Friday, December 30, 2011

အဲဒီ့ေန႔

                          ႏႈတ္ခမ္း၀က စကားလုံးေတြေျခာက္ကပ္ေ၀ရီတဲ့ေန႔
                           ဆုိင္းညႈိ႕မႈန္မႈိင္းလုိ႔ ႏွလုံးသားဟာလက္ပံပြင့္လုိၾကက္ေျခခတ္ခံရတဲ့ေန႔
                            အိပ္မက္ေတြဟာ
                            အလြမ္းေတာင္ကုန္း ေတာင္ကတုံးေလးျဖစ္သြားတဲ့ေန႔
                            ရင္ခုန္ျခင္းသစ္ပင္ေတြဟာ အလဲလဲအၿပဳိၿပဳိနဲ႔
                            ႏွင္းဆီျပာေခၽြမုန္တုိင္းေအာက္မွာ ငုိယုိကုန္ၾကတဲ့ေန႔
                            ကုိယ့္စိတ္၀ိညာဥ္ဟာ သူ႕အရိပ္ေအာက္မွာ မႈန္မႈိင္းရီျပာသြားတဲ့ေန႔
                            ဘယ္ဘက္ရင္အုံတစ္ခုလုံး မုိးအုံ႕သြားတဲ့ေန႔
                         (--- အသည္းနွုလုံးေခၽြရထားက
                              စူးစူး၀ါး၀ါး ဥၾသဆဲြပစ္တယ္...
                              မ်က္ရည္ပန္းေတြ အရုိင္းစုိင္းပြင့္
                              ေ၀းလြင့္မယ္ဆုိတဲ့ အသိက...ဓားပါးတစ္လက္လုိ
                              ရွထက္ထက္...အက္ကဲြကဲြ...ရင္ကုိ
ခဲြ

                              ကုိယ့္ရင္ကုိခဲြတယ္...။ ) ၁