Thursday, September 11, 2014

အရည္မရ အဖတ္မရ ရန္ကုန္ ၊ ေရခဲစိမ္ေနျပည္ေတာ္ !



ဆင္းရဲမဲြေတမႈေလွ်ာ့ခ်ေရးဆုိေတာ့
လယ္သမားေတြက ရယ္ၾကတယ္
ရန္ကုန္က အလုပ္လက္မဲ့လူငယ္ေတြက အဲဒီ့စကားလုံးေတြေပၚကြမ္းတံေထြးေတြ ေထြးခ်လုိက္တယ္
ရဲ ခနဲ

ေကာင္းကင္ဆုိလည္း
ၾကယ္ေတြသန္႔မွ ၾကည့္လုိၾကတဲ့ေျခေထာက္ေတြကေတာ့ လမ္းေပၚမွာ

“မိဘျပည္သူမ်ား..ခင္ဗ်ာ” ဟာ
မိဘမ်ားအတြက္ အရည္လည္းမရ ၊ျပည္သူမ်ားအတြက္ အဖတ္လည္းမရ

သားဆုိးလူမုိက္မ်ားကုိ အေမြျဖတ္စြန္႔လႊတ္ေၾကာင္းကုိ
မိဘျဖစ္တဲ့ျပည္သူမ်ားက သတင္းစာေတြထဲကေနေၾကညာထည့္တယ္
စာမဖတ္တတ္တဲ့သားမ်ားက ဖတ္ရပုံမရရွာ

ေပါက္လႊတ္ပဲစားစုိက္ထားတဲ့
၂၀၀၈ ညစ္တီးညစ္စုတ္သစ္ပင္ႀကီးကုိ ခုတ္ခ်ေပးဖို႔ ရန္ကုန္ကေအာ္ျပန္တယ္
ေနျပည္ေတာ္က ၀ီစကီပုလင္းေလးငဲ့ၿပီး ေခါင္းခါတယ္
စီးကရက္ေလး…ေအးေအးလူလူဖြာၿပီး ဒူးနန္႔ေနျပန္တယ္
ၿပီးေတာ့…ရန္ကုန္ႏွင့္တကြတျခားၿမဳိ႕ကေလးမ်ားကုိ သနားစဖြယ္ဆုိတဲ့အၿပဳံးနဲ႔ေလွာင္တယ္

ရန္ကုန္ကထုတ္တဲ့ သတင္းစာဂ်ာနယ္ေတြမွာ
စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားဓာတ္ပုံနဲ႔
က်ဴးေက်ာ္သူအုိးမဲ့အိမ္မဲ့မ်ားဓာတ္ပုံနဲ႔
ဘာသာေရးဖဲခ်ပ္ေအာက္ မီးေတာက္သြားေသာၿမဳိ႕ ၊ ရြာမ်ားဓာတ္ပုံနဲ႔
အဲဒီ့ဓာတ္ပုံေတြကုိ ေနျပည္ေတာ္က အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အခါ ထုတ္ထုတ္ၾကည့္တယ္
ၿပီးေတာ့ အိပ္ေရး၀၀အိပ္တယ္

ရန္ကုန္က ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ ဆယ္ဖုိ႔ႀကဳိးစားျပန္တယ္
ေနျပည္ေတာ္က အားရပါးရလက္ခုပ္တီးၿပီးၾသဘာေပးတယ္
ၿပီးေတာ့
ကုိယ့္ဒုကၡကုိယ္ ဆယ္ဖုိ႔ေမ့ေနတဲ့အသက္ရွဴသံေတြကုိ ဇိမ္ေလးခံၿပီးၾကည့္ေနရွာတယ္။ ။

                            ေမာင္ေရခ်မ္း
ပဲ့တင္သံဂ်ာနယ္ ၊ အမွတ္(၆၁) စက္တင္ဘာ ၂၀၁၄

Sunday, August 3, 2014

ကြယ္လြန္သြားတဲ့အလံေတာ္ကုိ မီးရႈိ႕လုိက္ေတာ့ ဖြာခနဲ က်လာတဲ့ ျပာစေတြ !



အဲဒီ့အလံေတာ္မွာ ငါတုိ႔က အေရာင္ေသးေသးေလးေတြ
အဲဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႔ ေပ်ာ္တယ္
ရုိးရိုးေပ်ာ္ရတာ အားမရလုိ႔ ၀မ္းနည္းေၾကကဲြစြာ ငါတုိ႔ေပ်ာ္တယ္
ငါတုိ႔ရဲ႕၀မ္းနည္းေၾကကဲြမႈေတြကုိ မုိးအျဖစ္ရြာခ်ေတာ့
အလံေတာ္ဟာ စုိရႊဲသြားတယ္
ၿပီးေတာ့ အေအးမိဖ်ားနာၿပီး ကြယ္လြန္သြားတယ္
ကြယ္လြန္သြားတဲ့အလံေတာ္ဟာ
ခပ္တည္တည္နဲ႔ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ဆက္ေျပာတယ္
ဒါေပမဲ့...ေလထုထဲမွာ ေသးေကြးသိမ္ငယ္စြာ လြင့္၀ဲလုိ႔

အဲဒီ့အလံေတာ္ေပါ့
ေကာ္ရွဴ ၊ ေဆးေျခာက္ရွဴၿပီး ဖီး(လ္)ေလးနဲ႔ၿငိမ့္ေနတာ
အဲဒီ့အလံေတာ္ေပါ့
စိတ္ၾကြေဆးေတြသုံးၿပီး ေပါက္လႊတ္ပဲစားေနရာမွာ တက္ၾကြေနတာ

ဆဲဆုိရျခင္း အေၾကာင္းမ်ား



ကမာၻေပၚမွာ ရွိရွိသမွ်ဓားေတြဟာ
မီးဖုိေခ်ာင္သုံးဖုိ႔နဲ႔မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဖုိ႔ပဲ ေက်းဇူးတင္ဖြယ္ျဖစ္တယ္
ကုိယ္က အဲဒီလုိ သီခ်င္းထဆုိလုိက္ေတာ့
ေသနတ္ေတြက အားနားပါးနာ လက္ခုပ္တီးေပးၾကတယ္
တကယ္က
ေအာက္က်ေနာက္က်ႏုိင္ပုံမွာ
ပန္းပြင့္ေလးမ်ားရဲ႕ရယ္သံကုိေတာင္ ခုိး ခုိးၿပီးနားေထာင္ေနရတယ္
သစ္ရြက္စိမ္းေလးမ်ားဟာ
မုိးေမွ်ာ္ေတးကုိဆုိရင္း ငိုလုိ႔
ကုိယ့္မ်က္ရည္နဲ႔ကုိယ္ စုိစုိရႊဲ
ဒါ..ငါတုိ႔ရခဲ့တဲ့ကမာၻပဲလားတဲ့ေလ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လက္ခုပ္တီးဖုိ႔ႀကဳိးစားရွာသူစစ္သားငယ္ေလးခမ်ာ
တုိက္ပဲြမွာ လက္တစ္ဖက္ျပတ္က်န္ေနခဲ့ရွာသတဲ့
"သိပ္ဆာ ၊ သိပ္ငတ္လြန္းလုိ႔ပါ"
သူမ်ားငုိသံကုိမွ ရယ္ပဲြဖဲြ႕ရက္သူလမ္းမမ်ားရယ္
ငါတုိ႔အရႈံးဟာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေပ်ာ္ဖုိ႔ ေလာက္င ပါရဲ႕လား
အခ်စ္ကုိ ယုံလုိ႔ စစ္ကုိ ထုိင္ဆဲေနၾကေသာ လူငယ္ေလးမ်ား
ေမတၱာတရားအေၾကာင္းကုိသာ တဖဲြ႕တႏဲြ႕ေျပာတတ္သူ လူငယ္ေလးမ်ား
သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ေစဖုိ႔ ယုံၾကည္စြာဆုေတာင္းခဲ့ပါ့မယ္
ရန္လုိေသာသစ္ပင္မ်ားရယ္..
သူတုိ႔ကို တယုတယဂုဏ္ျပဳၾကပါေတာ့
ရုိးသားသူ လူငယ္ေလးမ်ားေရ....
လိမ္လည္မႈေတြမ်ားတဲ့ ကမာၻအတြက္
ကုိယ့္လွ်ာကုိယ္ျဖတ္ၿပီး ရဲရင့္ျပစရာမလုိေတာ့ပါဘူး
ခ်ဳိ႕တဲ့စြာသာ ေပ်ာ္ေနပါေတာ့ ။ ။

                                                     ေမာင္ေရခ်မ္း
                                                 ၃ရက္ ၈ လ ၂၀၁၄

Monday, July 21, 2014

ျပပြဲ


ရသမွ်ကို ဖူးဖူးမႈတ္ထား
ယူသမွ်ကို ဖူးဖူးမႈတ္ထား
လာသမွ်ဒုကၡေတြကို ေနရာထိုင္ခင္းေပးခဲ့ရင္
ငါတို႔မွာ... ထိုင္ခံုမဆန္႔ေတာ့ဘူး။ ။

                                     ေမာင္ေရခ်မ္း
                                     ၂၅.၆.၂၀၁၄

ညစာတုိက္ပဲြ

                           
                           ( ၁ )

                   ထမင္းသုပ္၊ လက္ဖက္ထမင္း၊ ၾကာဇံေၾကာ္၊ ျမင္းခြာရြက္သုပ္၊ မုန္႕ဟင္းခါး စသည္မ်ားသည္ ညစဥ္ သူစားေနက်ျဖစ္ေသာ သမားရိုးက် ညစာမ်ားျဖစ္သည္။ တစ္ခါတရံ အရက္ဆုိင္ျဖစ္ေစ၊ ဘီယာဆုိင္ျဖစ္ေစ တကူးတက လည္းေကာင္း၊ ခရီးသြားဟန္လႊဲ လမ္းၾကံဳ၍လည္းေကာင္းေရာက္ျဖစ္ပါက ထုိ၀ိုင္းမ်ားတြင္ မွာယူထားေသာ အျမည္းပြဲတခ်ိဳ႕မွာလည္း သူ႕ညစာျဖစ္ခဲ့သည္။ မထူးျခားေသာ သာမန္လူတစ္ဦးအတြက္ သာမန္ညစာမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။
                   ပံုမွန္လုိလုိပင္ ညဦးပုိင္းစြန္းစြန္း၌ သူ႕ေနထုိင္ရာ အခန္းက်ဥ္းေလးသုိ႕ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ျပန္ျဖစ္သည္။ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္သည္။ ထုိ႕ေနာက္ သာမန္ညအိပ္၀င္ခါနီးမ်ားအတုိင္း မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတုိက္၊ ကုိယ္လက္သန္႕စင္၍ အိပ္ယာ၀င္ေလ့ရိွသည္။ ေျပာလိုသည္မွာ သူ႕ေန႕စဥ္ဘ၀သည္ သာမန္အတုိင္း မထူးျခားစြာ လည္ပတ္ေနေၾကာင္းပင္။
                   သုိ႕ေသာ္ ထူးဆန္းလြန္းသည္မွာ သူ႕တြင္ လူမသိ၊ သူမသိ အိပ္မက္အစုိင္အခဲတခ်ိဳ႕ရိွပါသည္။ ထုိအိပ္မက္မ်ားသည္လည္း အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုတည္းသာ။ သူ႕ဒုိင္ယာရီထဲတြင္ သာမန္လူမ်ားအတုိင္း ရက္သတၱပတ္တစ္ခုတြင္ ခုႏွစ္ရက္ရိွပါသည္။ သုိ႕ေသာ္ ထုိခုႏွစ္ရက္ရိွ ငါးရက္ခန္႕တြင္ သူဆယ့္ေလးႏွစ္သားခန္႕က အျဖစ္အပ်က္တုိ႕သည္ အိပ္မက္ဆုိးမ်ားအျဖစ္ ၀င္ေရာက္ၾကီးစုိးေနတတ္သည္။

                                                             ( ၂ )

                   ၾကမ္းရွေသာလက္တစ္စံု။ ေဖာင္းခနဲအသံျဖင့္ လည္ထြက္သြားေသာမိသားစုထမင္း၀ိုင္း။ ပ်ံ႕ၾကဲဖိတ္စင္ သြားေသာ ထမင္းလံုးမ်ား၊ ဟင္းခြက္မ်ား။ ‘ အင့္ ’ ခနဲရိႈက္သံ။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လည္ပင္းေၾကာမ်ားေထာင္လုပင္ မ်က္ရည္မထြက္ဘဲ ၾကိတ္ငိုေနေသာ ညီမေလး၏ ၀မ္းနည္းမႈ လိႈင္းမ်ား။ ဧရိယာက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲသို႕ မုန္တိုင္းၾကမ္း တစ္ခု ေမႊေႏွာက္တုိက္ခတ္သြားသည့္ပမာ ဆဲဆုိၾကိမ္းေမာင္းသံမ်ား။ မိခင္ျဖစ္သူ၏ သြားမ်ားကုိ က်စ္ခနဲ၊ က်စ္ခနဲ ေစ့ထားသံ။ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွသတင္းေၾကညာသံကုိ ဖံုးလႊမ္းေက်ာ္လြန္၍ ပန္းကန္မ်ား၊ အိုးခြက္မ်ား က်ကြဲသံ။ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲအျပစ္တင္သံ။ သခင္ျဖစ္သူမ်ား၏ ပကတိအေျခအေနကုိ မသိရွာေလေသာ ေၾကာင္ငယ္ ေလးမ်ား၏ တေညာင္ေညာင္အစာေတာင္းသံ။ ‘ ဘုန္း ’ ခနဲ၊ ‘ ျဗန္း ’ ခနဲ အသံေအာက္တြင္ ထုိေၾကာင္ငယ္ေလးမ်ား နားမလည္ႏုိင္စြာျဖင့္ အေ၀းသုိ႕လြင့္ထြက္သြားပံုမ်ား။

                                                           ( ၃ )

                   သူ ‘ မငုိဘူး ’ ဟု အားတင္းထားသည္။
                   ထုိသုိ႕အားတင္းထားလ်က္ပင္ မ်က္ရည္မ်ားသည္ ေ၀ါခနဲသြန္က်လာသည္။

Wednesday, July 9, 2014

အာမခံခ်က္ (၂)



ကမာၻႀကီးထဲကုိ ျပန္ဆဲြထည့္မယ္တဲ့
သူတုိ႔က ငါတုိ႔ကုိ ခဏခဏ ပါးစပ္နဲ႔ဖူးဖူးမႈတ္ထားေတာ့
ငါတုိ႔မ်က္ႏွာေတြလည္း တံေထြးစင္ေပါင္းမ်ားခဲ့ရေပါ့ ။ ။


                                            ေမာင္ေရခ်မ္း
                                             ၂၇ ဇြန္ ၂၀၁၄

ေပ်ာ္စရာ ရႊင္စရာ ၿမဳိ႕ေတာ္၏ မိုးရာသီကာလ


(၁)
ထိုမြို့တော်၏ အမည်နာမကို “ရေပေါ်မြို့” ဟူ၍ ပြောင်းလဲ ခေါ်ဝေါ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းစာများ၊
ရုပ်မြင်သံကြားလိုင်းများ၊ ရေဒီယိုများမှတစ်ဆင့် “အထူးသတင်းတစ်ရပ်” အနေဖြင့် ကြေညာသွားသည်။
မြို့သူမြို့သားများ
အလွန်တရာပျော်ရွှင်ကြသဖြင့် တချို့ခုန်ပေါက်ကြ၏။
တချို့က လမ်းပေါ်ထွက်၍ပင် ပြေးလွှားပျော်မြူးကြသေးသည်။ သို့သော် လမ်းပေါ်ထွက်သော်လည်း ခြေထောက်နှင့်မြေကြီးသည် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခွင့် မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခြေထောက်နှင့်မြေကြီးကြားဝယ် ရေလွှာက ခြားထားသောကြောင့်ပင်တည်း။
လမ်းများ၊ လမ်းများတွင် ရေများပြည့်လျှံနေပါသည်။
(၂)
ရုပ်မြင်သံကြားမှ သတင်းကြေညာသူ မိန်းမပျိုလေးသည်
သတင်းကြေညာနေစဉ်မှာပင် လက်ထဲမှ စာရွက်ပြုတ်ကျသွား၍ ပြန်ကောက်လိုက်ရသည်။
သူ့လက်ထဲပါလာသော စာရွက်သည် ရေစက်လက်ဖြင့် ရွှဲနစ်အိစိုနေလျက်။
ပြီးနောက် ထိုမိန်းမပျိုလေးမှ “ဟီး” ခနဲ တစ်ချက်ရယ်၍ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူမတို့ အသံလွှင့်ရုံအတွင်းတွင်လည်း ရေများဝင်လျက်ရှိကြောင်း မဆီမဆိုင် ယောင်ယမ်း၍ ထည့်သွင်းကြေညာသွားသေးသည်။ သူမကို ကင်မရာမှ တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်အောင် ရိုက်ပြတော့ ဒူးခေါင်းကျော်အထိ ရေထဲတွင်မြုပ်လျက်သားရှိနေသည်ကို သနားစဖွယ်တွေ့ရ၏။ သူမကတော့ ရှက်စနိုးဟန်ပန်ကလေးဖြင့်
“ခစ်” ခနဲ တစ်ချက်ရယ်သည်။ ရုပ်မြင်သံကြား သတင်းကြည့်နေသူများကတော့ “ဝါး” ခနဲ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ ရယ်မောရှုစားနေစဉ်မှာပင် တီဗွီဖန်သားပြင်သည် မည်းမှောင်သွားလေ၏။
မီးပျက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ မိုးရွာသည်။ မိုးရွာသဖြင့် ရေများလျှံသည်။ ရေများလျှံသောကြောင့်
မီးပျက်သည်။ ဆိုင်လား၊ မဆိုင်လားတော့ မသိပါ။ မီးပျက်သွားသည်ကတော့ သေချာလွန်းပါသည်။
အမှောင်ထဲဝယ် ဟိုမှ၊ သည်မှ ဆဲသံ၊ ဆိုသံ ကလေးငိုသံများ စူးစူးရှရှ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဟဲ့….ဒီမသာလေးကလည်း မီးပျက်ပါပြီဆို၊ မှောင်ကြီးမည်းကြီးထဲ
ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်
ထိုင်သုံးနေသေးတယ်”
အမှောင်ထဲတွင်
ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သုံးနေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သူ့အမေ၏ ဆူသံ။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှလည်း အားကျမခံဖြင့် ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူမှ ထအော် ၏။
“ဘောလုံးပွဲကြည့်မယ့် ပရိသတ်တွေကို တောင်းပန်ပါတယ်ဗျို့။ မီးစက်ထဲ ရေတွေ ဝင်ကုန်လို့ မီးစက်မောင်းလို့ မရတော့ပါဘူးခင်ဗျာ”
ဘောလုံးပွဲကြည့်ရန် အားခဲထားသူများ၏ ဆဲသံ၊ ဆိုသံများ စီခနဲ ထွက် လာပြန်သည်။
(၃)
ထို့အပြင် မြို့သူမြို့သားများမှာ ထိတ်လန့်နေရသေးသည်။ နေ့စဉ်ထုတ် သတင်းစာများတွင် သတင်းထူးထူးခြားခြား၊ ပြောစကား ထူးထူးခြားခြားများ ပါလာမလားဆိုသည့်အတွေးဖြင့် စောင့်မျှော်ဖတ်သူတချို့ကလည်း ဖတ်ကြသည်။ အင်မတန်Óဏ်အမြော်အမြင်ကြီးလှသော ဝန်ကြီးတစ်ဦးဦးမှ ယခုလျှံနေသော ရေများကို နွေရာသီသုံးစွဲရန် လှောင်ထားသင့်ကြောင်း ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု ထင် ကြေးပေး၍လည်း မြို့သူမြို့သားတို့က ပြောဆိုနေကြပြန်သည်။
မြို့တော်စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့ကမူ ယခုကဲ့သို့ ရေကြီးရသည်မှာ ရေနုတ် မြောင်းများ ပိတ်ဆို့နေသောကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း၊ ၄င်းတို့တွင် တာဝန်မရှိ ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာ၏။ ထိုအဖွဲ့၏ တာဝန်ရှိသူ ဉာဏ်ပညာရှိ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးကမူ ယခုကဲ့သို့ မြို့တော်အတွင်း ရေများလျှံပြည့်နေခြင်းကြောင့် မြို့တော် ၏အလှမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံပင် တိုးသွားကြောင်း၊ ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသည်များကိုပင် ယခင်ထက် ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မိမိအနေဖြင့် ယုံကြည်နေပါကြောင်း စသည်ဖြင့် စပ်ဖြဲဖြဲမျက်နှာကြီးနှင့် ပြောဆိုသွားသည်ကို ရုပ်မြင်သံကြား အင်တာ ဗျူးတစ်ခုတွင် မြို့သူ၊ မြို့သားတို့ ကြည့်ရှုလိုက်ရပြန်၏။
မြို့တော်အတွင်း ပြေးဆွဲလျက်ရှိသော မော်တော်ယာဉ်များ၊ ဘတ်စ်ကား များကို ဖျက်သိမ်းလိုက်၏။ ပြီးနောက် မော်တော်ယာဉ်လိုင်းပေါင်းစုံနေရာတွင် မြို့တော်အတွင်း ခရီးသည်တင်လှေအဖွဲ့(ယာယီ)ဟူ၍ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
မြို့သူ၊ မြို့သားတို့ ပျော်ရွှင်ရပြန်၏။
မနက်မိုးလင်းချိန်ဆိုလျှင် လှေကလေးများဖြင့် ရုံးသွား၊ ရုံးတက်နေကြသောမြို့သူမြို့သားများကို
မြို့တော်အတွင်း တွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။တချို့တတ်နိုင်သူများက ကိုယ်ပိုင်လှေငယ်ကလေးများ ဝယ်စီးကြ၏။ ကျူရှင်ဆရာလည်းဖြစ်၊ စာရေးဆရာများလည်းဖြစ်ကြသော မောင်နှင်းပန်း၊ နိုင်မြင့်၊
မင်းဝေဟင် စသူတို့ကို မြောက်ဥက္ကလာ၊ တောင်ဥက္ကလာ၊ သင်္ဃန်းကျွန်း၊ လှိုင်သာယာ စသည့်မြို့နယ်များတွင် လှေကလေးများစီး၍ တစ်နေကုန် စာပတ်သင်လျက်ရှိသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
သူတို့ထဲတွင် ရေကြီးရာ၌ အဆိုးဆုံးဖြစ်သော တာမွေမြို့နယ်တွင် နေထိုင်သည့် စာရေးဆရာ ညီငယ်လေးမှာမူ
ပို၍ တမူထူးခြား၏။
သူ့ခမျာ လှေစီးရသည်ကို စိတ်မရှည်သည်ရော၊ လှေစီးခပေးရမည်ကို နှမျောသည်ရောကြောင့် သူ့ရုံးခန်းရှိရာ ၅၂ လမ်းရှိ ပဲ့တင်သံဂျာနယ်တိုက်သို့ တာမွေအဝိုင်းမှရေကူး၍ပင် သွားလေသည်။ ထို့ကြောင့် မနက်စောစော
တာမွေမှ ပုဇွန်တောင်တစ်လျှောက် အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်း၊ အောက်ပိုင်း ဘောင်းဘီတိုကလေးဖြင့် ဦးထုပ်ဆောင်းလျက် နေကာမျက်မှန်တပ်ကာ အားကြိုးမာန်တက် ရေကူးနေသူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်ကြရပေမည်။ ထိုသူသည်ကား
ပဲ့တင်သံဂျာနယ် အယ်ဒီတာတစ်ဦးဖြစ်သော စာရေးဆရာ
ညီငယ်လေးပင်တည်း။ ပြောလိုသည်မှာမြို့တော်တွင်း ရေကြီးမှုကြောင့် မြို့သူမြို့သားများပျော်ရွှင်နေကြောင်းပင်။
တချို့ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းများ၊ ဆင်ခြေဖုံးမြို့နယ်အသီးသီးမှ ရုံးတက်ရသော ဝန်ထမ်းများလည်း ပျော်ကြရသည်။
ရုံးတက်ချိန်တွင် ရေကြီးရေလျှံ သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ လှေအစီးအရေအတွက်
မလောက်၍လည်းကောင်း ရုံးနောက်ကျ ကြလေသည်။
အိမ်မှ ယခင်ထွက်ချိန်အတိုင်း ထွက်ခဲ့ကြသော်လည်းလှေပေါ်တွင် သုံးလေးနာရီကြာကာ ရုံးသို့ရောက်သော်
ထမင်းစားချိန်မှာပင်ရောက်နေလေပြီ။ တချို့သည်ကား စိတ်မရှည်၍ လမ်းတစ်ဝက်မှ လှည့်ပြန်ကြသည်။ တချို့စည်းကမ်းတင်းကျပ်သော လုပ်ငန်းရှင်များက ဝန်ထမ်းများကို
ရုံးမလာ၍လည်းကောင်း၊ ရုံးတက်ချိန်နောက်ကျ၍လည်းကောင်း ဒဏ်ကြေးငွေဖြတ်တောက်ပြန်သည်။ ထိုထိုသောအကြောင်းများကို တချို့ကလည်း ဝမ်းသာအားရ ပျော်ရွှင်လှစွာဖြင့်
လူမှုကွန်ရက်
ဝက်ဆိုက်ဒ်များပေါ်တွင် ခံစားချက်စာစုလေးများ ရေးသား၍တင်ကြ၏။ ယင်းတို့အနက်
တစ်ခုတလေကို ထုတ်နုတ်တင်ပြရသော်
“ဒီနေ့ အလုပ်မသွားရဘူး။ ပျော်တယ်…ပျော်တယ်။ ဒချိ…ဒချိ” ဟူ၍ လည်းကောင်း၊
“တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်
ဒီတစ်ခါပဲ
ဘတ်စ်ကား….(အဲ)
မဟုတ်ဘူး။ ဘတ်စ်လှေပေါ့။
စီးရတာ ဒီတစ်ခါအတန်ဆုံးပဲ။ ခါတိုင်း မိနစ်လေးဆယ် စီးရတဲ့ခရီးကို
အခု လေးနာရီလောက်
စီးရတယ်…ဟိ…ဟိ” ဟူ၍ လည်းကောင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။
ဤသို့လျှင်“ရေပေါ်မြို့တော်”ဝယ်မြို့သူ၊ မြို့သားတို့ပျော်ချင်တိုင်းပျော်နေကြလေသတည်း။  

                                                                                                           မောင်ရေချမ်း
                                                                                              June 25 / 2014 

Wednesday, June 25, 2014

ျဖဴစင္ေသာကေလးမ်ားအတြက္ ကဗ်ာ





ေမတၱာတရားျဖင့္သာ ကမာၻကုိသန္႔ရွင္းေစတယ္ဆုိတာ
တကယ္လုိ႔မ်ား မုသားစကားျဖစ္ခဲ့ရင္
ကေလးတုိ႔ေရ.....မုသာ၀ါဒကုိပဲ ဆက္က်ဴးလြန္ၾကကြယ္

စင္ၾကယ္ေသာ ကုိယ္က်င့္တရားျဖင့္သာ လူအစစ္ျဖစ္တယ္ဆုိတာ
တကယ္လုိ႔မ်ား ေခတ္မမီေသာအယူအဆျဖစ္ခဲ့ရင္
ကေလးတုိ႔ေရ...ဥာဏ္တုံးေသာေခတ္ေဟာင္းလူသားမ်ားအျဖစ္သာ ေပ်ာ္ၾကကြယ္။

ကေလးတုိ႔ေရ...
ကမာၻကုိေမႊးဖုိ႔ဆုိ
ကေလးတုိ႔ဆုိတဲ့ေတးမ်ား ၾကည္လင္ဖုိ႔လုိတာမုိ႔
မိမိကုိးကြယ္ရာဘာသာကုိ ဦးခ်ပါ
သူတစ္ပါးယုံၾကည္ရာဘာသာကုိ ေလးစားပါ
ေကာင္းေသာအလုပ္သာ ေကာင္းေသာကံကုိျဖစ္ေစေၾကာင္း မွတ္ပုိက္ပါ
ရုိးစင္းေသာတရားနဲ႔ ရုိးစင္းေသာစကားပါပဲ
ကမာၻကုိ လက္ခ်ည္းသက္သက္လာခဲ့ေပမယ့္
ျပန္တဲ့အခါ ကုိယ့္နာမည္အလံကုိ စိမ္းလန္းေသာေတာင္ကုန္းေပၚ ထူလႊင့္ခဲ့ပါ။

Friday, June 6, 2014

သက္ရွိသတၱ၀ါ A ႏွင့္ B တုိ႔၏ သမားရုိးက် အသည္းကဲြပုံျပင္(သုိ႔မဟုတ္)ဇာတ္လမ္း


ဤအျဖစ္အပ်က္ပါလူသတၱ၀ါထီးတစ္ဦးကုိ ေအဟုေခၚဆုိႏုိင္ၿပီးက်န္လူသတၱ၀ါမ တစ္ဦးကုိ ဘီဟုလြယ္လြယ္ ေခၚဆုိႏုိင္ပါသည္။အမည္နာမတပ္ရန္မလုိေသာအရာ/မွတ္သားရန္မလိုအပ္ ေသာအရာမ်ား
အတြက္ စာဖတ္သူမိတ္ေဆြကုိ ေခါင္းမရႈပ္ေစခ်င္ပါ။

+++ +++ +++
ထုိေန႔က မုိးလည္းမရြာပါ။လွပေသာ သက္တန္႔တစ္စင္းလည္း ေကာင္းကင္၌ ေပၚထြက္မေနပါ။
ဤဇာတ္လမ္းပါလူဆန္ဆန္ဇာတ္ေကာင္သက္ရွိ ေအႏွင့္ဘီ တုိ႔စတင္ေတြ႕ဆုံသည့္ေနရာမွာလည္း အခ်စ္၀တၳဳမ်ားတြင္ပါရွိေသာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ေအးသည့္ေကာ္ဖီဆုိင္တြင္လည္းမဟုတ္ပါ။လူျပတ္ေသာ လမ္းသြယ္တစ္ခုတြင္လည္းမဟုတ္ပါ။ ထုိ႔အတူ လူရမ္းကားမ်ားေႏွာင့္ယွက္ေသာေၾကာင့္ ေအမွ ဘီကုိကာကြယ္ ကယ္တင္ကာ စတင္ရင္းႏွီးေတြ႕ဆုံျခင္းလည္းမဟုတ္ခဲ့ ။

+++ +++ +++

စတင္ေတြ႕ဆုံရာေနရာ_ဆင္ေျခဖုံးရပ္ကြက္တစ္ခု၏အမႈိက္ပုံတစ္ေနရာျဖစ္သည္။ေအသည္ အမႈိက္ပုံကုိ သံခ်ိတ္တစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ထုိးဆြလ်က္။ ဘီက ေအႏွင့္ခပ္လွမ္းလွမ္းတစ္ေနရာတြင္ရာဘာဖိနပ္ေဟာင္းတစ္ရံကုိ ေျမြအေရခြံအိတ္ ထဲသုိ႔ ထုိးထည့္ေနသည္။ ထုိသုိ႔ ကဗ်ာမဆန္ေသာေနရာတြင္တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စတင္ေတြ႕ဆုံခဲ့ၾကသည္။ ေအမွဘီကုိ မထူးဆန္းေသာအၾကည့္တစ္ခ်က္ျဖင့္ၾကည့္ကာရႊံ႕ေပေနေသာ ေရသန္႔ဗူးခြံတစ္လုံးကုိ အကၤ် ီျဖင့္တစ္ခ်က္ပြတ္ကာသူ႕ေက်ာေပၚ
တင္ထားေသာအိတ္ထဲသုိ႔ပစ္ထည့္လုိက္သည္။
 “နင္က ဘယ္ကလဲ”
 ေအ၏အေမးစကားမွာ ႏုရြလွပမေန သာမန္ေျပာရုိးေျပာစဥ္အတုိငး္ ။ အခ်စ္၀တၳဳမ်ားတြင္ ပါေနက်ျဖစ္ေသာ ဇာတ္ေကာင္မင္းသားမွ မင္းသမီးကုိ နာမည္ေမးျမန္းစုံစမ္းရာတြင္ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ေနသည့္ဟန္မ်ဳိးလည္းမရွိပါ။
 “ေအး ..ငါကဟုိဘက္ရပ္ကြက္ က ။ နင္ကေရာ ဘယ္ကလဲ”
 ဘီမွ ျပန္ေျဖရာတြင္ မ်က္လုံးကုိလည္းေပကလက္ေပကလက္လုပ္၍မေျဖပါ ။ ထုိ႔အတူ ရွက္စႏုိးဟန္ျဖင့္လက္ကုိင္ပ၀ါစကုိလည္း ဆဲြလိမ္မေနပါ။ ( လက္ကုိင္ပ၀ါလည္း အနီးတြင္ မရွိပါ ) ။ ဘီ၏နံေဘးတြင္ညစ္ေပနံေစာ္ေနေသာ အမႈိက္သရုိက္မ်ားသာရွိပါသည္။

သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္စတင္မိတ္ဆက္ေျပာဆုိေသာစကားမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္သည္။
 “ ငါက ဒီရပ္ကြက္ကပဲနင္က ဘာလုိ႔ ဒီဘက္ရပ္ကြက္အမႈိက္ပုံအထိ လာရွာတာလဲ”

ေအ၏အသံမွာသိသိသာသာမာေနပါသည္။

“ငါတုိ႔ ရပ္ကြက္ကအမႈိက္ပုံနည္းလုိ႔ ဒီဘက္အထိကူးလာတာ”

“ဒါဆုိ ေနာက္ေန႔လည္းနင္ဒီကုိ လာဦးမွာေပါ့”

“ေအးးးးးးး” ဘီ၏ျပန္ေျဖသံမွာလည္း ဇာတ္၀င္ခန္းမ်ားတြင္ေတြ႕ေန/ၾကားေနက်ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲအသံမ်ဳိးမဟုတ္။ေအးတိေအးစက္ျဖစ္၏။

“ေအး ၊ ပီးေရာ။ ငါေတာ့ ဟုိဘက္လမ္းၾကားထဲ သြားရွာဦးမယ္။အဲဒီ့ဘက္မွာ ဘီယာဗူးခြံေတြ ရတတ္တယ္”

“အင္းးးး”

ထုိေန႔က သာမန္အတုိင္းပင္ ေအႏွင့္ဘီတုိ႔ဆုံေတြ႕ၿပီးခြဲခြာခဲ့ရသည္။

+++ +++ +++