Tuesday, September 20, 2011

အက်ည္းတန္သစ္တစ္ပင္

               သစ္ပင္တစ္ပင္သည္ သစ္ပင္တစ္ပင္သာျဖစ္သည္ဟု လြယ္လြယ္ထင္မွတ္ႏုိင္ေသာ္လည္း ထုိသစ္ပင္တစ္ပင္က ေျပာေသာရာဇ၀င္သည္ တခမ္းတနားရွိေနတတ္ပါသည္...၊၊
   ကၽြန္ေတာ္ေနထုိင္ရာအိမ္ၿခံ၀င္းသည္ အက်ယ္ၾကီးမဟုတ္ေပ ၊၊သုိ႔ေသာ္ သစ္ပင္စုိက္ရန္၀ါသနာထုံ
လွေသာ ကၽြန္ေတာ့္အေဖအစြမ္းေၾကာင့္ ေျမပုိေလးတြင္စိမ္းစိမ္းစုိစုိႏွင့္သစ္ပင္ေလးမ်ားျဖစ္တည္လာခဲ့သည္ ၊
၊ေရွာက္ပင္ ၊ မာလကာပင္ ၊ ရဲယုိပင္မွ အစ ႏွင္းဆီ ၊စံပယ္စေသာ ခပ္အုပ္အုပ္ အပင္ငယ္ေလးမ်ားအထိ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျခံ၀င္းထဲတြင္ရွိေနပါသည္ ၊၊
               ထိုထုိေသာအပင္မ်ားစြာထဲကမွစိတ္၀င္စားဖြယ္လည္းမေကာင္း၍ကဗ်ာလည္းမဆန္ေသာ သရက္ပင္အုိၾကီးတစ္ပင္ကုိမွေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ေငးေမာၾကည့္ျဖစ္၏၊၊ထုိသရက္ပင္ကုိၾကည့္မိတုိင္းအေတြးမွ်င္
တုိ႔သည္ပင့္ကူအိမ္သဖြယ္ကြန္ယက္ျဖန္႔က်က္လာေလ့ရွိ၏...၊၊ထုိ႕ေနာက္...အေတြးေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔သည္ 

ေငြ႕ရည္ဖဲြ႕ကာစုစည္းလာတတ္ပါသည္ ၊၊

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ရင္ဖြင့္သံ

ေမေမ့ကုိ မီးမီးေတာ့နားမလည္ေတာ့ဘူး ဦးဦးတုိ႔၊ေဒၚေဒၚတုိ႔ရယ္။ဒီေန႔လည္းၾကည့္ဦးေလ...ထမင္းစားမလုိ႔ကုိ
ထမင္းမခ်က္ဘူးတဲ့။ပုိက္ဆံမရွိလုိ႔ဆုိၿပီး ေၿပာတာပဲ။ထမင္းစားတာ ပုိက္ဆံလုိလုိ႔႔လား ဦးဦးတုိ႔၊ေဒၚေဒၚတုိ႔ရယ္။
ပါးစပ္ရယ္၊ထမင္းရယ္ရွိရင္ ရၿပီမဟုတ္လားဟင္။
              ေဖေဖ့အေၾကာင္းလညး္ေၿပာရဦးမယ္သိလား။ေဖေဖကေလ၊အၿမဲတမ္းမူးေနတယ္လို႔ေၿပာၾကတာပဲ။ မီးမီးလည္းမူးဖူးသားပဲ။ဟုိတစ္ေန႔က ပိစိမတုိ႔နဲ႔႕၀ိုင္းၾကီးပတ္ပတ္ေဆာ့တုန္းကေလ။မူးတယ္ဆုိတာ အဲဒါတဲ့။ေဖေဖမူးတာအဲလုိမဟုတ္ပါဘူး။မ်က္လုံးၾကီးေတြနီလုိ႔ေလ။

ထီးေလးတစ္လက္

ကုိရီးယားမင္းသားရိန္းက ခ်စ္ေရးလုိက္ဆုိသည္။ ကၽြန္မေျခေလးေဆာင့္ၿပီး စိတ္ဆုိးဟန္ျပဳကာ သူ႕ေရွ႕မွ ထြက္လာခဲ့သည္.။သူက     အူးလ်ားဖားလ်ားေျပးလုိက္လာၿပီး   ကၽြန္မေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ဒူးေလးေထာက္ခ်ၿပီး 
ခ်စ္စကားကုိ ခခယယေျပာျပန္သည္.။ကၽြန္မလည္း  ခပ္ၿမဴးျမဴးေလးျပဳံးၿပီး အေျဖျပန္ေပးလုိက္သည္။သူလည္း
စားခ်င္ေသာမုန္႔ကိုရသြားသည့္ကေလးေလးတစ္ေယာက္၏အေပ်ာ္မ်ဳိးျဖင့္ ေပ်ာ္သြားသည္.။ၿပီးေနာက္
ကၽြန္မတုိ႔နွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္လက္တစ္ေယာက္တဲြၿပီး ေလွ်ာက္လည္ၾကသည္..။ဇိမ္ခံသေဘာၤၾကီးမ်ား ၊အဆင့္ျမင့္ဟုိတယ္ၾကီးမ်ားေပၚမွာ ေပ်ာ္ခ်င္တုိင္းေပ်ာ္ၾကသည္.။စတုိးဆုိင္တစ္ဆုိင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ သူက ကၽြန္မကုိ“ဘာလုိခ်င္သလဲ”ဟုေမးသည္.။ကၽြန္မကအသည္းပုံေလးေတြပါသည့္ခရမ္းေရာင္ထီးလွလွေလး  တစ္လက္ကုိလက္ညႈိးထုိးျပမိသည္။သူ၀ယ္ေပးေတာ့ ကၽြန္မအလြန္အမင္းေပ်ာ္သြားသည္......။


                                @   @  @                     @  @   @                               @  @  @
                      “ သမီး...၊ထေတာ့ ...ထေတာ့ ၊၊ ေလးနာရီေတာင္ ထုိးေနၿပီ၊၊သုံးနာရီခဲြေလာက္ထပါဆုိတာကုိ..၊
                        အၿမဲတမ္း ႏႈိး ႏႈိးေနရတယ္ေနာ္..။ဟင္း..၊အိပ္ေနလုိက္တာမ်ား ...။ငါ့မွာေတာ့မုိးေတြရြာတာနဲ႔
                       တစ္ညလုံး မအိပ္ရေသးဘူး ၊၊ဟိုနား မုိးယုိတာကုိခံလုိက္ ၊ ဒီနား ယုိတာကုိခံလုိက္နဲ႔ ၊၊ တစ္ည
                        လုံးမအိပ္ရေသးဘူး ညည္းမွာေတာ့  ဇိမ္နဲ႔ကုိ အိပ္ေနလုိက္တာေနာ္..။ ဟဲ့...ထေတာ့ဆုိ...။ ”

ေသမိန္႔က်ႏွလုံးသား

                မုိးေကာင္းကင္သည္ ၾကည္လင္ေနသည္။
    ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ျမဴႏွင္းမ်ား ရစ္သုိင္းေနသည္။ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္လည္း ျမဴတုိ႕ရစ္ဆုိင္း ေနပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းေငြ႕ေငြ႕ကိုခ်မိသည္။ ခ်စ္သူ႕မ်က္ႏွာသည္လည္းသိသိသာသာၾကီး ႏြမ္းလ်ျဖဴေရာ္ေန၏
                    “ ေမာင္. . .  ျဖဴတုိ႕ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ ”
                   ကၽြန္ေတာ့္ပုခံုးကို မွီထားရင္း ခ်စ္သူထံမွ အစီအစဥ္မက်သည့္ စကားသံထြက္လာခဲ့ ပါသည္။ ထပ္မံ၍သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကို ခ်မိျပန္သည္။
                “ ေမာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ျဖဴရယ္၊ ေမာင့္မွာလည္း .  လက္ထဲမွာ ပုိက္ဆံကေထာင္ဂဏန္း
                    ေလာက္ပဲရွိတယ္ေလ ”
                       ခ်စ္သူ၏ လက္ကို ဆုပ္ကုိင္ထားရာမွ ေျဖေလ်ာ့လုိက္ရင္း ေျပာမိသည္။ကၽြန္ေတာ့္အသံသည္   ကႏၱာရထဲမွ  ျမက္ တစ္ပင္ကဲ့သုိ႕ပင္ မြဲေျခာက္ေနေပလိမ့္မည္။
                              ခ်စ္သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို အလန္႕တၾကားေမာ့ၾကည့္သည္။
                     “ဒါဆုိ…”
                   ေရွ႕ဆက္မေျပာႏုိင္ေလာက္ေအာင္ပင္ ခ်စ္သူကို ဆြံ႕အ သြားေစခဲ့သည္။
                 “ ဟုတ္တယ္.. ျဖဴ ၊  ျဖဴ႕ကို  ေမာင္ အခု ခုိးေျပးလုိ႕ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ခုိးလဲ ခိုးမေျပးခ်င္ဘူး။ ျဖဴ႕ကုိ တင့္ေတာင့္ တင့္တယ္ ထားႏုိင္တဲ့ အေနအထားအထိ ေမာင္ ၾကိဳးစားခ်င္တယ္ ။ အေျခအေနတခု ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ထိ  ေစာင့္ေစခ်င္တယ္.. ျဖဴရယ္”
                   ခ်စ္သူ၏မ်က္၀န္းတြင္ မ်က္ရည္အခ်ိဳ႕ ၀ဲခုိေနေလျပီ။ ခ်စ္သူသည္ ေျဖာင့္တန္းညိဳေမွာင္ေသာ မ်က္ခံုးလွလွတစ္စံုကို အလိုမက်ဟန္ တြန္႕ခ်ိဳး၍ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ထားသည္။ ဒါ သူ စိတ္ညစ္ေသာ အခါ ျပဳတတ္သည့္ အျပဳအမူျဖစ္သည္။
                   “ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ရယ္… ၊ ျဖဴ႕အိမ္က ေမာင္နဲ႕မွ သေဘာမတူႏုိင္တာပဲကို”
                        ခ်စ္သူ၏ အားမလိုအားမရ ေျပာဆုိဟန္က ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ပူေလာင္ေစေလျပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ ျမင္းတစ္ေကာင္ ကဆုန္ေပါက္ေျပးသကဲ့သုိ႕ အလြန္ေျဗာင္းဆန္လ်က္ရိွသည္။ ရိႈးေက့ထဲတြင္ျပထားေသာ အရုပ္တစ္ရုပ္ကို ၀ယ္ယူရန္မတတ္ႏုိင္ ၍ ေငးေမာၾကည့္ရေသာ ကေလး တစ္ေယာက္၏ အၾကည့္မ်ဳိးျဖင့္ ခ်စ္သူကို ၾကည့္မိသည္။

အိပ္မက္ထဲတြင္သီခ်ဳပ္မိေသာ ...အလြမ္းတမ္းခ်င္းကဗ်ာတစ္ပုဒ္

               ႏွလုံးသားကန္ေရျပင္ထက္အလြမ္းႏွင္းျမဴတုိ႔ခပ္ေ၀့ေ၀့ေလးရစ္သုိင္းေန၏..၊၊လြမ္း၏..၊၊လြမ္း၏...၊ ၊ေသလုေအာင္ပင္လြမ္းမိ၏ ၊၊ျဖဴ၍ႏုေသာ၊၀င္း၍၀ါေသာပါးျပင္ေလးသည္ ႏွလုံးသားထဲသုိ႔ကဗ်ာေျခရာေပါင္း 
မ်ားစြာထပ္ေစခဲ့သည္...၊၊ေကာ့၍မတ္ေသာ ၊စိမ္း၍စုိေသာမ်က္ေတာင္ဖ်ားလွလွေလးမ်ားေပၚတြင္ကၽြန္ေတာ့္ အခ်စ္တုိ႔ခုိလႈံခဲ့ဖူးသည္၊၊သူ႕ေၾကာင့္သာ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေန႔ရက္ တုိ႔သည္စိမ္းစုိလတ္ဆတ္ခဲ့ရသည္ ၊၊ခမ္းနားလွပခ်ဳိၿမိန္ခဲ့ေသာ အိပ္မက္ေတြထဲတြင္ တိမ္းမူးေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးသည္ ၊၊“ခ်စ္တယ္ ...ခ်စ္တယ္ ” 
ဆိုသည့္စကားကုိသူ႔ေရႊနားေတာ္သုိ႔ဆက္သြင္း၍ခ်စ္ျခင္းစကားေတြ တ၀ႀကီးေျပာခဲ့ၾကဖူးသည္၊၊
                        ယခုမူကား.....သူသည္အလြမ္းေလွာင္အိမ္ထဲတြင္ကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားကုိထည့္ပိတ္ကာထြက္သြားရက္ေလၿပီ....၊၊ သူ႕ရွိရာအရပ္ ဟုိး........အေ၀းကုိ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္တုိ႔သည္ မၾကာခဏေရာက္တတ္ေလၿပီ..၊၊

EXHIBITION

အထဲမွာ ဘာမွမရွိ ပန္းခ်ီျပပဲြမွ
အထဲမွာ ဘာမွမရွိ ငါတုိ႔ဟာ
အထဲမွာ ဘာမွမရွိ ကမာၻမွာ
ဘာမ်ား ရွိေစခ်င္ခဲ့သလဲ ။ ။

သုခမိန္လႈိင္         

 (ကဗ်ာေလာက စုစည္းမႈ-၂ မွ )

အလြမ္းရႈိက္သံ

    ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့..သဲ့သဲ့ငုိရႈိက္

     ရူုးမုိက္ခ်စ္ၿခင္း....ရင္ခုန္ၿခင္းကုိ
     ဖဲ့နင္းေခၽြဖ်က္...သူထြက္သြားၿပီ..။

     ဆုပ္ကုိင္တင္းတင္း..လက္ခ်င္းသြယ္ယွက္
      ခ်စ္ေန႔ရက္မ်ား....အိပ္မက္လားကြယ္..
      စိတ္၀ယ္ဒဏ္ရာ....ခ်န္ထားကာၿဖင့္
      ထြက္ခြာသြားၿပီ...။

     ေ၀ရီယစ္မူး....ေပ်ာ္ဖူးသမွ်
     ရွတၾကမ္းတမ္း...အလြမ္းဇာတ္သိမ္
     ခ်ဳပ္ၿငိမ္းနိဂုံး....နွလုံးသားသည္
     အက္ခဲ့ၿပီ...။
                                    ေမာင္ေရခ်မ္း

ျဖစ္စဥ္မ်ား

               ေမွာင္တစ္ခ်ဳိ႕…လင္းတစ္ခ်ဳိ႕
               ဘ၀ေတြရယ္ ၾကမ္းလုိက္တာကြယ္...လြန္ေရာ


               လမ္းၾကမ္းေတြမွာ ေလွ်ာက္ဖုိ႔
               ေၿခေထာက္ေတြမွာ..ဖိနပ္မပါဘူး
               ေသြးရဲရဲက်ေနတဲ့ ….ေၿခေထာက္ေတြနဲ႔
                လမ္းေတြ ဆက္ေလွ်ာက္..
               ဒီလိုနဲ႔…
               အသားမာေတြလည္း တက္ခ ဲ့….။

                ဒါအလင္းတဲ့လားကြယ္.
               ခဏပါပဲ..။
                ျပန္ ၿပန္ၿပီးေမွာင္မဲ
                ဘ၀ဟာ  လမုိက္ညေတြပါပဲေလ…။

                အဆင္ေၿပခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း
               အသက္ရႈလည္း ၾကပ္ရဲ႕..
               လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ႔ လမ္းလည္းေပ်ာက္ခဲ့..။
               ဒီလိုနဲ႔ေပါ့
               အလင္းေရာင္ကုိ ရွာရင္း
               အေမွာင္ထဲမွာ   ေမွာက္လ်က္လဲက်
               လူးလဲထရတာ….အခါခါပါ…။
                                                        ေမာင္ေရခ်မ္း

ေက်ာင္းမသြားခ်င္ဘူး...ေမေမ

            ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ႕တာ၀န္
            ေက်ာင္းသြားရုံတင္လား….ေမေမ
            ေခတ္ရဲ႕ၿဖတ္သန္းစီးဆင္းမႈ…..
            ေက်ာင္းသားအတုလုပ္ၿပီး ..မုန္႔ဖုိးညာေတာင္းရမလား..
            ေခတ္ရဲ႕ေရစီးေၾကာင္းၾကား..
            သား…..ေမ်ာပါမသြားခ်င္ဘူး…..ေမေမ..။
            ဖဲရုိက္ …    ဖြန္ေၾကာင္…
            ေက်ာင္းသား အၿဖစ္ဟန္ေဆာင္သူေတြ.
            သားၿမင္ေနရတယ္ … ေမေမ.ေရ….။

           စာေမးပဲြဆုိ္တာ…ဘာလဲ ေမေမ
           ေမးခြန္းၾကဳိသိတဲ့ …စာေမးပဲြ
           ဘယ္မွာလဲ …ရန္ခုန္စရာ…….။
           ထီလက္မွတ္အေဟာင္းတစ္ရြက္ေကာက္ရသလုိပဲ
           ရင္ခုန္ၿခင္း …..စို္းစဥ္းေတာင္ မရွိ….။

           “ေက်ာင္းသားနဲ႔ေက်ာင္း…
            တစ္ေန႔ေတာ့ ေပါင္းရမွာေပါ့ ” တဲ့..
            တာရာမင္းေ၀ရဲ႕ “ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ ” ထဲကစာသား…
            ရင္ထဲမွွာ ၾကားေနရတယ္..။
            ဒီေက်ာင္းကုိ ေၿပာတာ မဟုတ္ဘူး….ေမေမ
            ဒီေက်ာင္းမဟုတ္ဘူး ေမေမ..။
            အဲဒီ ကဗ်ာထဲက ….ေက်ာင္း
            သိပ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာပဲေနာ္…။

            သားကုိ ခြင့္လႊတ္ပါ…
            သားဒီေန႔ ေက်ာင္းမသြားခ်င္ဘူး …ေမေမ…။

                                                         ေမာင္ေရခ်မ္း

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး

တစ္ဦးေမတၱာ
တစ္ဦးမွာျဖင့္
ေမတၱာရနံ႔
ထုံေမႊးပ်ံ႕လ်က္
ေျမႏွံ႔ေ၀ဆာ
ျဖစ္တည္ပါေသာ္
ကမာၻေျမျပင္
လူ႕ရပ္ခြင္သည္
စည္ပင္သာယာ
ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျဖင့္
သာယာေနမည္
ျဖစ္ပါသည္၊၊             ၊၊
                                  ေမာင္ေရခ်မ္း
                            Youth magazine,ဒီဇင္ဘာလ ၊ 2010 ခုနစ္

ေကာင္းကင္ၿပိဳေန႔

--- အသည္းနွုလုံးေခၽြရထားက
    စူးစူး၀ါး၀ါး ဥၾသဆဲြပစ္တယ္...
    မ်က္ရည္ပန္းေတြ အရုိင္းစုိင္းပြင့္
    ေ၀းလြင့္မယ္ဆုိတဲ့ အသိက...ဓားပါးတစ္လက္လုိ
    ရွထက္ထက္...အက္ကဲြကဲြ...ရင္ကုိ
ခဲြ

    ကုိယ့္ရင္ကုိခဲြတယ္...။

--- နွလုံးသားမွာ...တစ္ဆစ္ဆစ္...ကုိ္က္ခဲ
    ကုိယ္ဟာ..အလြမ္းၿမစ္ထဲကုိ ၿပဳတ္က်သြားတယ္
    ထားခဲ့မယ့္လူမွာလည္း ...မ်က္ရည္စေတြနဲ႔
    ေနခဲ့ရမယ့္လူမွာလည္း....အလြမ္းေတြနဲ႔
    တုိ႕ေ၀းခဲ့..
     တုိ႔ေ၀းခဲ့...
     အိပ္မက္ေကာင္းကင္ၾကီး ၿပဳိက်လုိ႕ကြယ္
     ကုိယ္ဟာ...အဲဒီ့ေန႔မွာပဲ...ေသဆုံးသြားခဲ့...။

                                                 ေမာင္ေရခ်မ္း
  

ကမ္းကပ္ခြင့္

     ေၾကာက္စရာပါအေမ
      တကယ့္ကို ေၾကာက္စရာပါ
      အစြယ္အသြားေတြနဲ႔
      အႏ ၱရယ္မ်ားတဲ့ေတာနက္ထဲမွ ၀င္ခဲ့မိတာပါ..။
      ေလာကဓံနတ္ဆုိးေတြ…ဒုကၡသားရဲနဲ႔ေတြ႕မွာေၾကာက္မိ
      ၾကည့္ေလရာ…ၿမင္ေလတုိင္း
      ေလးကုိင္းမွာ မီးၿမားေတြေတြနဲ႔
      ေလာကဓံရဲ႕သားေကာင္ ..ကၽြန္ေတာ္လား…အေမ။
      ဘ၀မာယာေတာနက္ထဲ
      အေတာင္မေပါက္ေသးဘဲ..အပ်ံသင္ခဲ့မိသူ
      ေလွမေလွာ္တက္ဘဲ ..ေလွေပၚတက္ခဲ့မိသူ
      အေမေရ….ကၽြန္ေတာ္ကုိ  ၿပန္ေခၚပါ
      အခုထိ…လူမၿဖစ္ေသးတဲ့ အေမ့သားကၽြန္ေတာ္ပါ…။

      ေလာကဓံေရ…
      ငါ့ကုိ ညွာတာပါ
      ေလာကၾကဳိး၀ုိင္းထဲမွာ ထမင္းဂ်ဳိး..ဟင္းဂ်ဳိးအၿဖစ္သာ
      ပါ၀င္ကစားခ်င္သူပါ…..။

                                                      ေမာင္ေရခ်မ္း

သားေကာင္

   သူ႕လက္ထဲမွာ  …အဆိပ္လူးၿမား

    ကုိင္စဲြထား..မွန္းသိရက္နဲ႔ကုိ
    ပုိက္ကြန္ထဲ …ရဲရဲ၀င္တုိးခဲ့တာပါ…။

   ေအာင္နုိင္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕မထီၿပဳံး
   ငါ့အရႈံးကုိ ..ငါလက္ခံတယ္
   မုဆုိးက …လွေတာ့
   ငါကုိယ္တုိင္က သားေကာင္ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့မိတာပါ….။

                                                 ေမာင္ေရခ်မ္း
                                       သရပါ မဂၢဇင္း ဒီဇင္ဘာလ ။ ၂၀၁၁

ႏွလုံးသားသစၥာ

အခ်စ္ဆုိတာ
ေဟာတစ္ပြင့္…ေဟာတစ္ပြင့္
တစ္ပြင့္ၿပီးတစ္ပြင့္ ပြင့္တဲ့
အေပါစားပန္းပြင့္ေတြ မဟုတ္ဘူး…။

တစ္ပင္မွာတစ္ပြင့္
ခပ္ၾကီးၾကီးပြင့္တဲ့ ေနၾကာပန္းလုိမ်ိဳး…။
ခ်စ္သူအလင္းေနမင္းကုိပဲ…
ဦးညႊတ္ခစား…သူမွသူပဲ..
သူတစ္ေယာက္တည္းေလ…။
                              ေမာင္ေရခ်မ္း

ၿမိဳ႕ျပ


                                 ---- အရာရာ အတြက္လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ေတြရွိတယ္.
                                       သကာရည္ေလာင္းထားတဲ့ အၿပဳံးခ်ဳိခ်ဳိေတြကုိ ထုိးေကၽြးရင္း..
                                       ေနာက္ေက်ာဘက္ေတြမွာေတာ့ မာယာဓားသြားေတြ ထက္ၿမၿမနဲ့ေပါ့..။
                                       မဂၤလာပါ..ဆုိတဲ့.နႈတ္ခြန္းခ်ဳိခ်ဳိေတြေအာက္မွာ..
                                       လွည့္စားၿခင္း.တစ္စြနး္တစ္စေတာ့ ပါလိမ့္မယ္...
                                       ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရနံ႔ေတြ နႈတ္က ထုံမြမ္းထားေပမယ့္
                                       ရင္တြင္းမွာေတာ့...အပူမီးေတြ ေလာင္လ်က္ေပါ့...။။
                                       ကေ၀တစ္ေကာင္ရဲ႔ၿပဳစားၿခင္းခံရသလုိ..
                                       အားလုံးဟာ..“ ရုန္းကန္ၿခင္း ” မွာ..မိန္းေမာေနၾကတယ္..
                                       အတၱေတြ ကုိယ္စီ.ကုိယ္စီကုိင္စဲြရင္းနဲ့.....
                                       လူအခ်င္းခ်င္း.......လူအခ်င္းခ်င္း......
                                       ...........................   ............
                                        ................  ..........
                                        ............  ..............    ......
                                        အဲလုိ ..အၿဖစ္အပ်က္ေတြရွိတဲ့ ေနရာ ေပါ့...........။
              
                                                                                                              ေမာင္ေရခ်မ္း

ေနာက္ဆုံးနိဂုံး

      မာနခ်င္းၿပဳိင္   ရင္ဆုိင္လုိက္ၾက
      ဘ၀လႈိင္းတြင္း  စီးနင္းလုိက္ပါ
      မာယာသေဘာ  ခ်စ္ေသာမုန္းေသာ
      ဘ၀ေတာထဲ    တ၀ဲလည္လည္....။

      စည္းစိမ္ယစ္မူး   ေပ်ာ္ၿမဴးလုိက္ၾက
      ေလာကဇာတ္ခုံ   ဇာတ္လမ္းစုံတြင္
      ကၾကခုန္ၾက     ငုိၾကရယ္ၾက
      ၾကဳံရဆုံရ.....လူ႕ဘ၀...။

      ေနာက္ဆုံးေနာက္ဆုံး...နိဂုံးခ်ဳပ္ကာ
      ဗလာခ်ည္းသာ   ၿပန္ၾကပါမည္
      ေသခ်ာသည္  ..။
                          ေမာင္ေရခ်မ္း

ဂႏ ၱ၀င္ျပႆနာ

               တိမ္တစ္အုပ္ကုုိ ..ထမင္းတစ္ဆုပ္အၿဖစ္
               စိတ္ကူးထဲမွာ  လုပ္ၾကည့္တယ္..
               ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္က .၀ုိးတ၀ါး ..
               တိမ္ၿဖဴေတြလုိ ၿပယ္လြင့္သြားတယ္….။

              ကုိယ့္၀မ္းဆာေနတာ…ကုိယ္သာသိေတာ့
              အစာအိမ္ကုိ  က်ဥ္းပစ္ခ်င္မိရဲ႕…။

                                                     ေမာင္ေရခ်မ္း

အလြမ္းညရဲ႕ရွတကဗ်ာ

    ရင္ဘတ္တစ္ၿခမ္းလုံးဆဲြဆုတ္
      နွလုံးသားကုိ ကုတ္ၿခစ္လုိ႔...ယူသြားတယ္
      သူမရွိတဲ့...ည
      သူထားခဲ့တဲ့...ည
      ရနံ႔မဲ့သြားတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္
      အလြမ္းရင့္ရင့္ေတြရဲ႕ ခါးသက္သက္၀တ္ရည္
      အခုထိ ေ၀ရီမူးယစ္တုန္းမုိ႔    

ေလာကဖဲ၀ုိင္း

---ေလာကဓံဒုိင္ကုိ ဘယ္လုိမ်ားႏုိင္ နူိင္မလဲ..
    အပုံၾကီးႏုိင္လုိက္ ..
     ၿပီးေတာ့ ထုိးေကၽြးလုိက္
     အစားခံရလုိက္နဲ႔ပဲ
     မုန္႔လုံးကုိ စကၠဴကပ္
     ခ်ာလပတ္ရမ္း
      တကယ္တမ္း ...စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့
     ရယ္စရာေတာ့ အေကာင္းသား...
     ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း...
    ဗလာနဲ႔ပဲ အိမ္ၿပန္ရမွာ မဟုတ္ပါလား...။

                                                                    ေမာင္ေရခ်မ္း
                                                           Youth magazine/March/2012 

Dreamer

I pay you the nights I sleep
In my dream,With you to meet
The night is ,too, long
So,My love is strong
But, Am I wrong ?
I missed the lips
That I have no chance to kiss...

                                    Mg Yay Chan

One Minute Interview

ေမး. မင္းသူ ့ကိုဘာလို ့ခ်စ္တာလဲ
ေျဖ. သူ ့မွာျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္တဲ့ႏွလံုးသားရွိလို ့

ေမး. သူကမင္းအတြက္ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ
ေျဖ. ငါ့အတြက္မဟုတ္ပါဘူးငါတို ့အားလံုးအတြက္ပါ
      သူလုပ္ခဲ့တာငါတို ့အားလံုးအတြက္ပါ

ေမး. သူကဘယ္လိုလူလဲ
ေျဖ. ! အို ေျဖစရာမလိုဘူးေလ...ထင္ရွားေစျပီးသားပဲ

ေမး. သူမင္းအတြက္ဘာေတြေပးဆပ္ခဲ့သလဲ
ေျဖ. ငါ့အတြက္မဟုတ္ပါဘူးဆိုမွ !!!
      ငါတို ့အားလံုးအတြက္ သူေပးဆပ္ခဲ့တယ္
     သူရဲ  ့ဘ၀သူ ့ရဲ ့အသက္ ျပီးေတာ့အရာရာအားလံုးေပါ့

ေမး. ..............................................
ေျဖ. ေဟ့ ဘာမွမေမးနဲ ့ေတာ့သူ ့အေၾကာင္းကသမိုင္းတြင္ခဲ့ျပီ
       သိခ်င္ရာဇ၀င္လွန္ၾကည့္.....
                                                        (၁၉ ဇူလုိင္သုိ႔.........)
                                              ေမာင္ေရခ်မ္း

                          ( Hello အႏုပညာ ဂ်ာနယ္ Vol. 3    Issue 47 .July 2012  )

အလြမ္း၀ကၤပါ

မ်က္လုံးအိမ္ထဲ
ကုိယ့္မ်က္လုံးအိမ္ထဲမွာ
မ်က္ရည္ပန္းေတြ အခုိင္လုိက္ပြင့္ၾကတယ္
ဘာနဲ႔မွကုိ မတူဘူး
လူကလည္း အလြမ္းေစာ္ကုိနံေနလုိက္တာ

ရုန္းမရေအာင္လုိ႔ သံေယာဇဥ္ၾကဳိးစေတြနဲ႔ ေနွာင္တင္းလုိ႔
အခ်စ္ႏြံ႔အုိင္ဆုိတာ အဆင္းလြယ္ၿပီး အတက္ခက္တယ္
အိပ္မက္ေလးေတြထဲ ေပ်ာ္ေမြ႕လုိ႔
ကုိယ္တုိ႕ ေတြ႕ရတယ္
ကုိယ္တုိ႔ ေတြ႕ၾကမယ္
အေ၀းကေန ခပ္ျပင္းျပင္းလြမ္းေနသူပါ
ခပ္ဖြဖြ ...တမ္းတေနသူပါ
ခပ္မွိန္မွိန္ ေမွ်ာ္လင့္ေနသူပါ..ကြယ္...။

ဒီလိုနဲ႔ေပါ့
ရင္ခြင္ထဲ
ကုိယ့္ရင္ခြင္ထဲမွာ......
အလြမ္းပန္းေတြ ...ေ၀ေ၀ဆာဆာပြင့္ခဲ့ၾက....။
                                   ေမာင္ေရခ်မ္း

မ်က္ရည္မ်ားရဲ႕အတၳဳပၸတၱိ

 ---- မမုန္းဘူးကြယ္.
        ဘယ္ေတာ့မွ မမုန္းဘူး...
        ရင္ခုန္ဦးမုိ႔ စူးစူးနစ္နစ္.....ခ်စ္ေနဦးမယ္..။
        မရုန္းဘူးကြယ္..
        ဘယ္ေတာ့မွ မရုန္းဘူး
        ဖဲြ႕ထုံးရစ္ေနွာင္ထားတဲ့....အလြမ္းေလွာင္အိမ္ထဲ
        သူ႕အေငြ႕အသက္ေတြနဲ႔.....ေမြ႕ေပ်ာ္ေနမယ္....။
        မဆုံးဘူးကြယ္..
        ဘယ္ေတာ့မွ မဆုံးဘူး
        ေ၀ရီမူးယစ္လုိ႔....ကုိယ့္နွုလုံးသားၿမစ္တစ္စင္းရဲ႕ရင္ခုန္ၿခင္း
        ဒါဟာ....အဆုံးမဲ့ခ်စ္ၿခင္းပဲ ၿဖစ္လိမ့္မယ္....။

 ---- ဟင့္အင္း...ဟင့္အင္း
      ကုိယ့္ခ်စ္ၿခင္းဟာ....ေမ့ၿခင္းမုန္းၿခင္းမဟုတ္ဘူး
      မေမ့ဘူး....မေမ့ဘူး...
      ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးကြယ္..
      ညႊတ္သြယ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ ..သံေယာဇဥ္လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ကဗ်ာ

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ပန္းတစ္ပြင့္ဆုိ
ကဗ်ာဟာ ၀တ္ရည္ျဖစ္လိမ့္မယ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ တိမ္တစ္အုပ္ဆုိ
ကဗ်ာဟာ ေကာင္းကင္တစ္ခု ျဖစ္လိမ့္မယ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ညနက္နက္ေတြဆုိ
ကဗ်ာဟာ မွည့္ခ်ဳိေနတဲ့အိပ္မက္ေတြေပါ့

ကဗ်ာမရွိတဲ့အခါ
(ဘ၀ဟာ အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ပါးပါး)
ရနံ႔မဲ့သြားတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ေပါ့ကြယ္.....၊၊ ၊၊

                                                              ေမာင္ေရခ်မ္း

ဘာမွမေျပာင္းတဲ့ဒီကဗ်ာ

 နတ္ဆုိးက ေမွာ္၀တ္ရုံလႊာကုိ ခၽြတ္ခ်
  အေရာင္မဲ့ခပ္စုတ္စုတ္ၾကယ္တစ္စင္းက
  တံဆ္ိပ္အတုတစ္ခုကုိ ေကာက္ရသြားတယ္
  အိ္ပ္မက္ေတြပါပဲ…..အိပ္မက္ေတြလုိပါပဲ
  အခ်စ္ရယ္….
   တကယ္ပဥၥလက္ဆန္တယ္ကြယ္….၊၊

  ေႏြကေနမုိးကုိ ေျပာင္းသြားတယ္
   မုိးကေနေဆာင္းကုိ ေျပာင္းသြားတယ္
   ဒီလုိနဲ႔…….
   နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာင္းသြားခဲ့တယ္
   ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာင္းသြားလိမ့္မယ္
   ကုိယ္တုိ႔ဟာ ဒီသံသရာမွာ တ၀ဲလည္လည္နဲ႔
  ဘယ္ေတာ့မွ…..ဘယ္ေတာ့မွကြယ္
   ကုိယ္တုိ႔ရင္ခုန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးျမစ္ဆီ
   ေရာက္ျဖစ္မွာလဲကြယ္…….၊၊

                                       ေမာင္ေရခ်မ္း