Friday, December 30, 2011

အဲဒီ့ေန႔

                          ႏႈတ္ခမ္း၀က စကားလုံးေတြေျခာက္ကပ္ေ၀ရီတဲ့ေန႔
                           ဆုိင္းညႈိ႕မႈန္မႈိင္းလုိ႔ ႏွလုံးသားဟာလက္ပံပြင့္လုိၾကက္ေျခခတ္ခံရတဲ့ေန႔
                            အိပ္မက္ေတြဟာ
                            အလြမ္းေတာင္ကုန္း ေတာင္ကတုံးေလးျဖစ္သြားတဲ့ေန႔
                            ရင္ခုန္ျခင္းသစ္ပင္ေတြဟာ အလဲလဲအၿပဳိၿပဳိနဲ႔
                            ႏွင္းဆီျပာေခၽြမုန္တုိင္းေအာက္မွာ ငုိယုိကုန္ၾကတဲ့ေန႔
                            ကုိယ့္စိတ္၀ိညာဥ္ဟာ သူ႕အရိပ္ေအာက္မွာ မႈန္မႈိင္းရီျပာသြားတဲ့ေန႔
                            ဘယ္ဘက္ရင္အုံတစ္ခုလုံး မုိးအုံ႕သြားတဲ့ေန႔
                         (--- အသည္းနွုလုံးေခၽြရထားက
                              စူးစူး၀ါး၀ါး ဥၾသဆဲြပစ္တယ္...
                              မ်က္ရည္ပန္းေတြ အရုိင္းစုိင္းပြင့္
                              ေ၀းလြင့္မယ္ဆုိတဲ့ အသိက...ဓားပါးတစ္လက္လုိ
                              ရွထက္ထက္...အက္ကဲြကဲြ...ရင္ကုိ
ခဲြ

                              ကုိယ့္ရင္ကုိခဲြတယ္...။ ) ၁

Tuesday, December 27, 2011

အလြမ္း ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျမဴခုိး ၊အိပ္မက္

    ကၽြန္ေတာ္ရုန္းမထြက္ခ်င္ပါ၊၊ရုန္းထြက္ရန္လည္းဘယ္ေသာအခါကမွအားမထုတ္ခဲ့ပါ၊၊ခုိင္ၿမဲစြာရစ္ခ်ည္ထားေလ
ေသာသံေယာဇဥ္ခ်ည္တုိင္တြင္ ေမြ႕ေပ်ာ္သည္၊၊အထပ္ထပ္၀န္းရံဆီးကာထားေသာညႊတ္သြယ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသည့္
သံေယာဇဥ္လက္ေခ်ာင္းမ်ားၾကားတြင္ယစ္မူးသည္၊၊ကၽြန္ေတာ့္အတြက္အခ်စ္သည္အိပ္မက္ပမာသာျဖစ္ေသာ္ 
လည္း ထုိအိပ္မက္ကုိအဆုံးထိမက္ခ်င္ပါေသးသည္၊၊သံေယာဇဥ္ႏွင့္ရစ္ပတ္ဖဲြ႕ေႏွာင္ကာစတင္ခဲ့ေသာခ်စ္ျခင္း
မ်ားစြာ  တုိ႔သည္ကၽြန္ေတာ္ရင္ဘတ္တစ္ခုလုံးအတြက္ေတာ့ရႊမ္းစုိျမေနပါလိမ့္မည္၊၊သူသည္ႏွလုံးသား အခုိး    အမွ်င္ျဖစ္သည္ ၊၊သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာျဖစ္သည္၊၊သူသည္အိပ္မက္အပုိင္းအစျဖစ္သည္၊၊ သူသည္ကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသား၏ႏွလုံးသားတစ္ခုပင္ျဖစ္ေတာ့သည္၊၊သူသည္.၊သူသည္..ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ကမာၻ

Monday, December 12, 2011

ခင္ဗ်ားကုိ က်ဳပ္အိပ္မက္ထဲမွာ သတ္ပစ္လုိက္တယ္

                           က်ဳပ္တုိ႔ အိပ္မက္တစ္ခင္းစာက အခုထိကုိ စိမ္းစုိလတ္ဆတ္မလာဘူး
                            ဒါဘယ္သူ႕ေၾကာင့္ ....
                            က်ဳပ္တုိ႔ ရင္ခုန္ျမစ္က အခုထိကုိ ခမ္းေျခာက္ေနတုန္း
                            ဒါဘယ္သူ႕ေၾကာင့္ ....
                            က်ဳပ္တုိ႔ရဲ႕ဘ၀ေတြလုိ႕ အမည္တပ္ခြင့္မရတဲ့ ျဖစ္တည္မႈေတြက
                            အခုထိ ..(တကယ္ အခုထိကုိ တံဆိပ္ေပ်ာက္ေနတုန္းပါ )
                            ဒါ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္ ...

                            “ခင္ဗ်ား မွားတယ္ ၊ က်ဳပ္မွန္တယ္ ”
                             က်ဳပ္အဲလုိ မျငင္းခ်င္ဘူး ၊ ခင္ဗ်ားလည္း မျငင္းလုိက္ပါနဲ႔
                             အတိတ္သမုိင္းဆုိတာ ေမ့ေကာင္းစရာမဟုတ္တာ
                             က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ထားခဲ့လုိက္ ၊ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ထားပစ္ခဲ့လုိက္
                             ရာဇ၀င္ထဲမွာ က်ဳပ္တုိ႔ကုိရက္ရက္စက္စက္ထားပစ္ခဲ့လုိက္စမ္း
                             ခင္ဗ်ားလည္း ရာဇ၀င္ထဲမွာ မင္နီစက္ေတြနဲ႔က်န္ခဲ့မွာပ 
                             ေရာ့ ...ဒီမွာ က်ဳပ္တုိ႔ကုိေပးခဲ့အိပ္မက္ ခင္ဗ်ားျပန္ယူသြား
                             ဟုိး...ေအာက္အ၀ီစိအထိ ခင္ဗ်ား ယူ  သြား

                              ကဲ ..ေသစမ္း
                              ေရာ့ .. ဓားခ်က္ေပါင္းအခ်က္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္
                              ( ဒါ တန္ရာတန္ေၾကးပဲ )
                              သြားေသလုိက္ ...က်ဳပ္တုိ႔နဲ႔ေ၀းရာမွာ ခင္ဗ်ားသြားေသလုိက္    ၊၊        ၊၊

                                                                                                            ေမာင္ေရခ်မ္း