Monday, September 14, 2020

ဆပါ့ထဲ ဝင်သွားတဲ့ မြွေ

                              (၁)

ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်မှာ လူနှစ်ယောက်။ တစ်ယောက်က အသက် ၃၅ နှစ်လောက်ရှိတဲ့အမျိုးသမီး ၊ နောက်တစ်ယောက်က အသက် ၅၀ ကျော်အမျိုးသားကြီး။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ပထမတော့ မတ်တပ်ရပ်နေတာ ခပ်ခွာခွာပဲ။ နောက်တော့ .. အမျိုးသမီးက အဲဒီလူကြီးနားကို မသိမသာနဲ့ တဖြည်းဖြည်းလိုက်ကပ်ရော။ အဲဒါကို လူကြီးက သတိထားမိသွားပြီး အမျိုးသမီးနဲ့ ဝေးရာဘက်ကို ခြေလှမ်း ငါးလှမ်းလောက် ရွေ့တယ်။ ဒီတော့မှ...အမျိုးသမီးကလည်း လူကြီးနားကို ဒရောသောပါး အတင်းကပ်ပါလေရော။ အနားရောက်တော့ ..လူကြီးရဲ့ပခုံးကို လက်နဲ့တို့ပြီး 

"ဦးရယ် ..မြွေတစ်ကောင် ကျွန်မ စပက်ထဲ ဝင်သွားလို့ ကယ်ပါဦးရှင်" ဆိုပြီး အကူအညီတောင်းလိုက်တယ်။ လူကြီးက ပြန်လှည့်တောင် မကြည့်ဘူး။ အဲဒါနဲ့ "ဒီမှာ ...ဦး ၊ ကျွန်မ စပတ်ထဲ မြွေတစ်ကောင် ဝင်သွားလို့ ကယ်ပါဦး ဆိုနေ" လို့ အမျိုးသမီးက ထပ်ပြောလိုက်ပြန်တယ်။ ဒီတော့မှ ... လူကြီးက ပျင်းရိပျင်းတွဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ခေါင်းတစ်ချက်စောင်းငဲ့လာပြီး "မြွေက ခေါင်းဘက်ကနေ စဝင်သွားတာလား ၊ ဖင်ပိုင်း အမြှီးဘက်ကနေ ဝင်သွားတာလား၊ ခေါင်းဘက်ကနေ စဝင်သွားတာဆိုရင် လက်နဲ့ပဲ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်မယ်။ ဒါဆို လက်အိတ်လိုတယ်။ အမြှီးဘက်ကနေ စဝင်သွားတာဆိုရင်တော့ မီးညှပ်နဲ့ ပြန်ဆွဲထုတ်ပေးမယ်။ အခု ...ငါ လက်အိတ်ရော၊ မီးညှပ်ရော ဟိုစတိုးဆိုင်မှာ သွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်။ ဘာနဲ့ ဆွဲထုတ်ရမလဲ ငါ့တူမကြီး သေချာစဉ်းစားထား" လို့ စကားအရှည်ကြီး ပြောပြီး လမ်းဖြတ်ကူးသွားတယ်။

                                      (၂)

လက်အိတ်ဝတ်ထားတဲ့ လက်နဲ့ မီးညှပ်ကြီးကို ကိုင်ရင်းပေါ့။ "ကဲ...ငါ့တူမကြီးရေ ၊ ဦးလေးတော့ ... ဒီမှာ မီးညှပ်နဲ့လက်အိတ်ရခဲ့ပြီ" ဆိုပြီး လမ်းကူးလာတဲ့ လူကြီးက ပြောလိုက်တယ်။ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်က အမျိုးသမီးက တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်တော့ အဲဒီလူကြီး နည်းနည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတဲ့ပုံမျိုးနဲ့ “ဒီမှာ …မီးညှပ်လေ ၊ ငါ့တူမကြီး” လို့ အသံကို မြှင့်ပြီး ထပ်အော်ပြောလိုက်တယ်။ “အဲဒီတော့ ဘာလုပ်ရမှာတုန်း ရှင့်” တဲ့။ အမျိုးသားကြီးက ဒီတစ်ခါတော့ တော်တော်ကို စိတ်မရှည်တော့တဲ့ လေသံနဲ့ “မြွေလေ …မြွေ ၊ တူမကြီး စပက်ထဲက မြွေလေ ၊ ဆွဲထုတ်ဖို့” ဆိုပြီး မီးညှပ်ကြီးတပြင်ပြင်နဲ့ လုပ်တော့တာပဲ။ “ဟာ…ဦးလေးရယ်၊ အဲဒီစတိုးဆိုင်ထဲကို ဦးလေးဝင်သွားတာပဲ ( ၁၈ ) နာရီ ကျော်ကြာသွားပြီ။ ကျွန်မ စပက်ထဲက မြွေက လွန်ခဲ့တဲ့ (၇)နာရီလောက်ကပဲ ပါးစပ်ထဲကနေ ပြန်ထွက်သွားပြီရှင့်” လို့ အမျိုးသမီးက အေးအေးလူလူ ပြန်ပြောတယ်။ လူကြီးလည်း အဲဒီတော့မှ မီးညှပ်ကြီးကို ချွင်ခနဲ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး လက်အိတ်ကိုလည်း ဗြစ်ခနဲ ပြန်ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်။

                                  (၃)

ဘတ်စ်ကားတစ်စီး ရောက်လာတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒီတိုင်းပဲ ကြည့်နေလိုက်တယ်။  "ဒါပေမဲ့ ... ဦးရဲ့ ၊ ကျွန်မတော့ ဒုက္ခပဲရှင့်" တဲ့။ အမျိုးသမီးရဲ့ထိတ်ထိတ်ပြာပြာ အဲဒီစကားသံကြောင့် ခဏတိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ဟာ ပြန်အသက်ဝင်လာသလိုပဲ။ အဲဒီလူကြီးက "ဟဲ့ ...ဘာဖြစ်ပြန်ပြီတုန်း ဟ" လို့ စိတ်ရှုပ်တဲ့ လေသံနဲ့ မျက်နှာကြီးကို စူပုတ်ပြီး မေးလိုက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၊ အမျိုးသမီးကတော့ ပမာမခန့်ပုံစံနဲ့ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ၊ ဦးရယ် .. အဲဒီမြွေက စပက်ထဲကနေ ဝင်ပြီး ပါးစပ်ထဲက ပြန်မထွက်ခင်မှာ ကျွန်မ ဗိုက်တစ်နေရာမှာ ဥ ..ဥခဲ့ပုံပဲ။ အခုနေရတာ ခိုးလိုးခုလုကြီး" လို့ အေးအေးလူလူပဲ ပြောတယ်။ လူကြီးလည်း ဘယ်လိုဖြေရှင်းပေးရမလဲ မသိသလိုမျိုးနဲ့ သူ့မျက်နှာသူ ပြန်ပွတ်သပ်ပြီး ဟင်းခနဲ သက်ပြင်းကြီးတစ်ခု ချတယ်။ အမျိုးသမီးကတော့ ... ဆက်ပြောဖြစ်အောင်ကို ပြောလိုက်တယ်။ အဲဒါကို လူကြီး ကြားလား၊ မကြားလား မသိဘူး။ "သေချာတာကတော့ ...ကျွန်မ အဲဒီဥလေးကို မွေးဖြစ်အောင်မွေးမှာပဲ"တဲ့။

                                     (၄)

ညဘက်ရောက်တော့ ...ဘတ်စ်ကားတွေ မလာတော့ဘူး။ တကယ်တော့ ... လာလာ၊ မလာလာ သူတို့ နှစ်ယောက်အတွက် သိပ်အရေးမကြီးသလိုပဲ။ "ဦး ...ပျင်းနေပြီလား" လို့ အမျိုးသမီးက မေးလိုက်တယ်။ "ပျင်းတော့ ...နင် က ပြ မလို့ လား ၊ ငါက စာသားထဲ ရောက်နေတာလေ၊ စပက်ထဲ ဝင်ခဲ့တဲ့ မြွေက အခုဘယ်မှာလဲ" ဆိုပြီး လူကြီးက ပြန်မေးလိုက်တယ်။ လက်ထဲမှာလည်း ဘယ်က ရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ ကွမ်းယာထုပ်ကြီးနဲ့။ "မဟုတ်ပါဘူး ...ဦးရယ်၊ ကျွန်မက ဒီဟာလေး ပြချင်လို့ပါ" လို့ ပြောရင်း အမျိုးသမီးက သူ့ရဲ့အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ချလိုက်တယ်။ "ဟာ ...ဟာ မလုပ်နဲ့လေ ၊ ဘာတုန်း ဟ" ဆိုပြီး အဲဒီလူကြီးရဲ့မျက်လုံးတွေ ပြူးထွက်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ...အမျိုးသမီးက အတွင်းခံဘလာဇီယာပဲ ကျန်တော့တယ်။ ညမီးရောင်အောက်မှာ ..မြင်လိုက်ရတာက... အမျိုးသမီးရဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ဘာမှန်းမသိတဲ့ အလုံးကြီးတစ်ခု ဟိုရွေ့၊ဒီရွေ့ သွားလာနေတာ။ ။

                                                             မောင်ရေချမ်း

Sunday, September 13, 2020

သက်ရှိသတ္တဝါ A နှင့် B တို့၏ သမားရိုးကျ အသည်းကွဲပုံပြင်(သို့မဟုတ်)ဇာတ်လမ်း




ဤအဖြစ်အပျက်ပါလူသတ္တဝါထီးတစ်ဦးကို အေဟုခေါ်ဆိုနိုင်ပြီးကျန်လူသတ္တဝါမ တစ်ဦးကို ဘီဟုလွယ်လွယ် ခေါ်ဆိုနိုင်ပါသည်။အမည်နာမတပ်ရန်မလိုသောအရာ/မှတ်သားရန်မလိုအပ် သောအရာများ
အတွက် စာဖတ်သူမိတ်ဆွေကို ခေါင်းမရှုပ်စေချင်ပါ။



+++ +++ +++
ထိုနေ့က မိုးလည်းမရွာပါ။လှပသော သက်တန့်တစ်စင်းလည်း ကောင်းကင်၌ ပေါ်ထွက်မနေပါ။
ဤဇာတ်လမ်းပါလူဆန်ဆန်ဇာတ်ကောင်သက်ရှိ အေနှင့်ဘီ တို့စတင်တွေ့ဆုံသည့်နေရာမှာလည်း အချစ်ဝတ္ထုများတွင်ပါရှိသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်အေးသည့်ကော်ဖီဆိုင်တွင်လည်းမဟုတ်ပါ။လူပြတ်သော လမ်းသွယ်တစ်ခုတွင်လည်းမဟုတ်ပါ။ ထို့အတူ လူရမ်းကားများနှောင့်ယှက်သောကြောင့် အေမှ ဘီကိုကာကွယ် ကယ်တင်ကာ စတင်ရင်းနှီးတွေ့ဆုံခြင်းလည်းမဟုတ်ခဲ့ ။

+++ +++ +++

စတင်တွေ့ဆုံရာနေရာ_ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တစ်ခု၏အမှိုက်ပုံတစ်နေရာဖြစ်သည်။အေသည် အမှိုက်ပုံကို သံချိတ်တစ်ချောင်းဖြင့်ထိုးဆွလျက်။ ဘီက အေနှင့်ခပ်လှမ်းလှမ်းတစ်နေရာတွင်ရာဘာဖိနပ်ဟောင်းတစ်ရံကို မြွေအရေခွံအိတ် ထဲသို့ ထိုးထည့်နေသည်။ ထိုသို့ ကဗျာမဆန်သောနေရာတွင်တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ အေမှဘီကို မထူးဆန်းသောအကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ကြည့်ကာရွှံ့ပေနေသော ရေသန့်ဗူးခွံတစ်လုံးကို အင်္ကျ ီဖြင့်တစ်ချက်ပွတ်ကာသူ့ကျောပေါ်
တင်ထားသောအိတ်ထဲသို့ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
 “နင်က ဘယ်ကလဲ”
 အေ၏အမေးစကားမှာ နုရွလှပမနေ သာမန်ပြောရိုးပြောစဉ်အတိုငး် ။ အချစ်ဝတ္ထုများတွင် ပါနေကျဖြစ်သော ဇာတ်ကောင်မင်းသားမှ မင်းသမီးကို နာမည်မေးမြန်းစုံစမ်းရာတွင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည့်ဟန်မျိုးလည်းမရှိပါ။
 “အေး ..ငါကဟိုဘက်ရပ်ကွက် က ။ နင်ကရော ဘယ်ကလဲ”
 ဘီမှ ပြန်ဖြေရာတွင် မျက်လုံးကိုလည်းပေကလက်ပေကလက်လုပ်၍မဖြေပါ ။ ထို့အတူ ရှက်စနိုးဟန်ဖြင့်လက်ကိုင်ပဝါစကိုလည်း ဆွဲလိမ်မနေပါ။ ( လက်ကိုင်ပဝါလည်း အနီးတွင် မရှိပါ ) ။ ဘီ၏နံဘေးတွင်ညစ်ပေနံစော်နေသော အမှိုက်သရိုက်များသာရှိပါသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စတင်မိတ်ဆက်ပြောဆိုသောစကားများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
 “ ငါက ဒီရပ်ကွက်ကပဲနင်က ဘာလို့ ဒီဘက်ရပ်ကွက်အမှိုက်ပုံအထိ လာရှာတာလဲ”

အေ၏အသံမှာသိသိသာသာမာနေပါသည်။

“ငါတို့ ရပ်ကွက်ကအမှိုက်ပုံနည်းလို့ ဒီဘက်အထိကူးလာတာ”

“ဒါဆို နောက်နေ့လည်းနင်ဒီကို လာဦးမှာပေါ့”

“အေး” ဘီ၏ပြန်ဖြေသံမှာလည်း ဇာတ်ဝင်ခန်းများတွင်တွေ့နေ/ကြားနေကျပျစ်ချွဲချွဲအသံမျိုးမဟုတ်။အေးတိအေးစက်ဖြစ်၏။

“အေး ၊ ပီးရော။ ငါတော့ ဟိုဘက်လမ်းကြားထဲ သွားရှာဦးမယ်။အဲဒီ့ဘက်မှာ ဘီယာဗူးခွံတွေ ရတတ်တယ်”

“အင်း”

ထိုနေ့က သာမန်အတိုင်းပင် အေနှင့်ဘီတို့ဆုံတွေ့ပြီးခွဲခွာခဲ့ရသည်။

+++ +++ +++


နောက်နေ့များတွင်လည်းအေနှင့်ဘီတို့ ထိုနေရာ၌ပင် တွေ့ဆုံဖြစ်ကြသည်။ပြောနေကျစကားများကိုပြောဖြစ် ကြသည်။

“နင်တို့ရပ်ကွက်မှာရော ပစ္စည်းဈေးက ဒီလောက်ပဲလား။ရေသန့်ဗူးတစ်လုံးဘယ်လောက်ပေးလဲ”

“တစ်ဆယ်။ဘီယာဗူးဆို နှစ်ဆယ် ။ ဘီယာပုလင်းခွံ ဆို ငါးဆယ်”

“အော်…သိပ်မကွာဘူးပဲ။ နင်ရော အဆင်ပြေလား ”

“ပြေသင့်သလောက်တော့ပြေပါတယ်ဟာ ။ နင်ရော”

“ငါလည်း ဒီလိုပါပဲ”

သူတို့နှစ်ယောက်နေ့စဉ်ပြောလေ့ရှိကြသောစကားများပါအထက်ပါအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

+++ +++ +++

A နှင့် B တို့၏ သံယောဇဉ်ထုံးဖွဲ့သောရက်စွဲများ
တစ်ရက်/တစ်ရက်/တစ်ရက်/တစ်ရက်/……………………………..
(၃) လခန့်ကြာသော်

+++ +++ +++

“နင့်ကိုငါချစ်တယ်ဟာ” အေသည်မြေကြီးထဲတွင်မြှုပ်နေသောအချိုရည်ဗူးခွံလေးကို မရမကထိုးဆွနေရင်းနှုတ်ဖျားမှ စကားတချို့ ခုန်ကျလာသည်။ဘီက ကော်ပစ္စည်းအကျိုးအပဲ့တချို့ကိုမိမိအိတ်ထဲသို့ထည့်ရင်း အေကိုပြန်မော့ကြည့်သည်။
ထို့နောက် တဟီးဟီး ရယ်သည်။
“နင်က ငါကိုချစ်တယ်တဲ့။ ဟီး ..ဟီး ။ ရယ်စရာကြီး ရှက်လဲမရှက်ဘူး ပြောတယ်”

အေ အနည်းငယ်ဒေါသထွက်သွားဟန်ဖြင့်

“ဟ ဘာရှက်စရာလိုလဲ။သူများတွေလဲ အဲလိုပဲပြောနေကျတာပဲ ။ နင်ဗီဒီယိုတွေမကြည့်ဖူးဘူးလား ဟ”

အေ၏အသံမှာအတန်ကျယ်လောင်သွားသဖြင့်ဖြတ်သွားဖြတ်လာစုံတွဲတစ်တွဲက အမှိုက်ပုံပေါ်သို့တစ်ချက်လှမ်းကြည့်သည်။ထိုနောက် အကြည့်ကိုလွှဲကာထိုစုံတွဲမှ ကောင်မလေးက သူ့နှုတ်ခေါင်းဝသူ တစ်ရှူးစဖြင့်အုပ်လိုက်သည်။အေ၏ မျက်နှာကျင်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

“ဟယ် …ဟိုမှာရာဘာဖိနပ်တစ်ရန် ဟ။ ကော်တာပဲ ။ ငါအရင်တွေ့တာနော် ။”

ဘီက ပြောပြောဆိုဆိုပင် ပလက်စတစ်အိတ် တွေအောက်မှ ဖိနပ်စုတ်တစ်ရန်ကိုသံချိတ်ဖြင့်ချိတ်ယူလိုက်သည်။

“အေးပါဟာ။ ငါ့ ခုရည်းစားစကားပြောတာကို အဖြေပေးဦးလေ ဟာ နင်ကလဲ”

အေက အားမလိုအားမရဟန်ဖြင့်ပြောသည်။ဘီက စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် မဲညစ်နေသောသူ့နှုတ်ခမ်းကိုတစ်ချက်ကိုက်ရင်း

“အေးဟာ ၊ပေးတယ် ။ နင်နဲ့ငါ ရည်းစားပေါ့ ။” ဟုပြောရင်း ဟိုတစ်စ၊သည်တစ်စ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်များကိုလိုက်လံထိုးဆွနေပြန်၏။
အေကတော့ ဝမ်းသာအားရဟန်ဖြင့်အားရပါးရ ဘီကို ငေးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“အေး ဒါဆို ပြီးတာပဲ ၊ ဟန်ကျတာပေါ့။ လပြည့်နေ့တွေဆို ဘုရားအတူတူသွားလို့ရပြီ နင်နဲ့ငါ ။
ရော့ ဒါက နင်နဲ့ငါ ချစ်သူဖြစ်တဲ့အထိမ်းအမှတ် နင့်အတွက်”

ပြောပြောဆိုဆိုပင်အေသည် မိမိမြွေရေခွှံအိတ်ထဲမှ ရေသန့်ဗူးခွံဆယ်လုံးခန့်ထုတ်ပေးသည်။ဘီ၏လက်များက
မြန်ဆန်စွာလစ်ခနဲယူရင်း သူ့အိတ်အတွင်းသို့ထိုးထည့်ပစ်သည်။ဘီ၏မျက်လုံးများအရောင်တဖျက်ဖျက်လက် နေသည်။
အေက “ဟေး”အော်ပစ်လိုက်သည်။
ဤသို့လျှင်အေနှင့်ဘီတို့ လှပစွာ ချစ်သူဖြစ်ခဲ့ကြ၏။
+++ +++ +++
တစ်ရက်တွင်ဘီနေမကောင်း၍ အေနှင့်ဆုံနေကြနေရာသို့ရောက်မလာနိုင်။ အေတစ်ယောက်တည်း အမှိုက်ပုံကို သံချောင်းဖြင့်ဆွရင်းတစ်ချက်တစ်ချက်လမ်းမဘက်သို့မျှော်ကြည့်နေမိသည်။စိတ်တွင်းမှလည်း

“အင်း ။ဒီနေ့ သူရောက်မလာဘူး ။ ဘာဖြစ်လို့ပါလိမ့် ၊ ဘယ်ရပ်ကွက်ဘက် သွားရှာနေလဲမသိဘူး”

“ နေများမကောင်းလို့လားမသိဘူး၊ နေမကောင်းရင်တော့ ဒုက္ခပါပဲ ။ သူ့မိသားစုမှာ သူတစ်ယောက်ပဲ
အလုပ်လုပ်တဲ့လူရှိတာတဲ့ဟိုတစ်ခါပြောဖူးတယ်။ သူ့မောင်လေးတွေက ပုစုခရုတွေဆိုတော့…အင်းခက်ပြီ”

“အင်း တော်ပြီ စဉ်းစားရတာ အလုပ်ပျက်တယ်။ ငါလဲ ဈေးဖိုးမရသေးဘူး။အမေလဲ မျှော်တော့မယ်။ ဟိုဘက်လမ်းကြားထဲလဲ သွားရဦးမှာ တော်ပြီ တော်ပြီ မစဉ်းစားတော့ဘူး”

စသဖြင့် တရစပ်တွေးတောနေမိသည်။ပြီးနောက်အေတစ်ယောက် ခေါင်းငိုက်စိုက်ဖြင့်အမှိုက်ပုံပေါ်မှ ဆင်းသွား၏။
+++ +++ +++
“ဟဲ့ ။ နင်ဘာလို့ မနေ့က မလာတာလဲ”

အေက နှာချေးဖတ်အခြောက်ကို လက်ဖြင့်ခွာရင်းဘီ့ကိုမေးသည်။

“နေမကောင်းလို့ဟာ။ မနေ့က ငါ့မောင်လေးတွေ ထမင်းစားလိုက်ရဘူး” ဘီ့အသံသိသိသာသာတုန်နေသည်။

မည်းမှောင်သောမျက်နှာတွင်မျက်ကွင်းများကချိုင့်ခွက်နေသည်။ဘီ့ဆံပင်ပေါ်တွင် ကပ်နေသောဖုန်မှုန့်တို့ကို အေက ခါပေးနေမိသည်။

“အင်း။ ဒါဆို ငါ့အိတ်ထဲက ပစ္စည်းတွေနင် ဒီနေ့တဝက်ယူသွားဟာ”

အေမဝံ့မရဲပြောရင်းသူ့အိတ်ထဲမှ ဘီယာဗူးခွံ၊ရေသန့်ဗူးခွံနှင့်အခြားပစ္စည်းအကျိုးအကျေများကို ထုတ်ပေးကာ  ဘီ့ကိုအေးစက်စက်ကြည့်သည်။ထို့နောက်သူ့အိတ်ကို စိတ်မပါလက်မပါပုခုံးပေါ်တင်ရင်း

“ငါ ပြန်တော့မယ် ဟာ ၊ နင်နေကောင်းအောင်နေနော်” ဟု လေးတွဲ့တွဲ့နှုတ်ဆက်ကာအမှိုက်ပုံမှဆင်းသွားသည်။ ဘီ၏မျက်လုံးထဲတွင် စိုထိုင်းထိုင်းလာဖြစ်လာ၏။မျက်နှာကို အင်္ကျ ီဖြင့်ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်သုတ်သည်။
ထို့နောက်အေထားခဲ့သော ဗူးများခွံများကို သွက်သွက်လက်လက်သူ့အိတ်ထဲသို့ကောက်ထည့်သည်။
+++ +++ +++
A နှင့်B တို့၏ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် နိဂုံး

ထိုနေ့သည်လည်းသာမန်နေ့တစ်နေ့သာဖြစ်သည်။ မိုးကောင်းကင်သည်လည်း အုံ့မှိုင်း၍မနေပါ။ နေသည်လည်း ခြစ်ခြစ်တောက်ပူမနေပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည်လည်း သူတို့နှစ်ဦး(အေနှင့်ဘီ)ကို ဂရုစိုက်၍မနေကြပါ။ ထုံးစံအတိုင်း နှစ်ယောက်သား ကြွပ်ကြွပ်အိတ်များကို ထိုးဆွနေကြသည်။ ဘီကရုတ်တရက်ပြောလိုက်တော့ စကားသံကြောင့်အေသည် မိမိကိုင်ထားသော သံချိတ်နှင့်လက်ဆွဲတော်မြွေအရေခွံအိတ်လွတ်ကျသွား၏။

“ငါ လင်ယူရတော့မယ် ” ဘီ၏အသံမှာအေးစက်စက်။

“ဘာ ! နင်ဘာပြောလိုက်တယ်။”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါပစ္စည်းသွားသွင်းနေကျ အဝိန်က ငါ့ကို ယူမယ်လို့ပြောတယ်။မနေ့က အိမ်ကို လာတယ် ။ငါ့ အမေနဲ့စကားပြောတယ် ။ ငါ သူ့ကို ယူရတော့မယ်”

“ဟင် / ဒါဆိုငါ … က” ပြောရင်းဆိုရင် အေသည် အနီးရှိ ပလစ်စတစ်အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို ဆက်ခနဲဆွဲကောက်လိုက်သည်။

“အင်း ။ ငါဒီနေ့ ဒီကိုလာတာ နောက်ဆုံးပဲ ။ အဲဒါ လာပြောတာ နင့်ကို”

ဘီ၏စကားသံမှာပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ။ တစ်ဆက်တည်းမှာပင်

“ဒါပဲဟာ ။ငါသွားတော့မယ် ။ နောက်ဆို နင်လဲ အဝိန့်ဆိုင်မှာ ပစ္စည်းလာသွင်းချင်သွင်းလေ ။ ငါလဲ ရှိနေမှာပဲ”

အေသည် ဘီ့ကိုမျက်မှောင်ကျုတ်၍ကြည့်နေမိသည်။
ဘီက အမှိုက်ပုံပေါ်မှစတင်ဆင်းနေလေပြီ။ ဘီတစ်ချက်လှည့်ကြည့်သည်။ထို့နောက် ခြေလှမ်းကို ချာခနဲပြန်လှည့်ကာအေနှင့်ဝေးရာသို့ တစ်လှမ်း….တစ်လှမ်း….တစ်လှမ်း လျှောက်သွားလေတော့သည်။
ဘီထွက်သွားသောလမ်းဘက်သို့ကြည့်ရင်း အေ တွေဝေငေးငိုင်နေ၏။
ထို့နောက်သူလည်းအမှိုက်ပုံပေါ်မှ ဆင်းကာ သူသွားနေကျဘီယာဗူးခွံများပေါများသောလမ်းကြားထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

+++ +++ +++

ခါတိုင်းနေ့ထက်ပိုမိုထူးခြားသော နေ့ရက်တစ်ရက် အေ့အတွက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်ထိုနေ့က လမ်းကြားထဲတွင် ဘီယာဗူးခွံများ ခါတိုင်းထက်ပေါများစွာရရှိခဲ့သည်။
အေ အလွန်ပျော်ရွှင်ရပါသည်။

မောင်ရေချမ်း
ရနံ့သစ်မဂ္ဂဇင်း၊ ဧပရယ်လ ၊ ၂၀၁၄

Friday, September 11, 2020

_ ရူးပြီး သဘောကောင်းနေတဲ့ ဖာသည်မတစ်ယောက်အကြောင်း _


အဲဒီအကြောင်းတွေ ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ ...

"ဘဝဟာ ဖာချဖို့ပဲ" ဆိုတဲ့ ကြွေးကြော်သံကြီးတောင် စိတ်နှလုံးထဲမှာ မြည်ဟည်းလာသလိုပါပဲ။ ဒီနေ့တော့... တာမွေဘက်က ဖာသည်မတစ်ယောက်ကို သွားသတိရတယ်။ ၂ဝ၁၃ ခုနှစ်လောက်ဆိုတော့ ကျနော်က အသက် (၂ဝ) လောက်ပေါ့။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျနော့်မှာ ရည်စားလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီရည်စားကလည်း ကျနော့်ကို ပစ်သွားခဲ့ရတဲ့အကြောင်းဟာ ကျနော့်ဖုန်းထဲက ဆက်သွယ်မှုစာရင်းမှာ ဖာသည်မတွေရဲ့ဖုန်းနံပါတ်တွေကို တွေ့သွားပြီးနောက် သူ့အစွမ်းအစနဲ့ စုံစမ်းဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး "ဟဲ့ ...ဖာချတဲ့ကောင်" ဆိုပြီး ထားသွားခဲ့တာပါပဲ။ ထားပါတော့ ၊ ပြောချင်တာ အဓိကဟာ အဲဒီရည်စားအကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး။ တာမွေ ညကလပ်က ဖာသည်မတစ်ယောက်အကြောင်းကို အခု ပြောချင်လို့ပါ။ ထုံးစံအတိုင်းပဲ ခေါ်သွားရတာ ဟိုတယ် ၊ ဟိုတယ်ရောက်တော့ ဟိုဟာလုပ်ပေါ့ ၊ အင်းလေ ဖာချပါတယ်ဆိုမှ ဟိုဟာမလုပ်လို့ အတူတူ ကုတင်ပေါ်မှာ တင်ပလ္လင်ခွေလေးထိုင်လို့ အာနာပါနရှုရမလား။ အဲဒီလိုပြောလို့ ရွဲ့တယ် မထင်နဲ့၊ တကယ်ပြောတာ တချို့အဲဒီလိုလုပ်တဲ့ ဂေါက်သီးတွေ တကယ်ရှိတယ်တဲ့။ သူတို့နဲ့အတူသွားဖူးတဲ့ ဖာသည်မတွေဆီက သိရတာပဲ။ ထားပါတော့ ..သူများအကြောင်းကို ၊ ကျနော် ပြောချင်တဲ့ ကျနော့်အကြောင်းပဲ ထပ်ပြောကြည့်မယ်လေ။ ထူးခြားတာက _ အဲဒီဖာသည်မက ရူးနေတာပဲ။ ကျနော်လည်း "ဟဲ့ ...နင် ရူးနေတာလား" လို့ မေးလိုက်တော့ "ဟင့်အင်း ၊ ငါ တွေ့တွေ့ချင်း သတိထားမိတာတော့ နင် ရူးနေတာကိုပဲ" တဲ့။ အံမယ် ၊ သူကတောင် ကျနော့် ပြန်ကို စွပ်စွဲလိုက်သေးတယ်။ ကျနော်လည်း ဒေါသထွက်သွားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ...(၂) စက္ကန့်လောက်ပါပဲ ၊ ပြီးတော့...ဒီဖာသည်မ ဉာဏ်ကောင်းပုံရသားပဲ လို့တွေးမိသွားတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ။ ကျနော် ထင်ထားတာက ကျနော် ရူးနေတာကို ဖာသည်မတစ်ယောက်အနေနဲ့ မသိနိုင်ဘူးပေါ့။ အခုတော့ သူ သိနေတယ် ဆိုတော့ သူဟာ စိတ်ရောဂါကုဆရာဝန်လောက်နီးနီးကို ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက် ၊ စိတ်ရောဂါကုဆရာဝန်ဆိုရင်တောင် အဲဒီလောက် မြန်မြန် မသိနိုင်ဘူး။ အနည်းဆုံး (၂) ပတ် ၊ (၃) ပတ်လောက် အရင်ဆွေးနွေး ဘာညာနဲ့ ၊ ရောဂါ လက္ခဏာတွေ ဘာတွေ ရှာရဦးမှာ။ အခုတော့ ..သူက ကျနော့် ဂွေးစိလေးကို ကိုင်လိုက်ရုံနဲ့ကို "နင် ရူးနေတာ" လို့ တပ်အပ်ကြီး ပြောနိုင်တာလေ မဟုတ်ဘူးလား အဲဒါနဲ့ ကျနော်လည်း "ငါ  ရူးနေမှန်း နင် ဘယ်လိုသိသွားလဲ" ဆိုပြီး ထပ်မေးလိုက်တယ် နင်ကပဲ ခုနတုန်းက ငါ့အင်္ကျီတွေကို ဆွဲချွတ်ရင်း ပြောလိုက်တာလေ "ဟင် ငါ ဘာပြောလိုက်လို့လဲ"ပေါ့ ဟုတ်တယ် ကျနော် တကယ်လည်း မမှတ်မိတော့ဘူး "ဟာ .. နင်ပဲ ပြောတာလေ ငါ့မှာ ရှိတဲ့ ရင်သားထိပ်ဖူးလေးတွေက သိပ်ကြည်ညိုဖို့ ကောင်းတာပဲ ၊ ကြည့်စမ်းပါဦး တိမ်တွေ မှိုင်းညှို့နေတဲ့ တောင်ထိပ်တစ်ခုမှာ တည်ထားတဲ့ စေတီငယ်လေးလိုပဲဆို" လို့ တိုးတိုးလေး ကျနော့်ကို ပြန်ပြောတယ် "ဟာ ...ငါ အဲဒီလို ပြောမိလို့လား ၊ မပြောပါဘူးဟာ" ဆိုပြီး ကျနော် အသည်းအသန် ငြင်းပေမယ့် မထိရောက်ဘူး "ပြောတယ်လေ ၊ ပြောလို့ပဲ ငါ ကြားတာပေါ့" လို့ အဲဒီဖာသည်မက ဇွတ်ကြီးကို ယုံယုံကြည်ကြည် ပြောနေတော့တာပဲ ။ သေချာတယ် ကျနော် ထင်ထားတာ မမှားဘူး ဆိုပြီး တစ်ချက် သူ့ကို ဆောင့်လိုက်တယ် သူ့ကို နံရံပေါ်မှာ လက်ထောက်ခိုင်းထားတာလေ "ဟုတ်တယ် နင်ရူးနေတာ နင်ရူးနေလို့ နင်က သူများမပြောတဲ့ စကားတွေကို ကြားနိုင်တဲ့အစွမ်းတွေ ရနေတာ" လို့ မှတ်ချက်လည်း ချပေးလိုက်တယ်။ "ငါ ရူးနေရင်လည်း ထားပါဦး ၊ နင်က ယောင်္ကျား မဟုတ်ဘူးလား ၊ ဆောင့်တာကလည်း ဓာတ်ခဲကုန်နေတဲ့ ပါဝါရိန်းဂျားအရုပ်လေးအတိုင်းပဲ ဘာလဲ အားမရှိဘူးလား စောက်ရူး" လို့ ကျနော့်ကို မခံချင်အောင် ပြောတယ် သူ့ ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော ၊ ကျနော် စိတ်မပါတော့ဘူး အဲဒါနဲ့ ဆွဲထုတ်လိုက်တယ် ပြီးတော့ "ဟဲ့...အရူးမ ၊ ငါ အိမ်ပြန်ဖို့ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး ခုန နင့်ကို ပေးထားတဲ့အထဲက ငါးထောင်လောက်ပြန်ချေးပါလား" ဆိုတော့ ...မျက်နှာကို မဲ့ရွဲ့ပြီး "ဟွန်း...စောက်ရူးကောင် ၊ ရော့"လို့ ပြောရင်း ပြန်ပေးရှာပါတယ် ကျနော်လည်း သင်ခန်းစာတစ်ခုရသွားတယ် နောက်ဆို ဖာချတဲ့အခါ လမ်းစရိတ်ချန်ထားရမယ် အဲဒီလို ပြန်မပေးတဲ့ဖာသည်မနဲ့ တွေ့ရင် ကွိုင်တက်လိမ့်မယ်လေ ။

                                          မောင်ရေချမ်း

Monday, September 7, 2020

--- ဝါညိုနုရောင် သနပ်ခါးပေါ်က လောက် ---


ရွှေတိဂုံစေတီတော် ၊ စနေထောင့်မှ

အလိမ်အညာ အမှတ်တရတွေအတွက်

ဂိုသေ့ရဲ့ဖော့စ်ကို ငါ စားတယ်

ရိုင်းပျရန်လိုမှု မဖြစ်စေဘဲ

အထီးကျန်ဆန်ခြင်းဟာ အလေ့အကျင့်ဖြစ်လာလို့

ထင်ရာစိုင်းခွင့်ကို ငါ စားတယ်

ပဋိပက္ခကို အသွင်ပြောင်းဖို့

အောက်မှ အထက်သို့ ချဉ်းကပ်နည်းနဲ့

တစ်ယူသန် တတိယကမ္ဘာကို ငါ စားတယ်

ပြဿနာသစ်ပင်ကို နစ်နာချက်အရ

တပြေးညီ မုန်းတီးစွာ ငါ စားတယ်

ချွန်မြစူးရှတဲ့ ဘိုင်စကယ်စမုတ်တံတွေကို ကျော်လွန်ပြီး

ရစ်ချပ်ဒေါကင်းရဲ့တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သောမျိုးစေ့ကြောင့်

ဆက်သွယ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ

ဘုံတူညီချက် ရပ်တည်ရေးမှာ

လှုပ်ရှားပြောင်းလဲရေးသမားကို ငါ စားတယ်

ထိရောက်တဲ့နားထောင်ခြင်းလည်း မရှိ

တက်ကြွတဲ့ အကြမ်းဖက်ခြင်းလည်း မရှိ

ရောမမြို့ရဲ့ရေပြင်ပေါ်မှာတော့

ငါ မရေးထားတဲ့ ကိရဲ့စာကြောင်းတချို့ ရှိတယ်

အဲဒါကြောင့်…

လူ့တန်ဖိုးကို ယုံမှားသံသယဖြစ်လို့

အနားသတ်ဘောင်ခတ်ထားသော

ရှေးရိုးစွဲဒီမိုကရေစီကိုပါ ငါ စားတယ် ။ ။

                           မောင်ရေချမ်း

 အာသီသမဂ္ဂဇင်း | အမှတ် ၂ အတွဲ ၁ | 

      စက်တင်ဘာ  ၂၀၁၉

Monday, August 31, 2020

- ဂိတ်အမှတ် (၄ -ခ )က ကောင် -


ကျနော်ရဲ့လူငယ်ဘ၀တဲ့ 

စားပွဲပေါ်က နှင်းဆီပန်းပွင့်လေးလို နွမ်းလွင့်ကြေမွလို့

မနက်ပိုင်းကတော့ Vodka နဲ့ ခြေဆေးထားတယ်

အခုညနေမှာ Macallan နဲ့ ခေါင်းထပ်လျှော်ရဦးမယ်

ဒီနေ့က စက်တင်ဘာ ခုနစ်ရက်နေ့ မဟုတ်လား

ခွေးမသားတွေက ရွာတွေကို မီးရှို့လိုက်တာ

ဘာကိစ္စ ငြိမ်ခံနေတာလဲ

( နှစ်ဖက်မိဘအုပ်ထိန်းသူတို့ရဲ့သဘောတူခွင့်ပြုချက်ကို ရတာနဲ့ မင်္ဂလာကျက်သရေ ပြည့်စုံတဲ့ ဇနီးမောင်နှံစုံတွဲဟာ ရေဖလားထဲမှာ ဘဝကို ကံ့ကော်ပန်းပွင့်တွေကို ထည့်ပြီး ပွတ်ကြတော့တာပါပဲ တကယ်တော့ ဒီလ (၁၆) ရက်နေ့က ကာပုနဲ့ ပေါက်ဖော်တွေ တွေ့ဆုံကြတာက စတာ တွဲလက်များ ခိုင်မြဲစေဖို့ နံ့သာရည်တွေကိုလည်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဂွေးစိမှာ စိမ်တယ် ရွှေဆွဲကြိုးတွေ ၊ စိန်ဘယက်တွေကိုတော့ “ရော့ …နင့်အမေ ၊ မျိုဆို့ပါစေ” ဆိုပြီး ပေးလိုက်တယ်။ ပန်းကုံးကြီး စွပ်လို့ ပူးကပ်ထားလိုက်ပြီး လက်ဝဲလက်ကို တဘတ်အဖြူနဲ့ ချည်ပတ်ချည်နှောင်ရင်း “ခန္ဓာကိုယ်ခေါင်း …တို့စုပ်မယ့် ရေခဲချောင်း” ဆိုတဲ့ ဂါထာမန္တန်ကို ရွတ်ဖတ်လိုက်တယ် အင်္ဂဝိဇ္ဇာ ဓာတ်ရိုက်ဓာတ်ဆင် ပညာရပ်ဟာလည်း မီးခိုးတေလို မှိုင်းတွေ ဆိုင်းဆိုင်းထ တလူလူအငွေ့လောင်ကုန်တယ် ရာဂအညစ်အကြေးတွေကတော့ …ကလျာဏမိတ္တနတ် (ကောင်းတဲ့စကားကို မှတ်ထားတတ်တဲ့နတ်) နဲ့ သတ္တဘာဂနတ်( နဖူးစာရေးတဲ့နတ်) တို့ဟာ ကုတင်ပေါ်မှာ ကော့ပျံနေကြပြီ  ကျန်းမာရေးချို့တဲ့လာပေမယ့် သံယောဇဉ်တွေဟာ ခိုင်မြဲနေတုန်းပဲ လို့ ယုံယုံကြည်ကြည်ပြောရင်း အားလုံးကို အပြင်မှာ ထားခဲ့လိုက်တယ် )

အခုမျက်နှာဖုံးတပ်နေရတဲ့လူတွေကို

အာရပ်ကမ္ဘာရဲ့ စောက်မုတ်ဆိတ်တွေက

ရယ်မှာပဲနော် အဲဒီ A လိုးတွေကျတော့

အရင်ကတည်းကကို စောက်ခွက်မှာ 

ပိတ်စတွေ အုပ်ထားတာလေ

ငါလိုးမသားတွေ ဖာခေါင်းတွေ

ကိုယ့်မယားကိုယ် လိုးရတာ အားမရလို့

ကိုယ့်အမေကိုယ် ပြန်လိုးပြီး 

ကိုယ့်အဖေကိုယ် ဖင်ချတဲ့ကောင်တွေ

( အို ချီးပါသူအပေါင်းတို့ရေ . .

စိတ်လက်ကြည်သာစွာ နိုးထလာပြီလော့

အမယ်လေး.... ဖင်တုံးကြီး ..တော့

တ ဟား ဟား ရယ်ရင်းပဲ

အဆုတ်ထဲ ရှိုက်ပစ်လိုက်တဲ့ ဝမ်းနည်းခြင်းတွေ

ထိန်ထိန်လင်းနေတဲ့ နာကျင်ခြင်းတွေ

စားနေတဲ့ ထမင်းလုတ်ကြီး ဘုတ်ခနဲ ပြုတ်ကျသွားတယ်

ဖင်ထဲကနေ ဗြစ်ခနဲ ချီးပါထွက်ကျသွားတယ်

ကျနော်က အဲဒီစော်ကို လုပ်နေတုန်းမှာ ကျနော့်သူငယ်ချင်းက ဘေးက ကုတင်ပေါ်ကနေ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်ကြည့်နေတယ် နည်းနည်းတော့ အူကြောင်ကြောင်ကြီး 

ဖြစ်သွားပေမယ့် ကိစ္စ မရှိဘူးလေ လုပ်လက်စကိုပဲ ဆက်လုပ်နေတယ် ပထမတော့ အဲဒီစော်က ကျနော်တို့နှစ်ယောက်ကို 

'ဖင်လိုး ဖင်ခံ'ကောင်တွေလို့ ထင်ထားပုံရတယ် အခုတော့ 

သူ့အမှားသူ သိသွားပုံပါပဲ မနက်ငါးနာရီခွဲလောက်အထိကို တစ်ယောက်၊ တစ်လှည့်စီ ဝိုင်းလုပ်ကြတာလေ 

ဘာမှ မထူးခြားတဲ့ မမေ့နိုင်ဖွယ် ဖြစ်ရပ်လေး

ပြီးတော့ ဘွတ် ဘွတ် ဗု ဗု ဗဲ့ အသံနဲ့ 

အိမ်သာသွားတက်လိုက်တယ်

မနေ့က ထမင်းမစားမိလို့လား မသိဘူး

ဒီနေ့ ပါတဲ့ချီးက အတုံးရယ် ဆိုပြီး

အကောင်အထည် ပြစရာမရှိပေ

အနည်းငယ် အမျှင်လေးတွေ မျှသာ

ချီးမျှင် ဟုသာ ခေါ်ရပေမည် ပေါ့

( တခြားဂြိုဟ်တွေလည်း သွားနေလို့ မရဘူး ဒီကမ္ဘာဟာပဲ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့သင်္ချိုင်း  နောက်ဆို ကမ္ဘာကြီးက ပိုပြီး နေချင်စရာ ကောင်းလာမှာပဲ ဆိုတာက အလကား အလိမ်အညာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ နောက်ဆို အခုထက် ပိုဆိုးလာမှာ။ စားစရာ၊ သောက်စရာတွေလည်း ရှားပါးလာမှာ လူတွေလည်း ငတ်ပြတ်ပြီး သေရင်သေ၊ မသေရင် အချင်းချင်းသတ်လို့ သေကုန်ကြမှာ စောက်ပိုတွေ လုပ်ပြီး ဂရုဏာတရားတွေ ၊ ကြင်နာမှုတွေ လုပ်နေတာ တကယ့်လူစိတ်ဆိုတာ 

ခွေးစိတ်လိုပဲ အိပ်မယ် ၊ စားမယ် ၊ လုပ်မယ်နဲ့  အဲဒီခွေးစိတ်တွေကြောင့်ပဲ လူပီသပါတယ် ဘာညာ လျှောက်လိမ်ညာနေတာ ပြီးတော့ ရောဂါတွေရော ဖြစ်လာမှာ ရေကြီးတာတွေ ၊ ငလျင်လှုပ်တာတွေ ၊ သဘာဝတရားကြီးကို စော်ကားထားသမျှ သဘာဝတရားကြီးက ပြန်ဒဏ်ခတ်မှာ ဘုရားတွေ ၊ တရားတွေ လုပ်မနေနဲ့ အကုန်မသာပေါ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ဟာ မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်သွားမှာ )

ဖင်ယားခါနီး ညအိပ်တဲ့အနေနဲ့

ဘုရားရှိခိုးလိုက်ပါဦးမယ် 

လီးပဲ ငါလိုးမ လက်နက်ကိုင်တွေ

ထိုအရာသည် စာဖတ်သူ၏ဖင်တုံးကြီးမှ 

ထွက်ပေါ်လာသော အီးများ ဖြစ်ပေ၏

'ငြိမ်းချမ်းရေး' လို့ တစ်ယောက်က အော်လိုက်တယ် 

သွေးတွေ ၊ အလောင်းတွေ ၊ မီးလောင်နေတဲ့ရွာတွေ ၊ မုဒိမ်းကျင့်နေတဲ့စစ်သားတွေ ကျနော့်မျက်လုံးထဲ ပြေးဝင်လာကြတယ် ကျနော့်မှာ အသံတွေကို ပုံဖော်နိုင်တဲ့အစွမ်းရှိတယ် 

အဲဒါ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုရင် ဥပမာ_ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက 

'ကျမတို့ဟာ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့အနာဂတ်' ဆိုပြီး ပြောသံမျိုး ဆိုပါစို့  နောက်က ဘာတွေ ဆက်ပြောလဲ ကျနော် မကြားတော့ဘူး  ကျနော့်မျက်လုံးထဲမှာ မြင်လာတာက ဟိုတယ်အခန်းတစ်ခန်းထဲက ကုတင်ပေါ်မှာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဖြဲပြီး ကားထားတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ နောက် ဘဲကြီးတစ်ပွေ 'လူငယ်တွေ စာမဖတ်တော့ဘူး ခေတ်က ဗရမ်းဗတာဖြစ်လာပြီ' ဆိုတဲ့ စကားမျိုးဆိုရင်တော့ ကျနော့်မျက်လုံးထဲမှာ စာအုပ်ကိုယ်စီဖတ်နေတဲ့ ဂွေးတန်းလန်းနဲ့ လူငယ်လေးတွေ အုပ်လိုက်ကြီးက အဲဒီလို ပြောတဲ့ဘဲကြီးကို ဖင်ဝိုင်းချနေတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ )

မင်းတို့ သူပုန်ထတယ်ဆိုတာ

ငါတို့ ဝါကျတွေ ဖျက်ပစ်သလောက် မရှိပါဘူး

သတ္တိရှိရင် ဘုရားပန်းတွေကို နမ်းပါဆိုတော့

တစ္ဆေနဲ့ လိင်ဆက်ဆံရမလို ကြောက်နေ

မတရားမှုတွေ အများဆုံးဖြစ်နေတဲ့နေရာဟာ

တရားရုံးပဲ လို့ ခေါင်းထဲမှာ စွဲနေပါစေ

ပြီးတော့ ငါ ဆုတောင်းတယ်

သေနတ်မပါလည်း သူပုန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း

အထောက်အထားကို မင်းတို့ ဘယ်တော့မှ မတွေ့ဖို့ ။ ။

                            မောင်ရေချမ်း

Tuesday, July 14, 2020

အဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ ရေတွင်းကြီးထဲကို တရှဲရှဲ အသံမြည်အောင် သေးပေါက်ချနေတဲ့ မိန်းမ


သေးစီးကြောင်းကြီးဟာ အစိမ်းရောင်ရေညှိတွေပေါ်ကနေ တဆင့် အနီရောင်အုတ်ခဲတွေကြားထဲကို တိုးဝင်သွားတယ်။ အဲဒီကနေမှ __ ရေတွင်းကြီးထဲကို အလုံးအရင်းနဲ့ အင်တိုက်အားတိုက်ပဲ။ လူ့ဘဝဆိုတာ ..ဘာဖြစ်တယ် ညာဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ ဒဿနကိုယ်စီနဲ့ လူတွေကတော့ ... ရှုပ်ယှက်ခတ်အောင် သွားလာလှုပ်ရှား အလုပ်များနေကြတယ်။ ထမင်းစားပြီးခါစ_ အချိန်ဆိုတော့ ... မနက်ခင်းက သောက်ထားတဲ့ ရေတွေဟာ အူတွေထဲကနေ စုပ်ယူခြင်းကိုလည်း ခံရပြီးပြီပေါ့။ အရည်အဖြစ် ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့ပြီး အောက်စီဂျင်နဲ့အာဟာရတွေကိုလည်း သူ့တာဝန်အရ ပြန်ဖြန့်ဖြူးပေးပြီးပြီလေ။ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ နောက်ဆုံးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တော့မယ့် သေးစီးကြောင်းကြီးအဖြစ် ...အခုတော့ ... ထွက်ခွာခဲ့လာတာ။ သေးစီးကြောင်းကြီးရဲ့ဖန်တီးရှင်အဖြစ် သူ့ကို ရေတွင်းကြီးက ကြိုဆိုနေတာ သိပ်ကြည်နူးဖို့ ကောင်းတဲ့မြင်ကွင်းပါပဲ။

နေ့လည်ခင်း နေလုံးကြီးရဲ့ချီးလို ဝါထိန်နေတဲ့ အလင်းရောင်အောက်မှာ သူကတော့ ... အေးဆေးပဲ။ ထမိန်လေးကို မပြီး အောက်ခံဘောင်းဘီလေးကို အောက်ကို လျှောချလို့ ။ အေးအေးဆေးဆေးမှ တကယ့်အေးဆေးပဲ။ ဒီထက် ပိုအေးအေးချင်ရင် မိုးတွေ ဘာတွေပါ ပေးရွာလိုက်ဦး။ အဆင်ပြေတယ် မဟုတ်လား။ "အေးအေးဆေးဆေး သေးပေါက်ချင်လို့ လင်မယူတာ ..ဟေ့" လို့လည်း သူ့ပါးစပ်ကနေ အော်ပြောနေသေးတယ်။ 

သေးစီးကြောင်းကြီးဟာ အစိမ်းရောင်ရေညှိတွေပေါ်ကနေ တဆင့် အနီရောင်အုတ်ခဲတွေကြားထဲကို တိုးဝင်သွားတယ်။ အဲဒီကနေမှ __ ရေတွင်းကြီးထဲကို အလုံးအရင်းနဲ့ အင်တိုက်အားတိုက်ပဲ။

                                       မောင်ရေချမ်း

Sunday, July 7, 2019

- စည်သူဇော့်အကြောင်း မေမေ့ကို တိုင်ကြားခြင်း -


စည်သူဇော်က ဖုန်း ဘာလို့ မဆက်တာလဲ ဆိုပြီး

သမီးပုခုံးတွေကို ကိုင်လှုပ်ရင်း မေးတယ်…မေမေ

စည်သူဇော်က မြို့ထဲမှာ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ဖို့

ကျောင်းပြေးရအောင်လို့ သမီးကိုလာခေါ်တယ် ..မေမေ

စည်သူဇော်က ဟိုဘက်ရပ်ကွက်ကကောင်တွေနဲ့

စကားမပြောနဲ့လို့ သမီးကိုလာတားတယ်… မေမေ

စည်သူဇော်က ရုပ်ရှင်ထဲကလိုပဲ

တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်ပြီး

သမီးအခန်းထဲရောက်လာသေးတယ် …မေမေ

ပြီးတော့…..

စည်သူဇော်က သမီးလွယ်အိတ်ထဲက

ရာဘာလီးအတုကြီးကို ယူပြီး

သူ့ဖင်ထဲကို ထိုးထည့်ကြည့်တယ်….မေမေ ။ ။

                              မောင်ရေချမ်း

Tuesday, May 14, 2019

- ယဉ်ကျေးတဲ့ စအိုဝ -


'ဘယ်တော့မှ လျှာနဲ့မယက်ရ' ဆိုတဲ့ စာတန်းကြီးကို 

လူတွေ ခွေးဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ စစ်အာဏာရှင်ခေတ်မှာ ချန်ထားခဲ့ပြီး

အပြောင်းအလဲများစွာရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုအဖြစ် အမွှေးတွေ

'ငါ မှန်တယ်' ဆိုတဲ့ အတ္တဖင်ခေါင်းမှာ ထူထပ်စွာ ပေါက်လာ

မိုးတွေ ရွာလာရင်ပေါ့

ပန်းခြံထဲက သစ်ပင်အကွယ်မှာ လိုးနေတုန်း

လူမိသွားတဲ့ စုံတွဲတစ်တွဲလိုပါပဲ နေဝင်ချိန်ဆိုရင်

မည်းနေတယ် ညိုနေတယ် 

ပြီးတော့ အပြင်ဘက်ကို စူထွက်နေတယ် ။ ။

                                                  မောင်ရေချမ်း

Saturday, May 11, 2019

မနက်ခင်းဆီသို့ ...


အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ မို့လို့ နာမ်စား သုံးတာ မှားသွားသလား

အထင်နဲ့ အယ်ဒီတာက ' ခင်ဗျား ပင်ပန်းနေပြီ' လို့

အဲဒီ ရေးသားချက်ကို ပြင်လိုက်တယ်

ထို့အပြင် ..ဆိုတဲ့ ဝါကျဆက်သမ္ဗန္ဓကို ဖြုတ်ချန်ခဲ့လိုက်ရင်း

စာဖတ်သူက မြင်သမျှ အက္ခရာ သင်္ကေတတွေကို

ဦးခေါင်းထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ငှက်တွေအဖြစ် လွှတ်ပေးလိုက်တယ်

"ခင်ဗျား မြင်နေကျ မြင်ကွင်းတွေထဲကနေ

ခုန်ထွက်ဖို့ ကျွန်တော် ဆွဲထုတ်စရာမလိုပါဘူး" ဟူ၍

အဓိပ္ပာယ် ဘာမှမရှိသော အငြင်းဝါကျနဲ့

တစ်လိုင်းပြီးတစ်လိုင်း စီရင်း

စာရေးသူက ...

"ငါ ပင်ပန်းနေပြီ" လို့ ပြောရင်း

အိပ်သွားတယ် ။ 

                မောင်ရေချမ်း


Wednesday, May 8, 2019

- ည (၈ ) နာရီခွဲ -

မိုးတွေက တအားရွာနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၊ ပြောရမယ်ဆိုရင် မိုးရွာရွာ၊ နေပူပူ အခုပြောမယ့်ကိစ္စမှာ အရေး လုံးဝကို မကြီးဘူး။ အဲဒါဆို ဘာလို့ အရေးမကြီးတဲ့ဟာကို အရင်ပြောရတာလဲ ဆိုတော့ အဲဒီကိစ္စအရေးမကြီးဘူးဆိုတာကို သိစေချင်လို့ပေါ့။ 

 စောက်ရူးတွေပဲ 'ဟယ် ရာသီဥတုလေးက ဘာဖြစ်တယ် ၊ ညာဖြစ်တယ် ' ဆိုပြီး စောက်လုပ်တွေ အားနေလို့ ဖွဲ့နွဲ့ကြတာလေ။ ဟုတ်တယ် ၊ မဟုတ်လား။ ငါတို့မှာတော့

 ' ဟေ့ စားပြီးပြီလား' ၊ 'လီးလား ၊ ငုံးမသား နေကောင်းလား' ဒါပဲ နှုတ်ဆက်စကားလေ။ မဟုတ်ဘူးလား ၊ ထားတော့ ။

အရေးကြီးတာ ဘာလဲ သိပြီလား ။ စားဖို့ သောက်ဖို့ နေကောင်းဖို့ ။ အဲဒီ (စားဖို့ သောက်ဖို့ နေကောင်းဖို့ )ကို အမြန်ပြောဖူးလား။ စောက်ဖုတ် သောက်ဖုတ် နေကောင်းဖို့ ဆိုပြီး ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ သိလား ၊ အဲဒါကြောင့် မြန်မြန် မပြောနဲ့ ၊ ဖြည်းဖြည်းပဲ ပြောနော်။

ကဲ . . .ဇာတ်လမ်းလား ၊ ဟုတ်တယ်လေ။ ဇာတ်လမ်းပဲ ထားပေါ့။ အဘိုးကြီးနဲ့အဘွားကြီး အိပ်သွားတဲ့အချိန်လို့  

စဖွင့်ရမလား။ အင်း . . .အဲဒီအချိန်ပဲထားလိုက်တော့ ။

'ရှင် ဂိမ်းပဲ ဆော့နေတော့မှာလား ၊ ကျွန်မနို့သီးထိပ်လေးတွေကို မနာကိုက်ဖို့ သတိမရတော့ဘူးလား' လို့ စဉ်းစားတွေးတောတတ်တဲ့ဒဿနပညာရှင်မကြီးလေသံနဲ့ သူဇာကျော်က မေးလိုက်တယ်။ 'ခဏနေစမ်းပါဦးကွာ' ဆိုပြီး စိုးမိုးအောင်က မှန်သားမျက်နှာပြင်ကနေ သူ့အကြည့်ကို မခွာဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ။

                                 မောင်ရေချမ်း

Saturday, October 27, 2018

- ပြစ်မှားခြင်း -


ပထမဆုံး တွေ့တဲ့နေ့ ၊ 'ဒါ ငါ့စော်' လို့ ဟိုကောင်မိတ်ဆက်ပေးတော့ ရုပ်ရှင်တွေထဲကလိုများ အဲဒီကောင်မလက်ကို ဆွဲနမ်းလိုက်ရမလား လို့ ဟန်ပြင်မိသေးတယ် ဥရောပဆန်ဆန်ပေါ့လေ   ပြီးတော့မှ  အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ဖြူဖြူသွယ် လက်ချောင်းတွေကို ကြည့်ပြီး 'ဒါ ဟိုကောင့်ဘောကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်တွေပေါ့ ' ဆိုပြီး တွေးမိတော့ မသတီသလို ဖြစ်ခဲ့ရ ။ ဒါပေမဲ့ ၊ နောက်မှ "သြော် ဘောကို လက်နဲ့ ကိုင်တာပဲ ဘာဖြစ်တုံး ၊ အတံကိုပါးစပ်ထဲ ငုံတဲ့အခြေအနေတောင် ရှိချင်ရှိမှာပဲ" ဆိုတဲ့ အချက်ကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသလို ဖြစ်သွားရော။ အဲဒီကောင်မကတော့ အေးဆေးပဲ ၊ ဟိုကောင်ကတော့ 'ဒါ ငါ့စော်' ဆိုတာကို စုစုပေါင်း ၁၆ ခါ ပြောတယ်။ 'ဒါ ငါ့စော်' ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က 'ဟေ့ကောင် အခု သူ့နို့တွေကို မင်း မကြည့်နဲ့ဦး ၊ ဟိုဘက် သူ လှည့်သွားမှ ဖင်ကို ကြည့်ချင် ကြည့်' လို့များ သူ ဆိုလိုချင်လား ။ ကျနော် သေချာ မသိပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် ၊ အဲဒီကောင်မရဲ့ လည်တိုင်လေးကိုပဲ ကျနော် ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် သူ့ပါးတွေ ဖောင်းလာသလိုပဲ။ လည်တိုင်လေး တစိစိနဲ့ လှုပ်လာသလိုပဲ။ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားလောက်တဲ့ အခြေအနေဆိုတာကြီးကို ကြုံဖူးမှာပေါ့။ အခုလဲ ၊ ဒီလိုပဲ ။

                               မောင်ရေချမ်း


Monday, September 17, 2018

- ရခိုင္ေဒသ -


ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ ၊ မီးေတာက္ ၊ က်ိန္စာ
စစ္ ၊ ကိုဗစ္ ၊ အစိုးရ
ဆင္းရဲမြဲေတမွု ၊ မူးယစ္ေဆးဝါးအေရာင္းအဝယ္
မုဆိုးမ ၊ အေလာင္း ၊ သူပုန္
မ်က္ရည္ ၊ အမုန္းတရား ၊ သတင္းမွား
အေမွာင္တိုက္၊ နာက်င္ျခင္း ၊ ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္ ။ ။

                                      ေမာင္ေရခ်မ္း

Friday, August 31, 2018

- ညတုန်းက တွေ့တဲ့မြွေ -


တွေတွေ့ချင်းတော့ ကြောက်တာပေါ့ အကြားလေး ၊ အကောင်သေးတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်မိနစ်သုံးဆယ်လောက်လဲနေရော ဟိုနေ့က ရေးထားတဲ့ အထဲကနေများ ခုန်ထွက်လာတာလား လို့ အရူးချီးပန်း ဘယ်ဟုတ်မတုန်း ရေသုံးခွက်နဲ့ မြောင်းထဲ လောင်းချတယ် ဘယ်အဝေးကြီး သွားလိမ့်ဦး

မလဲ အဲဒီဟာကြီး ဘာခေါ်လဲ စပက်လေ အဲဒီဟာကြီးထဲ ထွက်ပြီး လှိုင်သာယာအထိတောင် သူ ဘယ်လိုသွားတာ

ပါလိမ့် ပထမ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင်ကနေ အဲဒီမြွေပဲ နေလိမ့်မယ်လို့ မပြောရဲပေမယ့် တကယ် မြွေပဲ အရုပ်လို့ ထင်မိသေးတယ် တော်သေးတာပေါ့ ပေါက်ရင် မလွယ်ဘူး သုခ ၊ အဲဒီနားမှာပဲ ရှိမှာပါ ဟိုအမျိုးသမီးဗိုက်ထဲကို ဥ ဥခဲ့တာလဲ သူပဲလား အိပ်ပျော်သွားလို့လား ဘယ်သူတွေလဲ သေချာတာတော့ တကယ့်မြွေပဲ ၊ စစ်ပွဲလား ၊ အိမ်ထောင်ရေးလား ၊ ထုထည်ကြီးနဲ့ ည (၁ဝ)နာရီကို ပိတ်ထားတာလား မွေးရပ်မြေရဲ့နံရံလား ရည်စားဟောင်းဆီက ခိုးလာတဲ့ ရေနစ်မသေတဲ့ ပုလဲလုံးတွေ ဒုတိယမြောက်လိင်အတွေ့အကြုံကို ဘယ်လိုမှန်းတောင် မမှတ်မိတော့ပါဘူး ။ ။

                                       မောင်ရေချမ်း

|  _ တကယ် မြွေတွေ့တာဗျ ပေါင်ချိန်စက်နားလေးမှာ ကျနော်က စာအုပ် ကို မဲပြီး ယူနေတုန်း ကံကောင်းလို့ပေါ့ဗျာ။  ဒီမနက်ရောက်တော့ "ဟိုရက်က ဒီနားမှာ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ" ဆိုပြီး အတူတူလမ်းလျှောက်နေတုန်းမှာ တစ်ယောက်က ပြောပြတယ်။ "Y.B.S အောက်ထဲကို ဆိုင်ကယ် ဝင်အောင်းတာ ခေါင်းကြီး ပြိုသွားတယ်" တဲ့ 

Monday, August 27, 2018

- အဖိနှိပ်ခံဝါဂွမ်းစလေး -


ရေထဲ ခုန်ဆင်းရင် 

ရေလှိုင်းတွေက ဝိုင်းလုပ်တာခံရတယ် 

မီးထဲ ခုန်ချရင် 

မီးတောက်တွေရဲ့ ဝိုင်းလုပ်တာကို ခံရတယ်

မြေကြီးပေါ်မှာ လူးလိမ့်နေရင်တောင် 

မြေမှုန်လေးတွေက ဝိုင်းလုပ်ကြတယ် 

လေထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေတုန်းလည်း 

ဝဲ ကတော့တွေ တရကြမ်းတိုက်ခတ်ပြီး 

ဝိုင်းလုပ်ခဲ့ပါတယ် ။ ။

                               မောင်ရေချမ်း

                         ၁၃၈၁ နတ်တော်လဆုတ် ၇ ရက်

Monday, June 18, 2018

- အန်ကယ်ဦးထွန်းမြင့် ချီးစားခြင်း ---


သူ့မိန်းမ အန်တီမြနွယ်အကြောင်းတွေ တစိမ့်စိမ့်တွေးမိလို့ နေမှာပေါ့

ဒါမှမဟုတ် ဒေါက်တာထွန်းအောင်ကျော်ဆီကို မသွားချင်လို့ နေမှာပေါ့

“နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါတို့ အတူတူ နေလာခဲ့ကြပြီး

  တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် ဘာမှ မသိခဲ့ကြဘူး” လို့အော်ပြောရင်း

ရှေ့တည့်တည့်က ခုံကို ဆောင့်ကန်ပစ်တယ်

ငိုမလိုလို ရယ်မလို မျက်နှာထားနဲ့ အန်တီမြနွယ်ရဲ့ဓာတ်ပုံကို ကြည့်တယ်

ပါးစပ်မှာလည်း ချီးတွေ ပေလူးလို့

အဲဒီချီးတွေ ပေလူးနေတဲ့ ပါးစပ်ကနေပဲ 

“ငါ့ဘဝထဲက ဘာစောက်ရေးမှ မပါတဲ့ ဇာတ်ကောင်” ဆိုတဲ့အသံတွေ

“မြနွယ်စိတ်ညစ်တိုင်း ထွန်းအောင်ကျော်ဆီသွားတာ” ဆိုတဲ့အသံတွေ

တတွက်တွက် ထုတ်လွှတ်နေတယ်

အဲဒီတတွက်တွတ် ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ ပါးစပ်ဟာ ချီးတွေနဲ့

“ငါ ထွန်းအောင်ကျော်ဆီ သွားရမယ်”

“ဒါပေမဲ့၊ ငါ ထွန်းအောင်ကျော်ဆီ မသွားချင်ဘူး”

အခန်းထဲမှာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေတယ်

ပါးစပ်မှာ ပေလူးနေတဲ့ ချီးဖတ်တွေဟာ သူ့ခြေထောက်ပေါ်ကို

တောက်ခနဲ တောက်ခနဲ ကျလာတယ်

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်နေနေ ၊ ပါးစပ်ကနေ တပြပ်ပြပ်တပြွတ်ပြွတ်နဲ့

အန်ကယ်ဦးထွန်းမြင့်ဟာ ချီးစားမပြတ်ဘူး

“မြနွယ် စိတ်ညစ်တာ ငါကြောင့် ၊ ငါကြောင့်” ဆိုပြီး

ငိုမလို အသံကြီးနဲ့ ပြောရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ် ဝုန်းခနဲ လဲကျသွားတယ်

ချောင်းကြည့်နေတဲ့ လူတွေဟာ ထွက်လာကြပြီး

“အန်ကယ်ဦးထွန်းမြင့် ….အန်ကယ်ဦးထွန်းမြင့်” လို့

ဝိုင်းခေါ်ကြတယ် 

ဒါပေမဲ့ ၊ သူ မကြားတော့ဘူး ။ ။

                            မောင်ရေချမ်း

Friday, February 16, 2018

- ကျန်ရစ်သူမိသားစု -


'ကျသွား' လို့ တဲ့

လျော်ကြေးပေးတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့

ဒီအိမ်ကို ဆောက်ထားတာ တဲ့

သူ့အစ်မကြီး ပြောတယ်

အိမ်ရှေ့လှေကားထစ်တွေကို

နင်းလိုက်တိုင်း

'ဒါ ငါ့မောင်လေးရဲ့အရိုးတွေ

ဖြည်းဖြည်း' ဆိုပြီး သတိပေးတယ်

သူ့အမေက ပြောတယ်

ဘုရားစင်ပေါ်က ကပ်ထားတဲ့ကြွေပြားတွေ

'ပြည်တွင်းစစ်ကြီး ၊ ငြိမ်းချမ်းရေးလား

 ငါ ဘာကို လက်အုပ်ချီရမလဲ မသိဘူး' 

လို့ ဝဲနေတဲ့မျက်ရည်တွေနဲ့ သူ့အကြည့်

နံရံပေါ်က . . . .

ကျနော့်ထက် နည်းနည်းလောက်ပဲ

ကြီးနိုင်တဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်

ပြုံးနေတဲ့ ဓာတ်ပုံမှာ အဆုံးသတ်တယ် ။

                       မောင်ရေချမ်း

Tuesday, December 19, 2017

- ကိုယ်လုံးတီး သူတော်စင်ရဲ့နောက်လိုက်တွေ -

 စောက်ရေးမပါတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေဟာ လေတိုက်ခံရတဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီးလေးလို ငြိမ်းပြီပေါ့ အာရုံတွေ ဘာမှ မနောက်ဘဲ ငြိမ်းချမ်းအောင် ဆိုပြီး သူတို့ဟာ ဦးနှောက်တွေကို ပိတ်ထားကြတယ် သူတို့ရဲ့ဖင်ပေါက်တွေကိုတော့ တတ်နိုင်သမျှ အကျယ်ဆုံး ဖွင့်ထားတာပေါ့ သူတော်စင်ကြီးကလည်း သွင်းပေးပါတယ် ဒါတောင် အဆုံးထိ မရောက်လို့ သူတို့ဟာ မကျေနပ်ကြ ၊ သူတို့နေတဲ့ ဂေဟာပုပုလေးတွေမှာ အမည်းရောင် အလံတွေ ထောင်ထားတယ် သူတို့ရဲ့ကြွေးကြော်သံက တစ်ကြောင်းတည်းပဲ 'ပုလွေမှုတ်ကြလော့'တဲ့ ၊ 'အထီးကျန်ကောင်းကင်ဟာ တို့ရဲ့ဖင်ခံခြင်းမိုးတိမ်တွေကြောင့် ကြည်လင်နေဆဲ' ဆိုတဲ့ စာသားကိုလည်း သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ ရေးခဲ့တာလေ သူတို့အားလုံးဟာ မိုးလင်းတာနဲ့ကို မနေ့ညက အကြောင်းတွေ အကုန်လုံး မေ့သွားတဲ့ပုံနဲ့ အသစ်တဖန်ခွန်အားနဲ့ ဆော်ဖို့ ခံဖို့ ထပ်လုပ်ကြပြန်ရော 'ဘုရားသခင်၊ ပိုက်ဆံ ၊ စကြဝဠာ ၊ စပက်ကြီး' အစ ရှိတဲ့ သူတို့ဆီမှာ လုံးဝ မသုံးတဲ့ စကားလုံးတွေ ရှိတယ် အဲဒီလို မသုံးဖြစ်အောင်လည်း သူတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီး ကိုယ်လုံးတီးသူတော်စင်က သူ့တန်ခိုးနဲ့ လုပ်ခဲ့တာ နောက်လိုက်တွေ အားလုံးက ဖင်ခံကြ၊ ဖင်လိုးကြပေမယ့် ကိုယ်လုံးတီးသူတော်စင်ကတော့ ဖင် လုံးဝ မခံဘူး သိတယ် မဟုတ်လား သူက ခေါင်းဆောင်လေ၊ ခေါင်းဆောင်ဆိုတော့ စောက်ဖုတ်ပဲ ရှူတယ် မိုးရွာရွာ နေပူပူ အားလုံးဟာ ချွေးတွေ ရွှဲ၊ သွေးတွေ ရဲလို့ ညသန်းခေါင်ယံအထိပဲ သူတို့ရဲ့ပိတ်ထားတဲ့ ခေါင်းထဲမှာ မီးလောင် ရေကြီးသလို ဗျာများနေကြတယ် သူတို့အကြောင်းကို သင်ရိုးအဖြစ် ပို့ချတဲ့ ဆရာ_ဆရာမတွေဟာလည်း ကျောင်းသားတွေရဲ့ရယ်သံကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ ခေါင်မိုးတွေ ပေါ်က ခုန်ချသွားခဲ့ကြတယ် ။ 

                             မောင်ရေချမ်း

Wednesday, November 1, 2017

~~ အာသာနဲ့ ဟယ်လင် ~~


" ရှင် ဘယ်မှာလဲ "

" ဘီဟာပီတော့ကြယ်စုထဲမှာ"

နေထွက်ပြီးစ အချိန် ၊ မိုကီးတွိုင်းဆွာမြို့ တစ်နေရာ။ အာသာက ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဆွဲတပ်နေခိုက် ဟယ်လင်က ခေါင်းဖြီးနေရင်း

ရွှင်မြူးတဲ့လေသံနဲ့ လှမ်းအော်တယ်။

"ဝက်ပေါင်ခြောက်တွေရဲ့အနာဂတ်ကတော့ မြောင်းထဲမှာ။

ရှင့်အနေနဲ့ တမာချဉ်ကို စိတ်ဝင်စားမှ ဖြစ်တော့မယ်"

အိပ်ချင်မူးတူး အာသာက မဆိုင်းမတွပဲ ပြန်ပြောတယ်။

"ကိုယ်က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်။ မင်းသာ ကြက်ဥတွေသုံးပြီး

ခေါင်းလျှော်တဲ့ အကျင့်ကို မြန်မြန်ပြင်စမ်းပါ"

အဲဒီစကားက ဟယ်လင့်ဒေါသကို ဆွလိုက်ပုံပါပဲ။ ဟယ်လင်ဟာ

မှန်တင်ခုံပေါ်က နှုတ်ခမ်းနီတောင့်နဲ့ အာသာ့ကျောကို ပေါက်လိုက်တယ်။

" ရှင်ဟာ တကယ်တော့ တစ်နာရီမှာ အကြိမ်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်လောက် ရိုက်သတ်ပစ်သင့်တဲ့ တစ္ဆေပဲ။ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင်တော့ ဒီနေ့လို မုန့်ဟင်းခါးကို စားရလိမ့်မယ်လို့ ရှင် ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်နဲ့ "

ပြောမယ့်သာ ပြောရတာပါ။ ဟယ်လင်ဟာ သူကိုယ်တိုင် ဒီနေ့ ဘာနေ့ ဆိုတာကို မသိဘူး။ အာသာလည်း သိမယ် မထင်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...သူတို့အိမ်ရှေ့မှာ မြင်းလှည်းတစ်စီးက ရောက်နေပြီ။ ။


မောင်ရေချမ်း

30 June 2017

Wednesday, May 3, 2017

- တမန်တော်နဲ့ ဆုံတွေ့ခြင်း -


"ဟာဒီ"ဟာ ရှင်ခြင်း၊သေခြင်း ဆိုတဲ့ စောက်ကြီးစောက်ကျယ် စကားလုံးတွေကို တစ်နေ့မနက်ခင်းတစ်ခုမှာ လေးနက်စွာ ချီးပါရင်း ပေါ့ပါးစွာ စဉ်းစားမိခဲ့တယ်။

အဲဒါနဲ့ . . .ချီးတုံးကြီးတစ်တုံးကို 'ပလုံ'ခနဲ နေအောင် ပါရင်းတန်းလန်း တမန်တော်ကို တလိုက်တယ်။ တမန်တော်ဟာ အိမ်သာကြွေခွက်ထဲကနေ မြင့်မြတ်နံစော်စွာ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ 

"ဟာဒီ"က 'ရှင်ခြင်း'ဟာ ဘယ်လိုအရာမျိုးလဲ ဆိုပြီး တမန်တော်ကို သိချင်စိတ်အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်တော့ 'သင် အခုလို ချီးပါခွင့်ရနေခြင်းပဲ' လို့ တမန်တော်က နူးညံ့စွာ ပြန်ဖြေတယ် အဲဒါဆို 'သေခြင်းကရော' လို့ အားတက်သရော ထပ်မံ မေးလိုက်တော့ ' သင့်အနေနဲ့ ချီးပါခွင့် မရှိတော့တာကို သေခြင်း ဟု မှတ်ပါလော့' ဆိုပြီး အဖြေပြန်ပေးတယ်

"ဟာဒီ" အနေနဲ့ သိပ်ကျေနပ်ပုံမရဘူး။ 

အဲဒါကြောင့် မေးခွန်းတွေကို ဖင်ဆေးရင်း ထပ်မံ စဉ်းစားတယ်။ အပြင်းအထန်ပါပဲ။ စိတ်မရှည်တော့တဲ့ တမန်တော်ဟာ 'ပြည့်ဖြိုးအောင်' ရဲ့ ဖင်ခေါင်းကို ငရုတ်ရည် ပက်ဖြန်းတော်မူလိုက်ပြီး . . .

'မင်းဟာ သိုးနေတဲ့ ပေါင်မုန့်ပဲ ၊ ပန်းသီးတွေ ယူပြီး အခု ချက်ချင်း မင်းမိန်းမရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲ ပြန်ဝင်နေလိုက်တော့' လို့ တမန်တော်ဟာ ဆုံးမစကားပြောပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ 

                                 မောင်ရေချမ်း

Sunday, April 16, 2017

- လသာ တရုတ်တန်းဘက်က ဖာသည်မ -


"တစ်ခါတုန်းကပေါ့" လို့ပဲ အစချီပြောရမယ် လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ...သိပ်မကြာသေးပါဘူး။ ကျနော် ဖာသွားချတယ်။ အဲဒီအချိန်က ၂၀၁၅ ဒီမိုကရေစီပညာရေးသပိတ် _ ကျောင်းသားသပိတ်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်ပေါ့။ ကျနော် ဖာချတဲ့နေရာက ရန်ကုန်မြို့လယ်ခေါင်တစ်နေရာမှာပါပဲ။ အဓိက ပြောချင်တာက ဖာချတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ ကွိုင်လည်း သုံးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကို ထားလိုက်ပါတော့။ ကိစ္စဘာညာပြီးတော့ ...အဲဒီကောင်မလေးနဲ့ ပြောဖြစ်တဲ့စကားတွေကိုပါ။ "ရှင် ကျောင်းသားလား" တဲ့ ။ ကျနော်ကလည်း မဟုတ်ပါဘူးပေါ့ "ကျနော် ကျောင်းမတက်ဖြစ်တော့တာ ကြာပါပြီ" ဆိုပြီး ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ကျနော့်ကို သေသေချာချာ လေးလေးနက်နက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ပြီး ထပ်မေးတယ်။ "အခုဖြစ်နေတဲ့ကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုမြင်လဲ"တဲ့။ ကျနော်လည်း ကြောင်သွားတာပေါ့။ ဟုတ်တယ်လေ။ ကျနော်က ဖာလာချရုံသက်သက်ပဲ ဥစ္စာ၊ အဲဒီလိုကိစ္စမျိုးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ဟာကြီး အမေးခံရမယ်လို့ မျှော်မှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာ။ ငါက ဘာအရာကိုမှ သေချာ သိတာတော့မဟုတ်ဘူး အဲဒီလိုပြောလို့ ယောင်ဝါးဝါးသမားလားဆိုတော့ မဟုတ်ဘူး မင်း ငါ့ကို ထင်ချင်တာထင်လို့တော့ ရပါတယ် ဒါပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စကိုတော့ ထောက်ခံတယ် လို့ပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ဖြေပေးလိုက်တယ်။ အံမယ် ၊ ဒါတောင် ...မရွှေချောက မပြီးနိုင်၊ မစီးနိုင်နဲ့ "ဘာလို့ ...ထောက်ခံတာလဲ" လို့ထပ်မေးသေးသဗျ။ ကျနော်လည်း ဘာမှ ဆက်မဖြေတတ်တော့တာနဲ့ "နင်ရော ကျောင်းသူလား" ဆိုတာပဲ ပြန်မေးလိုက်တော့တယ်။ "ဟုတ်တယ်" လို့လည်း ပြန်ဖြေရော ၊ "အဲဒါဆို နင်ရော ဘယ်လိုမြင်လဲ ပြောပါဦး" ဆိုတော့ .. "ဘယ်လိုမှ မမြင်ဘူး လုပ်ချင်တာပဲ ရှိတယ် ...ကျမစပတ်နဲ့ ပြည်သူ့လူထုကို အမြင်ကျယ်သွားအောင်လို့ မည်းမှောင်နေတဲ့ နိုင်ငံတော်ကြီးကို မြင်လားလို့ပဲ ဟောဒီလို ...ဟောဒီလို ...ဖြဲ ပြပစ်ချင်တာ" တဲ့။


                                                   မောင်ရေချမ်း

Saturday, April 8, 2017

၇ လွှာပေါ် ခဏခဏတက်သွားတဲ့ အောက်တန်းစား


ကျနော်ရော ကြိုးစား လို့ ရမလားဗျာ ဆိုတော့ 'ဟေ့ကောင် ၊ငါ့စျေးကွက် လာမလုနဲ့' တဲ့ ။ အဲဒီဘဲကြီး အပြစ်ပဲ တဲ့။ 

သူ့ကို လာပြောပြတာ 'သူ့ဘယ်နှယောက်မြောက်မှန်းမသိတဲ့ စမောလ်လေးအကြောင်း'တဲ့ ။ ပြီးတော့ ဝင်ငွေ၊ ထွက်ငွေ စာရင်းတွေ ၊ မယားကြီးကို ပေးတဲ့ စရိတ်နဲ့ မယားငယ်တွေကို ပေးတဲ့စရိတ်တွေ အကြောင်း ။ 

အဲဒါနဲ့ သူကလည်း 'ငါ့ကိုများ ဒီဘဲကြီးက စာရင်းကိုင် ခန့်ချင်နေလို့လား မသိဘူး' လို့ စဉ်းစားမိသေးသတဲ့။ ဆန်းပေ့၊ ထူးပေ့ပေါ့။ သူက စာရင်းကိုင်ဖို့နေနေသာသာ ၊ ၆ လေးလီတောင် ငါးဆယ့်သုံးလား၊ လေးဆယ့်တစ်လား သေချာသိတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ထားပေါ့ အဲဒါ။ 

အဓိက-က သူ့ကို အဲဒီဘဲကြီးက မယားကြီးအိမ်မှာ ရှိတဲ့အချိန် ၊ မယားငယ်အိမ်မှာ အိပ်တဲ့ရက် စသဖြင့် ပြောပြ အာချောင်တာပဲ။ အဲဒါနဲ့ ' သူမရှိတဲ့အချိန် ငါ့ကိုများ သွားစောင့်ရှောက်ပေးချင်တာလား မသိဘူး' လို့ ဥာဏ်ကြီးရှင် ဦးနှောက်နဲ့ သူက ထပ်တွေးမိသတဲ့။ ဘာဆက်ဖြစ်ရမတုံး ၊ 

ဟိုဘဲကြီး မယားငယ်အိမ်မှာ ရှိတဲ့အချိန် ဆိုရင် သူက အဲဒီဘဲကြီးရဲ့ မယားကြီးအိမ်ကိုသွားပြီး ကျုံးသတဲ့။ မယားကြီးအိမ်ရောက်နေတဲ့ရက်မျိုးမှာဆိုရင်တော့ သူက အဲဒီဘဲကြီးရဲ့မယားငယ်နဲ့ သွားနှပ်နေတာ ဆိုပဲ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ပတ်လိုးနေတာပေါ့ဗျာ။

ခွင်ကို တည့်လို့ ၊ အဲဒီဘဲကြီးက သူစားတဲ့စော်တွေ အကုန်လုံးကို တိုက်ခန်းဝယ်ပေးထားတာ ၊ အားလုံးဟာ (၇) လွှာမှာချည်းပဲ တဲ့ ။ ခင်ဗျားရော ဝါသနာ ပါရဲ့လားဗျ။

                            မောင်ရေချမ်း


Saturday, March 18, 2017

- ကမ်းခြေတစ်ခု၏ရှင်းပြချက် သုံးခု -


ဘယ်ငါးကမှ 'ငါ့ကို လိုးပါ တံငါသည်ရေ'လို့ မဖိတ်ခေါ်ဘူး

ဘာလို့လဲဆိုတော့ . . .

ဘယ်ငါးကမှ စပက်ထဲက ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူးလေ

ဘယ်ငါးကမှ 'ငါ ဖာချမယ်' ဆိုပြီး ကုန်းပေါ် တက်မသွားခဲ့ဘူး

ဘာလို့လဲဆိုတော့ . . .

ဘယ်ငါးကမှ လီးတန်းလန်းနဲ့ မွေးလာတာ မဟုတ်ဘူးလေ

ဘယ်ငါးကမှ 'ဒါတို့ပြည် တို့ရေ' လို့ မကြွေးကြော်ဘူး

ဘာလို့လဲဆိုတော့ . . .

ဘယ်ငါးကမှ ပင်လယ်အကြောင်း သိတာ မဟုတ်ဘူးလေ ။

                                      မောင်ရေချမ်း

Monday, March 6, 2017

E-mail တစ္ေစာင္


တကယ္
သတိရေနပါတယ္။

အဲဒီထက္ ...
ဘယ္လုိ ပုိေျပာလုိ႔ ရေသးလဲ
ဆက္သြယ္ေပးပါ ။ ။

                           ေမာင္ေရခ်မ္း
                          6 March 2017

Saturday, November 26, 2016

ဖတ္သူအစာ


ငွက္ေတြ စပါးႏွံကုိက္ခ်ီ ပ်ံခဲ့သလုိ
စာအုပ္ေတြ ပုိက္ေထြးေျပးခဲ့တယ္
အိမ္အျပန္ ။ ။
 
                             ေမာင္ေရခ်မ္း