊ မြို့သားတို့ ကြည့်ရှုလိုက်ရပြန်၏။
မြို့တော်အတွင်း ပြေးဆွဲလျက်ရှိသော မော်တော်ယာဉ်များ၊ ဘတ်စ်ကား များကို ဖျက်သိမ်းလိုက်၏။ ပြီးနောက် မော်တော်ယာဉ်လိုင်းပေါင်းစုံနေရာတွင် မြို့တော်အတွင်း ခရီးသည်တင်လှေအဖွဲ့(ယာယီ)ဟူ၍ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
မြို့သူ၊ မြို့သားတို့ ပျော်ရွှင်ရပြန်၏။
မနက်မိုးလင်းချိန်ဆိုလျှင် လှေကလေးများဖြင့် ရုံးသွား၊ ရုံးတက်နေကြသောမြို့သူမြို့သားများကို
မြို့တော်အတွင်း တွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။တချို့တတ်နိုင်သူများက ကိုယ်ပိုင်လှေငယ်ကလေးများ ဝယ်စီးကြ၏။ ကျူရှင်ဆရာလည်းဖြစ်၊ စာရေးဆရာများလည်းဖြစ်ကြသော မောင်နှင်းပန်း၊ နိုင်မြင့်၊
မင်းဝေဟင် စသူတို့ကို မြောက်ဥက္ကလာ၊ တောင်ဥက္ကလာ၊ သင်္ဃန်းကျွန်း၊ လှိုင်သာယာ စသည့်မြို့နယ်များတွင် လှေကလေးများစီး၍ တစ်နေကုန် စာပတ်သင်လျက်ရှိသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
သူတို့ထဲတွင် ရေကြီးရာ၌ အဆိုးဆုံးဖြစ်သော တာမွေမြို့နယ်တွင် နေထိုင်သည့် စာရေးဆရာ ညီငယ်လေးမှာမူ
ပို၍ တမူထူးခြား၏။
သူ့ခမျာ လှေစီးရသည်ကို စိတ်မရှည်သည်ရော၊ လှေစီးခပေးရမည်ကို နှမျောသည်ရောကြောင့် သူ့ရုံးခန်းရှိရာ ၅၂ လမ်းရှိ ပဲ့တင်သံဂျာနယ်တိုက်သို့ တာမွေအဝိုင်းမှရေကူး၍ပင် သွားလေသည်။ ထို့ကြောင့် မနက်စောစော
တာမွေမှ ပုဇွန်တောင်တစ်လျှောက် အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်း၊ အောက်ပိုင်း ဘောင်းဘီတိုကလေးဖြင့် ဦးထုပ်ဆောင်းလျက် နေကာမျက်မှန်တပ်ကာ အားကြိုးမာန်တက် ရေကူးနေသူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်ကြရပေမည်။ ထိုသူသည်ကား
ပဲ့တင်သံဂျာနယ် အယ်ဒီတာတစ်ဦးဖြစ်သော စာရေးဆရာ
ညီငယ်လေးပင်တည်း။ ပြောလိုသည်မှာမြို့တော်တွင်း ရေကြီးမှုကြောင့် မြို့သူမြို့သားများပျော်ရွှင်နေကြောင်းပင်။
တချို့ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းများ၊ ဆင်ခြေဖုံးမြို့နယ်အသီးသီးမှ ရုံးတက်ရသော ဝန်ထမ်းများလည်း ပျော်ကြရသည်။
ရုံးတက်ချိန်တွင် ရေကြီးရေလျှံ သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ လှေအစီးအရေအတွက်
မလောက်၍လည်းကောင်း ရုံးနောက်ကျ ကြလေသည်။
အိမ်မှ ယခင်ထွက်ချိန်အတိုင်း ထွက်ခဲ့ကြသော်လည်းလှေပေါ်တွင် သုံးလေးနာရီကြာကာ ရုံးသို့ရောက်သော်
ထမင်းစားချိန်မှာပင်ရောက်နေလေပြီ။ တချို့သည်ကား စိတ်မရှည်၍ လမ်းတစ်ဝက်မှ လှည့်ပြန်ကြသည်။ တချို့စည်းကမ်းတင်းကျပ်သော လုပ်ငန်းရှင်များက ဝန်ထမ်းများကို
ရုံးမလာ၍လည်းကောင်း၊ ရုံးတက်ချိန်နောက်ကျ၍လည်းကောင်း ဒဏ်ကြေးငွေဖြတ်တောက်ပြန်သည်။ ထိုထိုသောအကြောင်းများကို တချို့ကလည်း ဝမ်းသာအားရ ပျော်ရွှင်လှစွာဖြင့်
လူမှုကွန်ရက်
ဝက်ဆိုက်ဒ်များပေါ်တွင် ခံစားချက်စာစုလေးများ ရေးသား၍တင်ကြ၏။ ယင်းတို့အနက်
တစ်ခုတလေကို ထုတ်နုတ်တင်ပြရသော်
“ဒီနေ့ အလုပ်မသွားရဘူး။ ပျော်တယ်…ပျော်တယ်။ ဒချိ…ဒချိ” ဟူ၍ လည်းကောင်း၊
“တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်
ဒီတစ်ခါပဲ
ဘတ်စ်ကား….(အဲ)
မဟုတ်ဘူး။ ဘတ်စ်လှေပေါ့။
စီးရတာ ဒီတစ်ခါအတန်ဆုံးပဲ။ ခါတိုင်း မိနစ်လေးဆယ် စီးရတဲ့ခရီးကို
အခု လေးနာရီလောက်
စီးရတယ်…ဟိ…ဟိ” ဟူ၍ လည်းကောင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။
ဤသို့လျှင်“ရေပေါ်မြို့တော်”ဝယ်မြို့သူ၊ မြို့သားတို့ပျော်ချင်တိုင်းပျော်နေကြလေသတည်း။

မောင်ရေချမ်း

June 25 / 2014 ပဲ့တင်သံဂျာနယ်

Monday, April 28, 2014

၁ လ သား ကေလးငယ္ေလး

မင္းကုိ ၾကည့္ၿပီး
မိခင္လက္ေပၚ ရွဴးရွဴးပန္းခ်တဲ့အရြယ္မ်ားကုိ ျပန္ေရာက္ခ်င္သြားတာ
ဒါ နည္းနည္းေလးလိမ္ေျပာလုိက္တဲ့ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ပါ...ကေလးေလး

ကေလးေလးရဲ႕ မ်က္လုံးေတြက ၀ုိင္းစက္ၾကည္လင္ေနတာ
ဟင့္အင္း ...ဒါ ကဗ်ာဖဲြ႕စရာမဟုတ္ပါဘူး
အထာက်ပုံကေတာ့
သူ႕ေလာက္ ရုိးသားသူမရွိဘူးလုိ႔ေျပာေနသေယာင္
၀ုိင္းအုံၾကည့္ေနသူေတြကုိ တခိခိ တခစ္ခစ္ ရယ္ျပေနတာ
ကေလးေလးေရ...
အဲဒီ့လူေတြကုိ ေျပာလုိက္စမ္းပါ
အႏွီးထုပ္ထဲက ဘ၀ေလာက္ ဘယ္ဘ၀မွ မျဖဴစင္ဘူးဆုိတာ

မဂၤလာပါ ...ခ်ာတိတ္ေလးရာ
တကယ္ေတာ့ ..မင္းမေရာက္ေသးတဲ့ ကမာၻမွာ ဘာမွမရွိပါဘူး
အားလုံးဟာ အင္ထုထားတဲ့ အတုေတြပါကြာ ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း
( ၁၂ / ၁ / ၂၀၁၄ )

Saturday, April 19, 2014

သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာ အလည္လာျခင္း

ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာရယ္
ခင္ဗ်ားကေတာ့ ေခ်ေဂြဗားရားရုပ္ပုံနဲ႔အက်ၤ ီဆုိလႊတ္ႀကဳိက္တာပဲ
ကုိယ္ကေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ တိမ္ေတြကုိခူးၿပီးႏွင္းဆီပြင့္ေတြေပၚပုံထားခ်င္တာ

ရုိးရုိးရွင္းရွင္းပဲ ေတြးေခၚႏုိင္စြမ္းရွိပါတယ္
" မွန္ေသာအရာဟာ သစၥာေပါ့ကြာ" တဲ့
ခင္ဗ်ားက အဲလုိေျပာတယ္
အုိေကပါ ... ကဗ်ာဆရာရဲ႕
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့
ပုိက္ဆံမရွင္းရေသးဘဲ ဖြာလုိက္တဲ့စီးကရက္ေတာင့္ေတြဟာ ကုိယ္တုိ႔ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္

ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေပါ့
ကမာၻရဲ႕အစမွာ
စံပယ္ပြင့္ေလးမ်ား ဘယ္လုိထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္းေျပာျပခဲ့ပါ

ကဗ်ာဆရာေရ ... ကဗ်ာဆရာ
ခင္ဗ်ားအိမ္မျပန္ခင္
ကုိယ့္ရင္ဘတ္ထဲက ေမတၱာကုိ ကဗ်ာဖဲြ႕ခဲ့ပါ
ေႏွာင္းလူတုိ႔ အပ်င္းေျပရယ္ေမာဖုိ႔ပါ ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း

Wednesday, February 19, 2014

က်ဴးေက်ာ္သူ အသက္ (၆၈)

ဘယ္မွာေနရမလဲ
ဘယ္မွာေသရမလဲ
သစ္ရြက္ကေလးေတြေတာင္ လွလွပပေၾကြဖုိ႔ အရိပ္လုိသမုိ႔
ငါတုိ႔ ။

ရွဴေနတဲ့ ေလကုိေတာင္ စိတ္မခ်ရ
ေလ ကုိေတာင္ လု လုသြားၾကတဲ့ အေလအလြင့္ေတြ

ကုိယ့္ေျခေထာက္ကုိယ္ မယုံရဲလုိ႔
ေလွ်ာက္ေနတဲ့လမ္းကုိ
မင္းကုိဘယ္သူပုိင္သလဲေမးေမးေနရတယ္

ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္
ထင္းတစ္ေခါက္ခုတ္ရုံ ေခတ္ကုိလြမ္းတယ္လုိ႔
မွတ္ပုံတင္ကဒ္လိေမၼာ္ေရာင္ေလးကုိပဲ ေျပာျပေနရေတာ့တယ္

ေခတ္ေကာင္းလုိ႔
ေျမကြက္ႀကီးေတြ ေတာင္းခဲ့တာမဟုတ္ပါ

အဲယားကြန္းခန္းက်ယ္ႀကီးေတြ မဟုတ္ပါ
ကြန္ကရစ္လမ္းက်ယ္ႀကီးေတြေဘးမွာ မဟုတ္ပါ
ၾကြက္ေတြေတာင္ ေယာင္လုိ႔ျဖတ္မေလွ်ာက္တဲ့ေျမာင္းပုပ္ေတြေဘးမွာ
ေခြးေတြေတာင္ အားနာပါးနာမေဟာင္ႏုိင္တဲ့ အမႈိက္စုတ္ေတြေဘးမွာ

အသက္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းရွဴသြင္းေနရတယ္
တရားကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းရွဴသြင္းေနရတယ္
ဓားေတြေအာက္မွာ တရားေတြေပ်ာက္တတ္သလားလုိ႔
မွတ္ပုံတင္ကဒ္လိေမၼာ္ေရာင္ေလးကုိပဲ ေမးၾကည့္ေနရတယ္

သစ္ရြက္ကေလးေတြေတာင္ လွလွပပေၾကြဖုိ႔ အရိပ္လုိသမုိ႔
ငါတုိ႔

ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေတြကုိစုထုတ္ ေခါင္းအုံးလုပ္ထားတယ္
ရသမွ်ပုိစတာေတြကုိ အကာလုပ္ထားတယ္
အေရာင္လြင့္တာလဘတ္ေတြကုိ အမုိးလုပ္ထားတယ္
ေခ်ာကလက္ေရာင္ေျမႀကီးကုိ အခင္းလုပ္ထားတယ္

ကဲ....ဘာလုိေသးလဲ
ျဖည္းျဖည္းေမးပါ ငါ့သားရယ္ ေမာေနပါ့မယ္တဲ့

ကမာၻပ်က္ေနတာမဟုတ္ဘူး
ကမာၻေပ်ာက္ေနတာ
ငါတုိ႔ ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း
ဇြန္လ ၊ ၁၈ ၊ ၂၀၁၄ ပဲ့တင္သံဂ်ာနယ္

Tuesday, February 11, 2014

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ( သို႕မဟုတ္) ဘယ္ေတာ့ျဖစ္ျဖစ္ေရးလုိ႕မဆံုးတဲ့ကဗ်ာ !

လူငယ္တစ္ေယာက္ (၂)

လူငယ္ဘ၀ကုိ အခ်စ္နဲ႔စၿပီး အခ်စ္နဲ႔ဆုံးမယ္
စက္ဘီးစီးရင္ေတာင္ လမ္းေျပာင္းျပန္စီးရမွ အာသာေျပတဲ့ေကာင္ပါ
တိတ္ဆိတ္မႈေတြ ပြင့္ေ၀ေနပုံမ်ဳိးနဲ႔
လူငယ္ဘ၀ဟာ အေမွာင္ထဲ အုိမင္းရင့္ေရာ္လာတဲ့အခါ
လမ္းေတြ မွားၿပီး မွာေသာက္မိခဲ့ေပါ့
ေန႔ေတြ မွားၿပီး ေနျဖစ္ခဲ့ၿပီပဲ
ေနေပ်ာ္သလုိေပါ့ စိတ္အလုိအတုိင္းသာ ရွိေစေတာ့
ဆံပင္ေတြ ရွည္လာတယ္
ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြမွာ ကဗ်ာေတြေရးျဖစ္လာတယ္
အေလအလြင့္ေတြ မ်ားလာတယ္
ညႀကီးမင္းႀကီး ေနကာမ်က္မွန္တပ္ထားတဲ့သူေတြကုိ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္မိတယ္
ဘယ္လုိမ်ားလဲ ေခတ္ႀကီးရယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
အိတ္ကပ္ထဲမွာ စမ္းေခ်ာင္းေတြ အေတာင့္လိုက္မထည့္ထားႏုိင္ေပမဲ့
ကမာၻအသစ္ကုိ ဆာေလာင္လုိ႔ ကဗ်ာအသစ္ေတြ ေရးေနၾကသလုိမ်ဳိးေပါ့
အဲဒီ့ေကာင္လည္း အခ်စ္ကုိ ဆာေလာင္လုိ႔ မနက္ခင္းဆုိ အခ်စ္ေတးေတြဆုိျဖစ္ေနခဲ့ ။။

ေမာင္ေရခ်မ္း

Thursday, January 30, 2014

ေသတၱာထဲက ေန႔

အျပင္ကုိ မျမင္ရ
ေန႔ဟာ ျပကၡဒိန္ေပၚမွာပဲ သက္ရွိထင္ရွားကြယ္လြန္ခဲ့ပုံ
ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္တစ္ေပါက္ေလးေတာင္ မရွိတဲ့ေသတၱာထဲ
အတြင္းေရာ ၊ အျပင္ပါ ေသာ့ခတ္ထားတဲ့ေသတၱာထဲ
ျမင္ျမင္ရာ အေမွာင္သာ ေမွာင္ပိန္းလြန္းတဲ့ေသတၱာထဲ
စမ္းေခ်ာင္းေလးေတြ ညဳိမဲြလာတယ္
လမ္းေလးေတြ အက္ကဲြလာတယ္
ေသတၱာထဲက ေန႔ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ရွင္သန္ထေျမာက္ခြင့္ရမလဲ
ေသတၱာထဲက တိမ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ရွင္သန္ထေျမာက္ခြင့္ရမလဲ
ေသတၱာထဲမွာ လူေတြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ
ေသတၱာထဲမွာ ႏွစ္ေတြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ
ေသတၱာထဲမွာ စာအုပ္ေတြ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ
ေသတၱာကုိ ဘယ္သူေသာ့ခတ္ထားပါသလဲ
အခုေလာေလာဆယ္ ... ေသတၱာထဲမွာ ျမင္ျမင္သမွ်အေမွာင္ ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း

Sunday, January 19, 2014

မ်ဳိးဆက္တစ္ဆက္သုိ႔ ေမာ့ၾကည့္ျခင္း

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
စိတ္မရွည္ဖြယ္ေခတ္ေၾကာင့္ ဆံပင္အရွည္ေတြထားခဲ့ၾက
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ေယာက်ၤား ၊ မိန္းမ ခဲြရခက္တဲ့ ဆံပင္ေတြနဲ႔ ဖလန္းဖလန္းထလုိ႔

◄သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ဗဒင္ ၊ ထူးအိမ္သင္ ၊ ခင္ေမာင္တုိး နဲ႔
" ေ၀းခဲ့ၿပီ ပန္းခရမ္းျပာ " လမ္းေဘးအုတ္ခုံေပၚ သန္းေခါင္ေက်ာ္ထိေအာ္ခဲ့ၾကသတဲ့
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ေလးျဖဴ ၊ အငဲ ၊ မ်ဳိးႀကီးနဲ႔ တိမ္ေတြေပၚတက္ၾက အေမွာင္ကုိျဖတ္ၾက
ဂ်ီလတ္သီခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်စ္သူကုိ ခ်စ္ျပ
တစ္ခါ တစ္ခါ Snare နဲ႔ ခုန္ေပါက္ေအာ္ဟစ္ ဒဏ္ရာေတြကုိ၀ဲပစ္ခဲ့ၾက

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ခ်စ္သူလက္ကုိ ကုိင္ဖုိ႔ သုံးႏွစ္သုံးမုိး သစၥာေတြပ်ဳိးခဲ့ၾက
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ဖုန္းေလးတစ္ခ်က္ ပုတ္တာနဲ႔ အခ်စ္ေတြ ျပဳတ္က်လုိ႔

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ေရဒီယုိေလးေတြ တဂ်စ္ဂ်စ္ဖြင့္လုိ႔ ကမာၻႀကီးထဲကသတင္းေတြ တူးဆြခဲ့ၾက
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ၿဂဳိလ္တုစေလာင္းက ေဘာလုံးပဲြေတြ မလႊတ္တမ္းၾကည့္လုိ႔ အာရုံက်

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
"ဓားေတာင္ကုိ ေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ကုိ ျဖတ္မည္ " နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ရ
"ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္" ကုိေရးၿပီး ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ကုိ ေတာ္လွန္ခဲ့ၾက
သူတုိ႔လူငယ္ဘ၀
ပုဂံလမ္းေပၚက ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔
သစ္ပုပ္ပင္ႀကီးနဲ႔ ဦးခ်စ္လက္ဖက္ရည္ဆုိင္နဲ႔
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ၿမဳိ႕ျပင္ထုတ္ခံတကၠသုိလ္နဲ႔
Beer ဆုိင္နဲ႔ ၊ KTV နဲ႔ ၊ Club နဲ႔ ၊ မာဆတ္နဲ႔

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ရပ္ကြက္ထဲမွာ ခုနစ္တန္းေအာင္ဆုိ လူရွိန္ခဲ့ၾက
ဆယ္တန္းေအာင္ရုံ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရလုိ႔
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ဘဲြ႕လက္မွတ္ဟာ စကၠဴတစ္ရြက္ထက္မပိုခဲ့
လခႏွစ္ပဲေျခာက္ျပားအလုပ္ေတြကုိ ရွာေဖြတန္းစီလုိ႔

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
လုသြားခံရတဲ့ လူ႕အခြင့္အေရးကုိ ျပန္လုဖုိ႔ႀကဳိးစားခဲ့ၾက
ငါတုိ႔လူငယ္ဘ၀
ရလာတဲ့ အိပ္မက္ေတြကုိ ပုတ္ပုတ္ခ်လို႔

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
စဥ္းစားေတြးေခၚျခင္းနဲ႔ အာဏာရွင္ကုိ ဖီဆန္ျခင္းနဲ႔
ငါတို႔ လူငယ္ဘ၀
အရည္မရ အဖတ္မရ Roll Call ျပည့္ဖုိ႔နဲ႔ ၊ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ သင္တန္းမ်ားနဲ႔

◄ သူတုိ႔ေသြးမ်ားနဲ႔ စစ္ထုတ္ေပးခဲ့တဲ့ ေလမ်ား
ငါတုိ႔ ရွဴရႈိက္ရေသာအခါ သူတုိ႔အား အားနာ
ေလးစားစြာ ၾကည္ညဳိစြာဦးညႊတ္လုိ႔ ေမးခြန္းမ်ားစြာ ။

◄ သူတုိ႔ လူငယ္ဘ၀
ေမွ်ာ္ေငးလုိ႔မ၀ ျဖစ္ခဲ့ရေပါ့
အခု... ေခတ္ႀကီးတစ္ေခတ္လုံး ငါတုိ႔ လက္ထဲ
ငါတုိ႔ လူငယ္ဘ၀ေရာ ဘယ္လုိမ်ားလဲ ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း

Saturday, December 14, 2013

စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ညေနခင္းတစ္ခုအေၾကာင္း !

ညေနခင္းေလးဟာ စိတ္ေကာက္လြယ္တတ္ခဲ့ပါတယ္
ညေနခင္းေလးဟာ ခပ္ဟဟ ရယ္ေမာေနတတ္ခဲ့ပါတယ္
ညေနခင္းေလးဟာ မုန္းတယ္ဆုိတဲ့စကားကုိဆုိတတ္ခဲ့ပါတယ္
ညေနခင္းတစ္ခုရဲ႕
ရင္အုံကုိ ခဲြၾကည့္ရင္ ဒဏ္ရာေတြဒလေဟာထြက္က်လာပါလိမ့္မယ္
ညေနခင္းတစ္ခုရဲ႕
ရင္အုံကုိ ခဲြၾကည့္ရင္ ႏွစ္ေယာက္စီးခဲ့တဲ့စက္ဘီးေလးတစ္ဘီးရွိေနပါလိမ့္မယ္
ညေနခင္းတစ္ခုမွာ
လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ေခါင္းငုိက္စုိက္က်လုိ႔
ညေနခင္းတစ္ခုမွာ
လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိထုပ္ပုိးလုိ႔
တိမ္ေတြသိပ္လွတဲ့အေၾကာင္း ညေနခင္းေလးကုိေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္
အမွန္တရားေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာမွားတတ္ေၾကာင္း ညေနခင္းေလးကုိေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္
ညေနခင္းဟာ ႏႈတ္ခမ္းကုိ ခပ္တင္းတင္းကုိက္ထားတယ္
ညေနခင္းဟာ အခ်စ္ေၾကာင္းကုိ ေမ့ပစ္ခ်င္တဲ့ဟန္ပန္နဲ႔ေပါ့
ညေနခင္းေလးမွာ ကုိယ္ဟာ ဖယုိဖရဲက်ဆုံးခဲ့ပါတယ္
ညေနခင္းေလးဟာ ထမင္းစားၿပီးၿပီလားေမးဖုိ႔ေမ့ေနခဲ့ပါၿပီ
ညေနခင္းေလးဟာ ေနေကာင္းလားေမးဖုိ႔ေမ့ေနခဲ့ပါၿပီ
ညေနခင္းေလးေရ ....
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ တိမ္ေတြကုိခဲနဲ႔ေပါက္စုိ႔ကြာ
စူပုပ္ထားတဲ့ႏႈတ္ခမ္းကုိ ေျဖေလွ်ာ့ခ်လုိက္ပါေတာ့
စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ညေနခင္းေလးကုိ ေခ်ာ့ေမာ့ဖုိ႔စကားလုံးေတြေပ်ာက္ေနခဲ့ပါတယ္။

ေမာင္ေရခ်မ္း
(၁၄ . ၁၂ . ၂၀၁၃ )

Tuesday, December 10, 2013

ငါ့အိတ္ကပ္

အက်ၤ ီတစ္ထည္မွာ အိတ္ကပ္ဟာ အေရးပါတာေပါ့
အိတ္ကပ္ထဲမွာ အနည္းဆုံးေဘာပင္ထည့္လုိ႔ရတယ္
အိတ္ကပ္ထဲမွာ လုိလုိမယ္မယ္ ရွဴေဆးဗူးေဆာင္ထားလုိ႔ရတယ္
အိတ္ကပ္ထဲမွာ ရင္းႏွီးသူမိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕ရွိမယ္
အိတ္ကပ္ထဲမွာ ေဖာက္လဲႊေဖာက္ျပန္ႏုိင္တတ္လြန္းတဲ့ရာသီဥတုရွိမယ္
တစ္ခါတစ္ခါ
အိတ္ကပ္ထဲမွာ မနက္ခင္းေမႊးေမႊးေလးေတြ ေရာက္ေနတတ္တယ္
တစ္ခါတစ္ခါ..
အိတ္ကပ္ထဲမွာ ညေနပုပ္အက္အက္ေတြ ရွိေနျပန္ေရာ
အိတ္ကပ္ထဲမွာ ျခေသၤ့ေတြ ခုန္၀င္ေနတဲ့အခါ ေပ်ာ္စရာေပါ့
ျဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ... လူငယ္ဘ၀ရဲ႕အိတ္ကပ္ထဲမွာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ မဆန္႔မၿပဲထည့္ထားခ်င္ရဲ႕
ခုေတာ့ အိတ္ကပ္ဟာ ေပါက္ၿပဲလုိ႔
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္
ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အခါ အိတ္ကပ္ဟာ စိတ္ပ်က္စရာပါ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း
2014 - ဇန္န၀ါရီလ ၊သရဖူ Magazine

Saturday, December 7, 2013

လူငယ္တစ္ေယာက္

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေန႔စဲြေတြဟာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိ သိမ္းဆည္းၿပီး ခပ္၀၀ရွိလြန္းခဲ့ပါတယ္

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္သီးဆုပ္ထဲမွာ
အမွားလကၡဏာဘယ္ေလာက္ ၊ အမွန္လကၡဏာဘယ္ေလာက္
ဘယ္ေတာ့ျဖစ္ျဖစ္
ရန္လုိမႈမ်ားတဲ့ကမာၻထဲမွာ ဓားကုိေသြးၿပီးတရားကုိလဲေမြးထားခဲ့ရ

စိတ္လုိလက္ရရွိတဲ့အခါ
ၾကယ္ေၾကြႏုႏုေတြေကာက္ဖုိ႔အတြက္ အျပာေရာင္အိတ္ကပ္ေလးတစ္လုံးကုိခ်ဳပ္ေနမိတယ္
စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္တဲ့အခါ
Tatannic ဇာတ္ကားထဲက လီယုိနာဒုိလုိ တံေတြးကုိ ကုိယ္နဲ႔အေ၀းဆုံးေရာက္ေအာင္ေထြးပစ္ခဲ့

ေသခ်ာတာကေတာ့
တရားမွ်တမႈကုိလည္း ႏုိင္ငံေတာ္အလံပမာသေဘာထား ဦးညႊတ္ခဲ့ပါတယ္
ၿပီးေတာ့ လူငယ္ပီသစြာနဲ႔
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိ ခပ္ဖြဖြေလးနမ္းေမႊးခဲ့ပါတယ္။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း
ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာမဂၢဇင္း၊ေဖေဖာ္၀ါရီ ၊ ၂၀၁၄

Wednesday, December 4, 2013

ဆဲဆုိျခင္းယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္ အႏုပညာဒဏ္ရာ !

ႏႈတ္မဂၤလာ၊ စကားမွာကား
အသာအခ်ဳိ၊ သူနာလုိေအာင္
မိန္႔ဆုိျခင္းလွ်င္၊ တန္ဆာဆင္၏
                          (စိႏၱေက်ာ္သူဦးၾသ)

________________         ______________             ________________

           ေရွးစာဆုိမ်ား၊သူေတာ္ပီပီမ်ား၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏လူႀကီးမိဘမ်ားက ႏႈတ္ခ်ဳိျခင္း ၊ အေျပာအဆုိ လိမၼာျခင္းဆုိင္ရာ အတြက္ဆုံးမလမ္းညႊန္၊သြန္သင္ေရးဖဲြ႕ခဲ့ၾကေသာ ကဗ်ာ၊လကၤာမ်ားစြာကုိ သတိတရျပန္ဖတ္မိေလတုိင္းကၽြန္ေတာ့္စိတ္ တြင္ ျပန္လည္ေခ်ပခ်င္စိတ္ျဖစ္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ သက္တူရြယ္တူလူငယ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း၊ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ေရွ႕မ်ဳိးဆက္မ်ားသည္လည္းေကာင္း နာက်င္မႈေခတ္ထဲတြင္ မလဲႊမေရွာင္သာ ေပ်ာ္၀င္စီးေမ်ာခဲ့ၾကရသည္။သူတုိ႔ဆီ မွ ထြက္က် ပြင့္ထြက္လာေသာ စာမ်ား၊ကဗ်ာမ်ားသည္ ေသြးအလိမ္းလိမ္းေပက်ံလ်က္။ တခ်ဳိ႕ကေတာက္ေခါက္သံ ရဲႊရြဲစုိ လ်က္။

ကုိယ့္ကုိ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ခပ္ခပ္ေသာက္သြားတဲ့ ေသာၾကာေတြ !

ေသာၾကာေရာက္ၿပီဆုိ ကုိယ္ဟာ ေလေလးတခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ေပါ့
တစ္ခါတေလမ်ား အစအဆုံးမရတဲ့ သီခ်င္းေလးမ်ားေတာင္ ဆုိလုိ႔ေလ
ေသာၾကာဟာ ဘာလုိ႔ အရမ္းခ်စ္ဖြယ္ေကာင္းလြန္းခဲ့လဲ ကုိယ္တကယ္မသိခဲ့ဘူး
ေသာၾကာဟာ ဆံပင္အရွည္ထားရင္ ေဒါတင္းတတ္ေသးတယ္ ၊ မၾကာခဏဆံပင္ညွပ္ဖုိ႔ေျပာတတ္ရဲ႕
ဆိတ္ဆဲြတတ္တဲ့ လက္သည္းခၽြန္ခၽြန္ေလးေတြနဲ႔ ေသာၾကာေပါ့
စိတ္မရွည္ရင္ မ်က္ေစာင္းႏုႏုေလးေတြ လွစ္ခနဲေပးတတ္တဲ့ေသာၾကာေပါ့
ဆံႏြယ္ေတြကုိ စည္းေႏွာင္မထားတဲ့အခါ ကပုိကယုိအလွေတြနဲ႔ေသာၾကာေပါ့
အဲဒီ့ေသာၾကာေပါ့ ... ကုိယ့္အိပ္မက္ေတြကုိ ခပ္ခပ္ေသာက္သြားတာ
ေသာၾကာဟာ တစ္ခါတစ္ခါ အျဖဴေရာင္အက်ၤ ီမွာ စီးကြန္႔လွလွေလးေတြနဲ႔
ေသာၾကာဟာ တစ္ခါတစ္ခါ ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီးစ သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ေမႊးရနံ႔ေလးနဲ႔
ေသာၾကာကုိ သိပ္ခ်စ္တာပဲလုိ႔ ကုိယ္ဟာ စာရြက္ေတြေပၚမွာ မၾကာခဏေရးေနမိတယ္
တကယ္ပါပဲ .. အဲဒီ့ေသာၾကာေပါ့
ကုိယ့္အိပ္မက္ေတြကုိ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ခပ္ခပ္ေသာက္ေနတာေလ
ေသာၾကာမွာ ပါးျပင္ႏုႏုေလးကုိ ေမႊးတဲ့အခါ ရွက္၀ါး၀ါးေလးၿပဳံးတယ္
ေသာၾကာမွာ လက္ေခ်ာင္းလွလွေလးေတြကုိ ဆုပ္ကုိင္တဲ့အခါ ဆတ္ခနဲ ဆတ္ခနဲျပန္ရုန္းတယ္
ေသာၾကာမွာ ခ်စ္တယ္ ေျပာတဲ့အခါ ေခါင္းငု႔ံၿပီး စူပုတ္ေနတတ္ေသးတယ္
သိပ္ကုိ ဣေျႏၵႀကီးလွတဲ့ ေသာၾကာေပါ့
ေသာၾကာဟာ အလွဴအိမ္မွာ ဖိနပ္ေပ်ာက္သလုိ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ခံရခက္လွတယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
စက္ဘီးအစုတ္ေလးကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူစီးရင္
စာအုပ္တစ္အုပ္ကုိ ႏွစ္ေယာက္အတူ လုဖတ္ရင္း
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္အျပန္အလွန္စိတ္ေကာက္တမ္းကစားရင္းေပါ့
ေသာၾကာဟာ ေသာၾကာသိပ္ပီသလြန္းခဲ့ပါတယ္။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း

Sunday, November 24, 2013

အမွားမ်ားတဲ့ ကမာၻ

ေပ်ာ္သလုိ ေနထုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္
ငါတုိ႔ဟာ ေပါက္လႊတ္ပဲစား ယုံလြယ္သူေစ်းသည္ေတြပါ
အခ်ိန္ေတြကုိ ေစ်းဗန္းထဲထည့္ေရာင္းခဲ့တယ္
အနာဂတ္ေတြကုိ ေစ်းဗန္းထဲထည့္ေရာင္းခဲ့တယ္
ေနာက္ဆုံး ကုိယ့္ဘ၀ကုိယ္ ေစ်းဗန္းထဲထည့္ေရာင္းခဲ့ၾကေပါ့
အခ်ိန္ေတြ သိုးလာတယ္
အနာဂတ္ေတြ အက္လာတယ္
ေစ်းေပါင္က်ဳိးခ်ိန္မွာေတာ့
တကယ္ကုိ ေသခ်ာခဲ့ေပါ့
ဒီကမာၻမွာ ရင္းသေလာက္ ျပန္မျမတ္ခဲ့ဘူးဆုိတာ ။ ။

ေမာင္ေရခ်မ္း