Saturday, October 29, 2011

ေျမႀကီးေအာက္က လူသားတစ္ေယာက္

                     မုိးေကာင္းကင္ၾကီးက ၿပိဳေတာ့မေယာင္...၊၊
                        ေကာင္းကင္တစ္ခုလုံးခဲပုတ္ေရာင္တိမ္ဆုပ္တိမ္စုိင္ေတြကတစ္စတစ္စမင္းမူလာသည္..၊၊ မၾကာမီပင္...ျပာလြင္ေန ေသာ မုိးသားျပင္တစ္ခုလုံးကုိမည္းညဳိေနသည့္တိမ္စုိင္မ်ားကေနရာယူသြားသည္..၊၊ လွ်ပ္ပန္းလွ်ပ္ႏြယ္မ်ားကတဖ်ပ္ဖ်ပ္ခတ္ေနသည္...၊၊“ဂ်ိမ္း......ဂ်ိမ္း”ဟူေသာမုိးၿခိမ္းမ်ားကနတ္ဆုိးတစ္ပါး၏ေလ ခၽြန္ သံႏွယ္ သူ႕စိတ္၀ယ္ခံစားရသည္..၊၊သူေၾကာက္မိသည္၊၊ဟုတ္သည္၊၊မုိးရြာမွာ သူေၾကာက္မိသည္..၊၊
မုိးေပါက္ေလးေတြ တေျဖာက္ေျဖာက္က်လာၿပီ..၊၊မုိးက ထပ္ၿခိမ္းျပန္သည္၊၊မုိးၿခိမ္းသံသည္ သူ႕နားထဲတြင္
ေသမင္းေအာ္သံလုိ စူးရွအက္ကဲြေနသည္...၊၊
                             “မုိးမရြာပါေစနဲ႔...၊၊မုိးသည္းသည္းမည္းမည္းမရြာပါေစနဲ႔...၊၊”