Wednesday, September 4, 2013

လည္ေခ်ာင္းထဲမွာ ခၽြဲသလိပ္ေတြနဲ႔ၿမဳိ႕ !

 အခုထိ အဲဒီံၿမဳိ႕ေလးဟာ အရင္တုိင္း
လိုင္စင္ရ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ၿမဳိ႕
ဘတ္(စ္)ကားေပၚ အလုအယက္တက္လုိ႔ ေနရာကုိဦးရာလူစနစ္နဲ႔ၿမဳိ႕
ေပါက္လႊတ္ပဲစားမ်ားရဲ႕ ေပါက္ကရကတိေတြအျပည့္ကုိ ထမ္းပုိးထားရရွာတဲ့ၿမဳိ႕
အရင္အတုိင္း လူေတြ လမ္းေတြ ေပ်ာ့အိႏူးဖ်ပ္လုိ႔
စိတ္ညစ္စရာေတြ ဗရပြနဲ႔ၿမဳိ႕ေပါ့
ငါတုိ႔ကေတာ့ ေရခြန္၊ေျမခြန္၊ မီးခြန္ အိမ္ခြန္
စသျဖင့္ ရွိရွိသမွ်အခြန္ေတြကုိ မျပတ္တမ္းထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့သစၥာရွိၿမဳိ႕သူၿမဳိ႕သားေတြျဖစ္ရဲ႕
* 124 #
၅၀၀၀ က်ပ္တန္ေငြျဖည့္ကဒ္ေလးကုိ ၀ယ္မျဖည့္ႏုိင္တဲ့(၀ယ္ျဖည့္ဖုိ႔ ရုတ္ရုတ္သဲသဲနဲ႔)
ႏွစ္သိန္းတန္ ၊ ေထာင့္ငါးရာတန္ ဖုန္းကဒ္ေတြ ပလူပ်ံေနတဲ့ၿမဳိ႕မွာေပါ့
အဲဒီ့မွာေလ အခုထိ အရင္အတုိင္း

အဲဒီ့ၿမဳိ႕ေလးေပါ့
အခုထိ မူယာမာယာနဲ႔ အပ်ဳိမေလးရွက္သလုိ မ်က္လႊာကုိ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ခ်လုိ႔
ကၠေျႏၵရရသိကၡာမဲ့ေနရွာတဲ့ၿမဳိ႕ေလ

အဲဒီ့ၿမဳိ႕ႀကီးေလ ...အခုထိေပါ့
ဆႏၵျပမႈနဲ႔ ၊ ေန႔စဥ္ထုတ္သတင္းစာနဲ႔
အျငင္းပြားမႈနဲ႔  ၊ ရုပ္ျမင္အသံၾကားသတင္းနဲ႔
တစ္ခါတစ္ခါ ေရဒီယုိမွာ တစ္ေန႔ကုိ (၄)ႀကိမ္ေတာင္လာတတ္တဲ့သမၼတမိန္႔ခြန္းနဲ႔
အားေကာင္းေမာင္းသန္ စီးေမ်ာလုိ႔ေပါ့
သုိးေရၿခဳံတဲ့ က်ားမ်ားနဲ႔ၿမဳိ႕ေလ
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ႀကီးေပါ့ ( သိပ္အျငင္းထူတာပဲကြာ )
ဟုိပင္ ဒီပင္ကူးပါလုိ႔ ေမ်ာက္ကေလးေတြ သစ္ကုိင္းလြတ္တဲ့ၿမဳိ႕ေပါ့
ေသခါနီးအသက္ရွဴသံေတြနဲ႔ ဖုတ္လႈိက္ဖုတ္လႈိက္
ဓားေသြးသံ တစီစီနဲ႔ ၿမဳိ႕ေလ
ထစ္ခနဲဆုိ ၀ွစ္ခနဲေရာက္လာတဲ့ ျမွားတံေတြနဲ႔
ရယ္စရာ ေမာစရာပါ
လႈိက္လွဲစြာ ႀကဳိဆုိပါ၏ ဆုိတဲ့မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႔
ေသနတ္ေတြ တစ္ေယာက္တစ္လက္၀ွက္ၿပီးထုတ္ခ်ိန္ၾကတဲ့ၿမဳိ႕
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ေလးဟာ ေခါင္းကုိက္ဖ်ားနာ မၾကာခဏ
ေသြးရူးေသြးတန္းအိပ္မက္ေတြ မၾကာခဏမက္လား ၊ မက္ရဲ႕
ေတာ္ပါၿပီကြာ အသက္ရွဴက်ပ္လုိက္တာလုိ႔ ညည္းရင္း
မီးခုိးေညွာ္နံ႔ေတြကုိ ရွဴရႈိက္ေနရတဲ့ၿမဳိ႕ေပါ့
တကယ့္ တကယ္ဆုိ အရင္အတုိင္းေပါ့
မနက္ျဖန္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ၿမဳိ႕သူၿမဳိ႕သားေတြနဲ႔ၿမဳိ႕ေလ
ခၽြဲ သလိပ္ေတြ ကပ္ေနရွာတဲ့ၿမဳိ႕ေလ
ခပ္ေ၀းေ၀းၿမဳိ႕ေတြက မီးပြင့္မီးပြားသတင္းေတြကုိ စိတ္၀င္တစားဖတ္ၾကတဲ့
ၿမဳိ႕သူၿမဳိ႕သားေတြနဲ႔ ၿမဳိ႕ေလ
အိမ္ရွင္မေတြရဲ႕ ညည္းတြားသံေ၀စီလုိ႔
ေက်ာင္းသားေလးေတြလည္း မနက္မနက္ဆုိအိပ္ယာထပ်င္းၾကတဲ့ၿမဳိ႕ေပါ့
"ဆရာမကလည္း ဘာေတြသင္မွန္းမသိဘူးကြာ ။ က်ဴရွင္လည္းမသြားခ်င္ဘူး"
" ဒါဆုိလည္း ဂိမ္းဆုိင္ပဲ လစ္စုိ႔ကြာ "
စီးကရက္နံ႔တေထာင္းေထာင္းနဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္တုိ႔ရဲ႕အသံနဲ႔
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ကေလးေပါ
ဟင့္အင္း ေျပာရရင္ေတာ့ အဲဒီ့ၿမဳိ႕ႀကီးေပါ့
အဲဒီ့ ၿမဳိ႕ေတာ္ႀကီးဟာ အခုထိအရင္တုိင္းနဲ႔
လမ္းေတြလည္း စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္
လူေတြလည္း စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္
လူေတြ လမ္းေတြ ေပေတစြာလြင့္လုိ႔
ၿမဳိ႕ေတာ္ရဲ႕အသံဟာ ဖုန္အလိမ္းလိမ္းနဲ႔
ႏွင္းဆီပြင့္ေလးကုိ ေထြးပုိက္ထားရင္း ရင္ဘတ္မွာဆူး စူးေနတဲ့ၿမဳိ႕ေပါ့
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ေလးမွာ အသံစာစာနဲ႔ေအာ္ေနတဲ့ဘာညာသာရကာလူတခ်ဳိ႕ရွိတယ္
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ေလးမွာ ေခ်ာင္းဆုိးရင္ေတာင္ခပ္က်ယ္က်ယ္ဆုိးခြင့္မရခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ေလးဟာ ေခၽြးနံ႔တေထာင္းေထာင္းထေနတဲ့ လူတန္းစားေတြကိုထမ္းပုိးထားရင္း
ဖုတ္သီဖတ္သီ နာက်င္မႈမ်ားနဲ႔ေအာ္ညည္းေနေလရဲ႕
ေလလြင့္မႈေတြဟာ ေလာက္ေကာင္ေတြလုိ တဖြားဖြားနဲ႔ေပါ့
အခုထိ အရင္တုိင္း
အသက္ရွဴက်ပ္ ခြ်ဲ သလိပ္ကပ္ေနရွာတဲ့ရပ္၀န္းဟာေလ
အဲဒီ့ၿမဳိ႕ကေလး ။               ။

                                              ေမာင္ေရခ်မ္း
                                    ပဲ့တင္သံဂ်ာနယ္ ၊ ၂၅ / ၁၂ / ၂၀၁၃